به گزارش ، حجت الاسلام والمسلمین قرائتی در برنامه ای که در تاريخ 87/10/12 با موضوع معروف‌ها و منكرها در عزاداری ها پخش شد در بخشی از سخنان خود گفت:

1- اشك و عزاداري همراه با معرفت. به عبارت ديگر شعار همراه با شعور! بعضي‌ها شعار می دهند، شعورشان پايين است. بعضي‌ها شعور و معرفتشان بالا است، حماسه‌شان كم است. غيرتشان كم است. شعار و شعور بايد با هم باشد.

از كجا اين حرف را مي‌زني؟ قرآن مي‌گويد: «دمع» دمع يعني اشك «الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا» (مائده/83) يعني بر اساس معرفت گريه مي‌كند. آخر بعضي‌ها همينطور الكي عزاداري مي‌كنند اما با هدف آشنا نيستند. شعار و شعور بايد با هم باشد. به عبارتي ديگر، بگوييم: تعقّل و حماسه، بايد با هم باشد. اگر عزاداري شور برداشت، اما هدف را گم كرد. بكوب عزاداري مي‌كند تا دو بعد از نصف شب! نماز صبحش قضا مي‌شود.

آقا جان! خود امام حسين سي تا تير به او زدند. براي دو ركعت نماز ظهر عاشورا، سي تا تير براي دو ركعت نماز! چون امام حسين نمازش دو ركعتي بود. چون نماز مسافر شكسته است. دوم محرم آمد، دهم شهيد شد. دو تا ده، هشت روز مي‌شود. نماز شكسته را من حساب كردم سي و پنج تا كلمه است. چون دو تا سوره‌ي حمد دارد، دو هفت تا چهارده تا! دو تا هم قل هو الله دارد، دو پنچ تا ده تا و چهارده تا بيست و چهار تا. دو تا ركوع، بيست و شش تا. چهار تا سجده سي تا. «اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له» سي و يك، «واشهد ان محمداً عبده و رسوله» سي و دو، (صلوات حضار)

«اللهم صل علي محمد و آل محمد» سي و سه، يك سلام بده يا سه تا سلام. سي و پنج، سي و شش كلمه بيشتر نمي‌شود. امام حسين روز عاشورا براي سي و پنج، شش كلمه سي تا تير را به جان خريد. اين چيست؟ يك نماز! حالا ما دائم سينه بزنيم. قمه بزنيم، نماز جمعه نرويم. نماز جماعت نرويم. اين اصل اول!

و لذا امام صادق فرمود كه: با گريه گول نخوريد. ممكن است كسي دو ليتر هم گريه كند، ولي وقت وقتش كم مي‌آورد. وقت وقتش كم مي‌آورد.