به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، دوران مدیریت ابوالحسن مهدوی در فدراسیون هندبال با انتقادهای زیادی همراه بود. زمانی که مهدوی به بهانه بیماری از سمتش استعفا داد پیش‌بینی می‌شد که علیرضا رحیمی برای ریاست فدراسیون هندبال هندبال نامزد شود. این پیش‌بینی‌ها با استقبال زیادی از طرف جامعه هندبال همراه شد. زیرا رحیمی بین سال های 72 تا 88 رئیس این فدراسیون بود  و در طول این مدت توانسته بود عملکرد مثبتی داشته باشد.

در نهایت پیش‌بینی‌ها رنگ واقعیت به خود گرفت و رحیمی در انتخابات فدراسیون هندبال شرکت کرد و با کسب بیشترین آرا توانست رئیس این فدراسیون شود. هر چند این انتخابات با حاشیه‌های زیادی همراه بود.

از همان روز اولی که رحیمی به فدراسیون هندبال رفت قابل پیش‌بینی بود که او کار بسیار سختی برای سروسامان دادن به وضعیت هندبال کشور داشته باشد زیرا در طول سال‌های گذشته، اتفاقات ناخوشایند زیادی در فدراسیون هندبال رخ داده بود، اتفاقاتی که مهمترین دلیل آن، سوء مدیریتی بود که در این فدراسیون حاکم بود.

در حال که اهالی هندبال خوشحال از این بودند که رحیمی به عنوان ناجی به فدراسیون برگشته استعفای او همه معادلات را تغییر داد. رحیمی که تصور نمی‌کرد اوضاع فدراسیون هندبال تا این حد خراب و ناامیدکننده باشد ترجیح داد عطای حضور در این فدراسیون را به لقایش ببخشد و استعفای خود را از ریاست فدراسیون هندبال به وزیر ورزش داد.

همان طور که انتظار می‌رفت وزارت ورزش با این استعفا مخالفت کرد تا با این کار حمایت خود را از رحیمی اعلام کرده باشد. زیرا از همان ابتدا وزارت ورزش، تمایل داشت که رحیمی به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب شود و نکته مهم در تمام این اتفاقات، حمایتی که قرار بود وزارت ورزش از رحیمی داشته باشد تنها در اظهارنظرهای مسئولان این وزارت‌خانه دیده شد، در حالی که رحیمی در بازگشت دوباره‌اش به فدراسیون هندبال، بیشتر از هر چیزی روی کمک وزارت ورزش حساب باز کرده بود، کمکی که تا الان صورت نگرفته و رحیمی همچنان روی استعفای خود اصرار دارد.

اگر وزارت ورزش به رحیمی قول‌های مبنی بر کمک مالی داده باید آن را عملی کند. چه بسا این که وظیفه ذاتی وزارت ورزش، حمایت و تخصیص بودجه برای فدراسیون‌های ورزشی است. اگر هم امکان چنین حمایتی نیست پس چه بهتر که با استعفای رحیمی موافقت شود تا حداقل اهالی هندبال تکلیف خودشان را بدانند و بی‌جهت در انتظار آینده‌ای روشن برای هندبال ایران نباشند.

روند فعلی که در هندبال کشور وجود دارد اوضاع این رشته ورزشی را وخیم‌تر خواهد کرد. تصمیمات منفعلانه وزارت ورزش باعث شده فضای هندبال کشور در سردرگمی غوطه‌ور شود و بدون شک آینده مبهمی که برای هندبال کشور به وجود آمده تبعات زیادی خواهد داشت. تبعاتی که تیر خلاصی خواهد بود بر پیکر نیمه جان این رشته ورزشی در ایران.