به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی ، هرگاه مهریه در زمان وقوع عقد تا یکصدو ده سکه تمام بهار آزادی یا معادل آن باشد، وصول آن مشمول مقررات ماده ۲ قانون اجرای محکومیت‌های مالی است. چنانچه مهریه، بیشتر از این میزان باشد در خصوص مازاد، فقط ملائت زوج ملاک پرداخت است. رعایت مقررات مربوط به محاسبه مهریه به نرخ روز کماکان الزامی است.

نظریه شماره ۸۴۹/۹۲/۷ – ۷/۵/۱۳۹۲: اطلاق ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ فقط شامل مهریه ا. میزان ۱۱۰ سکه بهار آزادی یا معادل آن می‌شود بنابراین نسبت به مازاد آن، چه نسبت به متعهد اصلی (زوج) چه ضامنین قابلیت اعمال ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی وجود ندارد.

نظریه شماره ۱۷۸۴/۹۲/۷ – ۱۳/۹/۱۳۹۲: ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی (بازداشت زوج) برای مازاد بر میزان ۱۱۰ سکه بابت مهریه قابل اعمال نمی‌باشد لیکن این امر مانع از نیست که زوجه نسبت به مازاد ۱۱۰ سکه در خصوص وصول مهریه اموال زوج را از طریق معرفی به اجرای احکام توقیف و استیفاء حق نماید. در خصوص چگونگی محاسبه مهریه معادل به شرح مندرج در ابتدای ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده مصوب ۹۱ زمان انجام تعهد به نحوی که عرفا امکان آن باشد ملاک می‌باشد.

ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی بیان می‌کند:مرجع اجرا کننده رای، اعم از قسمت اجرای دادگاه صادر کننده اجراییه یا مجری نیابت، مکلف است به تقاضای محکوم له از طرق پیش بینی شده دراین قانون و نیز به هر نحو دیگر که قانونا ممکن باشد، نسبت به شناسایی اموال محکوم علیه و توقیف آن به میزان محکوم به اقدام کند.

این ماده دارای تبصره ذیل می‌باشد:

در موردی که محکوم به عین معین بوده و محکوم له شناسایی و تحویل ان را تقاضا کرده باشد نیز مرجع اجرا کننده رای مکلف به شناسایی و توقیف آن مال می‌باشد.

انتهای پیام /