وی ادامه داد: در سال ۱۹۸۲ یک قانونی تصویب شد که براساس آن قومیت‌های مختلف را تقسیم بندی کردند که کدام قومیت مالک آن منطقه هست و ملیتش چیست. حدود ۱۴۴ قومیت شناسایی شد که از این تعداد ۹ گروه را خارجی ارزیابی کردند و گفتند اینها مهاجرانی هستند که از کشور‌های دیگر آمده‌اند وکارت‌های شناسایی آنها را باطل کردند و گفتند باید به کشورشان برگردند.

کارشناس مسائل خاورمیانه و شبه قاره هند عنوان کرد: یکی از این قومیت‌ها که باید به کشور خود برمی‌گشت، روهینگیا بود که گفتند آنها بنگلادشی هستند و از زمان استعمار انگلیس به این کشور مهاجرت کرده‌ و باید به کشور مبدأ خود برگردند.

 

وی عنوان کرد: مشکلی که وجود دارد اینست که بنگلادش نیز آن‌ها را به عوان بنگالی نمی‌شناسد و معتقد است که به لحاظ تاریخی آنها در همین منطقه آراکان زندگی کرده اند، اما در مقاطعی از تاریخ بخصوص در زمانی که انگلسی‌ها حاکم بودند و خیلی قبل‌تر که حاکمان گورکانی بودند این منطقه برمه یا میانمار کنونی تحت حاکمیت خاندان گورکانی بود.

ملازهی تاکید کرد: از نظر تاریخی منطقه برمه، بخشی از شبه قاره هند بوده که جزیی از هندوستان زمان  تسلط انگلیسی‌ها  به حساب می‌آمده است. اگر به تاریخ و گذشته منطقه برگردیم، بعد ازآمدن انگلیسی‌ها و تسلط بر میانمار آنها ۳ جنگ با مردم این کشور می‌کنند و بعد از اینکه بر این کشورحاکم می‌شوند ۳ منطقه آراکان (راخین امروز) برمه سفلی و برمه اولیا را با هم ادغام می‌کنند و یک واحد سیاسی جدایی از هندوستان درست می‌کنند.

 

کارشناس مسائل خاورمیانه و شبه قاره هند با اشاره به اینکه انگلیسی‌ها ریشه بحران کنونی را بدین صورت می‌کارند. افزود: آنها یک منطقه مسلمان نشین را به یک منطقه بودایی نشین متصل می کنند. در دوران استقلال که مبارزاتی انجام می‌شد و موقعی که شبه قاره هند به سه کشور هند، پاکستان و بنگلادش کنونی تحت عنوان پاکستان شرقی تقسیم شد مردم روهینگیا درخواستشان از محمدعلی جناح این بود که به پاکسان بپیوندند و او با توجه به رابطه‌ای که با انگلیسی‌ها داشت  و می دانست آنها با این موضوع مخالفت می‌کنند، با این طرح موافقت نکرد.

وی اضافه کرد: این درخواست نشان می‌دهد در منطقه آراکان چه گرایش فکری وجود داشته و درواقع خود ساکنان این منطقه معتقد بودند که باید بخشی از کشور جدید پاکستان باشند و این اتفاق نیفتاد.

 

وجود 800 تا 1میلیون و 200 هزار روهینگیایی
ملازهی گفت: انگلیسی‌ها یکی از سیاست هایشان «تفرقه بینداز وحکومت کن» است و این تفرقه را آن‌ها بین بودایی‌ها و مسلمانان روهینگیا بوجود آورده بودند. البته مسلمانان روهینگیا درحدود ۸۰۰ تا ۱ میلیون و ۲۰۰-۳۰۰ هزارنفرند، ولی کل مسلمانان این کشوردر حدود ۶ تا ۸ میلییون نفرند، اما دولت تنها با این قوم روهینگیا  مشکل دارند و آنها را طبق قانون تحت ملیت میانمار به رسمیت نمی‌شناسند.

 

وی با بیان اینکه مشکل مسلمانان روهینگیا اینست که نه بنگلادش و نه میانمار آن‌ها را به رسمیت نمی‌شناسند، گفت: هم اکنون نزدیک به ۲۰۰- ۳۰۰ هزار نفر آنها در بنگلادش و ۵۰-۶۰ هزار نفر دراندونزی، مالزی و تایلند و کشور‌های مختلف جنوب شرق آسیا پناهنده شده اند. در این راستا دولت مدعی است سازمان القاعده در بین این قومیت و آدم‌های مستأصل نفوذ کرده و گروه‌های مشخصی را پدید آورده که آنها معتقدند باید مبارزه مسلحانه کنند و آراکان را از برمه جدا کنند و یک کشور خاص مسلمانان بسازند.

 

سرگردانی۷۰ هزار مسلمانان روهینگیایی در رودخانه مرزی بین بنگلادش و میانمار 
کارشناس مسائل خاورمیانه و شبه قاره هند تصریح کرد: هم اکنون تعداد ۷۰ هزار نفر از این مسلمانان از رودخانه مرزی بین بنگلادش و میانمار  عبور کرده وبه آن طرف مرز رفته اند که پلیس بنگلادش جلوی آن‌ها را گرفته و به داخل کشور راهشان نمی دهد.

 

ملازهی افزود: تعداد زیادی از این افراد از زن و بچه گرفته در این رودخانه غرق شده‌اند و روستاها و اموالشان توسط آن بودایی‌های افراطی تصاحب شده و خانه‌هایشان را سوزانده اند و به جای آنها در این روستاها ساکن  شده اند.

وی با بیان اینکه ستم بزرگی به مسلمانان روهینگیا وارد می‌شود، افزود: متأسفانه دولت مرکزی میانمار اقدام بازدارنده ای در این باره نمی‌کند و کشورهای دنیا هم به این موضوع بی تفاوت هستند و از همه بدتر کشورهای اسلامی هم عکس‌العملی به این موضوع نشان نمی‌دهند و سکوت کرده‌اند.

کارشناس مسائل خاورمیانه و شبه قاره هند یادآورشد: چندین سال است که مسلمانان روهینگیا با قایق به سمت تایلند و سایر کشورهای جنوب شرق آسیا می‌َ روند و خیلی از این کشورها  آنها را  راه نمی‌دهند و این مسلمانان به کشور خودشان نیز نمی‌توانند، بازگردند لذا خیلی ازآنها درقایق هایشان در آب زندگی می کنند.

چاره اندیشی اروپاییها برای میانمار
وی با اشاره به اینکه هم‌اکنون صحبت‌هایی هست که کشورهای اروپایی تدبیری کنند تا بنگلادشی ها، آنها را بپذیرند و یا بنحوی این مسلمانان  را جابجا کنند، گفت: باز گشت آنهابه میانمار ممکن نیست و قتل عام می‌شوند مگر اینکه این کشور را مجبور کنند که قانونشان را عوض کنند و قومیت روهینگیایی را نیز بعنوان جزئی از ملیت میانمار بشناسند و حق و حقوق آنها را رعایت کنند.

ملازهی تاکید کرد: رئیس جمهور قبلی نظامی میانمار یک بار مطرح کرد حداقل باید 800 نفر از اینها از کشور میانمار خارج شوند تا مسئله مسلمانان حل شود و با وجود چنین دیدگاه هایی همچنان این مسلمانان را اخراج کرده و یا می‌کشند.

تصاحب زمینهای مستعدکشاورزی روهینگیاییها
کارشناس مسائل خاورمیانه و شبه قاره هند اضافه کرد: قوم روهینگیا در یک منطقه بسیار مستعد کشاورزی زندگی می‌کنند و هدف نیروهای افراطی اینست که مردمان این مناطق را اخراج و زمین‌های آنها را تصاحب کنند و از آن طرف گروه‌های مسلحی در بین روهینگیا به‌وجود آمده که می‌گویند ما نمی‌توانیم با بودایی‌ها زندگی کنیم و باید مستقل شویم و یک حس تجزیه‌طلبی بینشان هست که بهانه دست دولت این کشور داده است.

وی درباره اینکه آیا اسلام‌هراسی  هم در کشتار و اخراج مسلمنان روهینگیا نقش داشته، گفت:بی تأثیر نبوده است ولی بحث اینست که دولت میانمار نمی‌گوید با مسلمانان مشکل داریم و می‌گویداین قوم خارجی است و گرنه با دیگر مسلمانان این کشور کاری ندارند زیرا مسلمانان چینی‌ و برمه ای تبار هم در این کشور هستند و ریشه این برخورد در اینست که حاکمان میانمار نگران تجزیه کشورشان هستند.