به گزارش گروه اقتصاد ، هر کشوری با توجه به موقعیت جغرافیایی، شرایط بومی در جستجوی فرصت های مناسب برای درآمدزایی است. کشور ایران نیز باید از راه های مختلف به این مهم دست یابد.

متاسفانه در سال های گذشته تنها با تکیه به اقتصاد نفتی بدون بهره وری مناسب از کشاورزی – به دلیل کم آبی یا جغرافیای خشک – همچنین نبود اقتصاد پایدار در حوزه صنعت نتوانسته ایم از فرصت های پیشرفت اقتصادی به نحو مطلوب بهره برده و شاهد رشد و توسعه پایدار باشیم.

یکی از مهم ترین فرصت های درآمد برای هر کشوری میراث فرهنگی، هنری، زیارتی، طبیعی، تاریخی و جاذبه های گردشگری است.

به گزارش سایت رسمی سازمان جهانی جهانگردی، در سال ۲۰۱۳ رقم درآمد جهانگردی در جهان به ۱۱۵۹ میلیارد دلار رسید که طبق آمار، سهم ایران فقط ۵ درصد است و این در شرایطی است که سرزمین ما بیش از ۳۱ هزار اثر و جاذبه تاریخی، فرهنگی دارد و در فهرست ۱۰ کشور برتر جهان است. پیش بینی کرده اند که این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۲۲۰۰ میلیارد دلار افزون می شود.

هم اکنون در جهان ۲۰۰ میلیون نفر در صنعت گردشگری اشتغال دارند (معادل ۸ درصد مشاغل جهان) و گردشگری اولین منبع درآمد ۶۰ کشور جهان است. همچنین به ازای هر گردشگر ورودی به طور مستقیم؛ برای ۴ تا ۱۰ و به طور غیرمستقیم برای ۱۵ تا ۱۸ نفر، فرصت شغلی ایجاد می شود و این در شرایطی است که برای تولید هر شغل در ایران به مبلغی بین ۲۰ تا ۷۰ میلیون تومان سرمایه گذاری نیاز است و ما در کشور به ۶ میلیون شغل پایدار نیاز داریم.

این ارقام نشان می دهد که چگونه رونق توریسم و گردشگری می تواند راهی برای کاهش بیکاری و افزایش درآمد ملی باشد.

مدیران و کارشناسان حوزه گردشگری با تدبیر و برنامه ریزی جدی و فوری برای افزایش تنوع و جذابیت در برنامه سفرهای داخلی، شناسایی گردشگری حلال و جذب سرمایه گذاران و گردشگران داخلی و خارجی برای توسعه هر چه بیشتر در حوزه گردشگری می توانند منجر به رونق بخشی و گسترش صنعت گردشگری، رشد فرهنگی، توسعه اجتماعی، جبران وابستگی به اقتصاد نفتی شوند و در دست یابی به اقتصاد مقاومتی نقش آفرین باشند.

محمد اسفندی کارشناس مدیریت گردشگری