: یک کارشناس محیط زیست با انتقاد از کوتاهی سازمان حفاظت از محیط زیست در اجرای وظایف نظارتی خود گفت: اگر نظرهای کارشناسی محیط زیست شنیده نمی شود به دلیل قصور این سازمان در اجرای وظایف نظارتی اش است.

سهیل اولاد زاده در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی میزان با تاکید بر این که طبق قانون مدیریت پسماند تمام مراحل اجرای امور پسماند در شهر و روستا به شهرداری ها و دهیاری ها مربوط است، اذعان کرد: نظارت بر این فرآیند نیز برعهده سازمان حفاظت از محیط زیست است.اما در حال حاضر تمام محل های دپوی زباله در سه استان شمالی به ویژه مازندران در وضعیت بسیار نامناسبی هستند.

اولاد زاده با اشاره به این که اداره های محیط زیست در استان های شمالی ادعا می کنند که شکایت ها و پیگیری های لازم را از شهردارهایی که در ساماندهی پسماند کوتاهی کرده اند، انجام داده اند، عنوان کرد: حتی سازمان محیط زیست آمار و ارقام مربوط به حجم شیرابه را به صورت مستند ارائه می دهد و به نوعی خود نسبت به فجایعی که رخ می دهد معترف است. اما اگر محیط زیست واقعا ادعای این را دارد که حکم بازداشت شهرداران متخلف که در ساماندهی پسماندها کوتاهی کرده اند را در دست دارند پیشنهاد ما به آنها این است که حکم را پیگیری کرده و شهرداران را به زندان بیاندازند تا برای سایرین درس عبرت باشد.

 این کارشناس محیط زیست افزود: چند سال پیش یک شهردار در سوادکوه شمالی زباله ها را در رودخانه دپو می کرد. سازمان محیط زیست شکایت کرد و در مدت زمان کوتاهی محل دپو زباله جمع آوری شد. سایر شهرداران نیز متوجه شدند یک مرجع نظارتی می تواند وجود داشته باشد.

این فعال محیط زیست با تاکید بر این که ساماندهی پسماند به ویژه در شهرهای شمالی که با حجم بالای گردشگر روبرو هستند همکاری وزارت کشور و استانداری ها را می طلبد، گفت: متاسفانه در حالی که این شهرها پاسخ گوی این حجم از توریست نیستند، از راه اندازی زیرساخت ها برای حضور توریست انبوه در آشوراده سخن می گوییم. این در حالی است که در طول همه سال هایی که توریست به این شهرها مراجعه می کنند نتوانسته اند یک محل دپوی مناسب برای این همه زباله ای که تولید می شود، ایجاد کنیم.

وی با تاکید براین که بخشی از انتقاد بنده نیز متوجه وزارت نیرو است، اذعان کرد: این وزارت خانه با وجود هزینه کرد بسیار برای آب و سدسازی در کشور اما یک تصفیه خانه کامل در استان های شمالی احداث نکرده است.

اولادزاده افزود: در نتیجه این سهل انگاری ها فاضلاب خانگی همچنان به شیوه قرون وسطایی به چاه های جذبی وارد می شود.این در حالی است که اکوسیستم در استان های شمالی به اندازه ای حساس است که سطح آب های زیر زمینی در این شهر ها در نیم متری زمین قرار دارد.در شهر های همانند بابل، ساری، قائم شهر و غیره با نیم متر حفاری در زمین به آب می رسیم این در حالی است که امروز این آب در بابل بوی فاضلاب گرفته است.

سرریز شدن فاضلاب به رودخانه ها
وی با انتقاد از این که فاضلاب 4 میلیون جمعیت در استان مازندران وارد چاه های جذبی می شود، اظهار کرد: حال این چاه ها به طور کامل جذبی است و فاضلاب با آب های زیر زمینی مخلوط می شود یا این که آب زیر زمینی به واسطه بارش فراوانی که وجود دارد بالا می آید، چاه ها سر ریز می کنند و کامیون های تخلیه فاضلاب آنها را جمع آوری کرده و درون رودخانه تخلیه می کند.این در حالی است که هیچ نظارتی وجود ندارد.

این فعال محیط زیست افزود: اگر مدیران کل محیط زیست در استان های شمالی ادعای پیگیری و انجام وظایف نظارتی خود را دارند چرا با کامیون های تخلیه فاضلاب مقابله نمی کنند؟ چرا به وزارت نیرو هیچ فشاری وارد نمی کنند که تعداد تصفیه خانه ها افزایش یابد؟ درست است که اخیرا تعدادی تصفیه خانه در استان های شمالی ساخته شده است اما تا رسیدن به نقطه ای که متناسب با نیاز شهرهای شمالی تصفیه خانه ساخته شود فاصله بسیاری داریم.

اولاد زاده به ارائه مثال هایی در خصوص دپو نامناسب زباله در استان های شمالی پرداخت و گفت: زباله های شهرستان محمودآباد در 5 متری ساحل دریا دپو می شود. این در حالی است که ماهی مورد استفاده تعداد بسیار زیادی انسان از این دریا صید می شود.در شهرستان سرخرود و فریدون کنار کوه ده متری از دپو زباله ها وجود دارد. در بابلسر در توریستی ترین محله که بهترین مکان برای کسب درآمد مردم می تواند باشد زباله در چند متری ساحل دریا دپو می شود.

شهر های شمالی رتبه اول سرطان های گوارشی
اولادزاده با ابراز تاسف از این که آماری از شیوع بیماری های ناشی از دپو بی سامان زباله ها در چندمتری منابع طبیعی به فعالان محیط زیست ارائه نمی شود، اذعان کرد: به زور قطع دپو 40 ساله زباله در کنار رودخانه، دریا یا جنگل قطعا بر مردمی که از آب های پایین دست یا آب کشاورزی استفاده می کنند موثر است. این در حالی است که این اثر گذاری به طور کامل بدون سر و صدا اتفاق می افتد.

وی افزود: زمانی که از آلودگی هوا سخن می گویید همه تاثیر آن را به چشم خود می بینند اما بسیاری از مردم حتی از وضعیت دپو زباله ها اطلاعی ندارند که بدانند بیماری های مختلفی که به آنها تحمیل می شود به واسطه این فاجعه زیست محیطی است، اما از سوی دیگر می بینیم استان های شمالی رتبه اول را در سرطان های گوارشی دارند.

این کارشناس محیط زیست با بیان این که در سازمان محیط زیست دو تفاهم نامه در خصوص پسماندها به امضاء رسیده است، گفت: یک مورد از این تفاهم نامه ها با وزارت کشور و یک مورد نیز با استانداری ها بوده است که به زمانبندی تغییر و تحول در محل های دپو زباله اشاره دارد.

اولادزاده با بیان این که از آن زمان تا کنون تغییر چندانی در فضای زباله ایجاد نشده است، افزود: در این مدت تنها درگیری های بین شهری را شاهد بوده ایم تحت این عنوان که هر شهر به دنبال این است کارخانه زباله سوز یا کمپوست را خود افتتاح کند. این در حالی است که مشخص نیست چه کسی در خصوص نوع دفع پسماند و انتخاب گزینه های مختلف اعم از تولید کمپوست یا ساخت زباله سوز نظر کارشناسی داده است زیرا زباله سوز برای اقلیمی همانند استان های شمالی در هیچ جای دنیا توصیه نمی شود.

این کارشناس محیط زیست با بیان این که معاون استاندار استان مازندران اعلام کرده است از روش هایی همانند پلاسما برای تصفیه شیرابه استفاده می کنیم تا شیرابه ها را به آب شرب تبدیل کنیم، عنوان کرد: از سوی دیگر مدیر کل استان مازندران که در زمینه تصفیه خانه متخصص است اعلام می کند که این طرح را از نظر علمی قبول ندارد.این امر بیانگر این است که رای سازمان محیط زیست تاثیری ندارد. چه دو تفاهم نامه منعقد شود چه یکصد تفاهم نامه زمانی که سخن استانداری اجرایی می شود و سخن مدیرکل محیط زیست راه به جایی نمی برد، انعقاد تفاهم نامه مشکلی را رفع نمی کند.

اولادزاده در پایان گفت: زمانی که یک مدیرکل محیط زیست برگه شکایت از یک شهردار را در دست دارد و آن را اجرایی نمی کند باید حرف منطقی او در مخالفت با یک تصفیه شنیده نشود.سلامت مردم در اولویت قرار دارد، بنابراین هیچ مصلحتی نباید در نظر گرفته شود.