به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، 75 درصد از جغرافیا ایران در منطقه خشک و نیمه خشک قرار دارد و سایر مناطق که به گفته کارشناسان خارج از محدوده خشک بوده متوسط بارش سالانه 243 میلیمتر دارد که این رقم یک سوم متوسط بارش جهانی است.

همچنین مقایسه این آمار با آمار جهانی نشان می دهد، ایران 1.1 درصد از خشکی کره زمین را دارا است در حالی که تنها 36 صدم درصد از منابع آب شیرین را در اختیار دارد به همین خاطر کمبود منابع آب در ایران بر کسی پوشیده نیست.

این شرایط جغرافیایی در حالی است که کارشناسان و مسئولان این حوزه خبر از صرف 86 درصد آب تجدیدپذیر کشور داده اند که این به معنای فاجعه برای منابع آبی کشور به حساب می آید. به همین خاطر و با توجه به اهمیت بالا آن به عنوان یکی از چهار الویت نخست کشور در سال جاری انتخاب شده است.

علاوه بر کاهش منابع آب تجدید پذیر میزان تبخیر آب نیز در کشور بالا است که این مورد بر شدت بحران آب می افزاید.
در تابستان و با شدت گرفتن گرما هوا، به صورت طبیعی حجم استفاده از آب افزایش می یابد که این امر برای تابستان سال جاری که موج گرما بی سابقه ای کشور را فرا گرفته دو چندان می شود.

فشار مضاعفی که علاوه بر آب در حوزه برق کشور نیز به وضوح دیده می شود و اخبار آن در کنار راهکارهای مدیریت مصرف به صورت کامل در تمام رسانه های کشور منتشر شده است.

به گونه ای که بارها وزیر نیرو در خصوص صرفه‌جویی 10 درصدی مصرف برق هشدار داد و همزمان با آن شاهد مصاحبه و اعلام گزارش عملکرد پی در پی هوشنگ فلاحتیان معاون وزیر نیرو در امور برق و انرژی و آرش کردی مدیرعامل توانیر در کنار سایر مسئولین حوزه برق بودیم که آمار میزان مصرف برق را اعلام و مشترکین را از حرکت بر روی لبه تیغ مصرف مطلع می‌کردند و حتی در شرایطی وزارت نیرو خبر از آماده باش کامل برای جلوگیری از خاموشی را داد.

نکته قابل توجه در این میان سکوت و آرامش قابل تامل مسئولان حوزه آب در این مقطع حساس برای ایجاد مدیریت مصرف از سوی مشترکین است. تبلیغات و یا اطلاع رسانی که به طور قطع در میزان مصرف آب تاثیرگذار است و در شرایط فعلی خلا آن به خوبی احساس می شود. 

اطلاع‌رسانی‌هایی که صنعتگران حوزه آب کشور در مقایسه با حوزه برق عقب افتاده اند و در این میان تنها به برگزاری برنامه های پراکنده و کم رنگ در گوشه و کنار شهر بسنده شده است.

حال این سوال مطرح است علت سکوت نا به جا مسئولان این حوزه در این زمان حساس چیست و آیا موضوع با این فراگیری سوژه ای محرمانه تلقی می شود که حتی آمار و اطلاعات اولیه آن اعلام  و به سمع و نظر مشترکان نمی رسد.

 انتهای پیام/