به گزارش گروع فضای مجازی ، در دوران بی برقی بادگیرها نقش مهمی در خنک کردن خانه های جنوب داشتند. این بادگیرها نسیم و بادهای موسمی را به داخل خانه ها هدایت میکردند. پس از انقلاب و در راستای فقر زدایی از مناطق جنوب خانه ها برق دار شد و کم کم کولرهای گازی جای بادگیرها را گرفتند و مردم به تدریج بادگیرها را از بین بردند. اکنون تعداد کمی از بادگیرها پابرجا مانده است اما برای صاحب خانه استفاده ای ندارد. نه تنها استفاده ندارد بلکه بیم ریزش آن به رنجش روزانه صاحبان بادگیرها تبدیل شده است. از طرفی میراث فرهنگی حفظ بادگیرها را در دستور کار دارد بدون اینکه برای مرمت و مقاوم سازی آن کار خیلی جدی را انجام داده باشد. یکی از اهالی روستای حمیران در بندرلنگه می گفت: ترس ریزش بادگیر با آن وزن و مصالح و سنگین تقریبا ترسی پایان ناپذیر است و باید این شرایط را به نوعی تحمل کنیم.

منبع: شبکه اطلاع رسانی هرمز

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.