حجت الاسلام محمد باقریان کارشناس ارشد علوم قرآنی درگفت و گو با خبرنگار فرهنگی گفت: از نام امام باقر (ع) که البته باقر لقب ایشان است و نام اصلی این امام بزرگوار محمد است می توان فهمید که ایشان شکافنده دانشها و علوم بوده‌اند.

وی افزود: امام محمد باقر (ع) با آمدنشان توانستند گنجینه علمی را که در درون خود داشته و معدن علم الهی که در وجودشان بود را محقق کرده و درجامعه گسترش دهند.

باقریان ادامه داد:امام محمد باقر (ع) و همچنین پدر ایشان امام صادق (ع) یک دوران طلایی را توانستند ایجاد کنند و شاگردانی را تربیت کنند که هر کدام از این شاگردان دارای تخصص ویژه در جامعه باشند.

این کارشناس ارشد علوم قرآنی تصریح کرد: امام باقر از امامان معصومی بودند که از سن 4 سالگی، صحنه‌های عاشورا را مشاهده کردند، گریه‌ها و عبادتهای پدرشان را به عینه دیدند و فرصتی شد تا در دوران خلیفه اموی که دوران امویان بود توانستند علم و دانشی را بر پا کنند و مهمترین ویژگی این حضرت همان باقر العلوم بودنشان است که در خصوص لقب ایشان تعابیر مختلفی وجود دارد که همه نشأت گرفته از علم ایشان است. این حضرت فرصت پیدا کردند شاگردان زیادی را همچون محمد بن مسلم ، ضراره و ابوبصیر تربیت را کنند.

وی بیان کرد: 30 هزارحدیث از امام باقر(ع) به یادگار مانده که دوستداران وی از ایشان یاد گرفتند چرا که از شهرهای مختلف به سراغ این امام بزرگوار می‌آمدند تا از ایشان بیاموزند و امام باقر(ع) هر کدام از آنها را با شاگردانی که تربیت کرده بودند وارد مذاکره می کردند تا به آنها کمک کنند و تاکید می کردند "کسانی که به شما معرفی می کنم تا با آنها به گفت و گو بنشینید راویان حدیث من هستند".

باقریان افزود: در آن زمان هشام بن عبدالملک از دشمنان اما بزرگوارمان که می دیدد امام باقر (ع) در آن زمان با علم خود و تمامی اندوخته الهی که دارد در جامعه به خوبی مطرح می‌شود هر بار تصمیم به ترور شخصیتی حضرت می‌کرد و بنابر گفته‌ها یک بار هشام بن عبدالملک حضرت را به شام دعوت کردند اما پس از اینکه حضرت در شام حاضر شد سه روز حضرت را برای ملاقات با خود منتظر گذاشتند و ازاین طریق می خواستند حضرت را تحقیر کنند.