به گزارش سرویس بین الملل روزنامه نیزاویسیمایا گازیتا در گزارشی نوشته است: فعال شدن عملیات نیروی هوایی آمریکا در سوریه دلیل قربانی شدن تعداد زیادی از مردم غیرنظامی، از جمله کودکان، شده است. این موضوعی است که دیگر امکان نادیده گرفته آن وجود نداشته و رسانه های گروهی غربی، از جمله نشریات آمریکایی هم مجبور به اعتراف به آن و انتشار اخبار مربوط به این قربانیان شده اند.

از جمله این موارد، سه شنبه هفته گذشته بود که نمایندگان گروه «ناظرین دفاع از حقوق بشر سوریه» از حملات هوایی دیگری از سوی نیروی هوایی آمریکا و متحدانشان در ائتلاف به اصطلاح ضدتروریستی در منطقه ای در شرق شهر رقه سوریه خبر دادند که در نتیجه این بمباران، حداقل 29 نفر از مردم غیرنظامی کشته شدند.

بر اساس اطلاعات این ارگان، از آغاز حملات نیروهای ائتلاف به شهر رقه، دستکم 325 نفر از ساکنین محلی، از جمله بیش از 50 کودک، قربانی بمبارانهای هواپیماهای ائتلاف آمریکایی شده اند. البته این رقم را نمی توان قطعی دانست و این آمار صرفا شامل اجسادی می شود که پیدا شده اند و به عقیده ناظرین، شمار قربانیان به مراتب بیشتر از اینهاست.

تعداد کلی قربانیان غیرنظامی در جنگ سوریه که از سال 2012 آغاز شده، بیش از 400 هزار نفر اعلام شده است. خبرگزاری رسمی سوریه «سانا» نیز خبر داده است که عملیات اخیر هوایی نیروهای ائتلافی در مناطق مسکونی استان دیرالزور، تلفات غیرنظامی قابل توجه، از جمله تعدادی کودک داشته و ساختمانهای مسکونی زیادی هم تخریب شده است.

عملیات هوایی نیروهای آمریکایی در افغانستان حتی در مقایسه با سوریه و عراق، تلفات انسانی بیشتری هم برجای گذاشته است. در این کشور جنگ زده، حتی گاهی اوقات مراسم عروسی و یا به خاک سپاری مردگان هم مورد حملات هوایی قرار می گیرند که متاسفانه تعداد قربانیان آنها نیز بسیار زیاد و شامل مرد و زن، پیر و جوان و کودکان می شود.

واشنگتن و متحدانش مسلما سعی می کنند این اطلاعات را نادیده بگیرند، آنها را نه اعلام کرده و نه ابراز تاسف نموده و رهبران کشورهای عضو ائتلاف ضدتروریستی به سرکردگی آمریکا، بعد از افشای این فجایع، حتی به خود زحمت عذرخواهی به خاطر این حملات را نمی دهند.

ارزش زندگی انسانها در کشورهای غربی، با زندگی مردم در خاورمیانه و کشورهای آسیایی، برای سیاستمداران غربی یکسان نیست. بعد از حملات تروریستی سال جاری در پاریس و لندن، موج ابراز تاسفها و محکومیتها برای مدتهها قطع نمی شد، ولی قربانی شدن مردم در سوریه، عراق، افغانستان و دیگر کشورهای به اصطلاح «جهان سومی»، برای صاحبان قدرت در کشورهای غربی بهانه ای برای نگرانی نیست، بخصوص اگر عملیات هوایی خود این کشورهای غربی، باعث کشته شدن این مردم بی گناه شده باشد و نه حملات تروریستی. برای وجدان ساده لوح این آقایان، قربانی شدن مردم غیرنظامی یکی از هزینه های جنگی است که از آن بعنوان «خسارات ناخواسته و جانبی» یاد می کنند که به عقیده آنها غیرقابل اجتناب است، بنابراین نیازی نیست که در مورد آن نگرانی خاصی داشت. یعنی در واقع جان انسانها در این مناطق، ارزشی برای غربیها ندارد.

البته در این بین باید به یاد داشت که سیاستمداران آمریکایی و همتایان آنها در اتحادیه اروپا و البته رسانه های غربی چه واکنشی به عملیات هوایی موفق روسیه در خاک سوریه نشان می دهند. حملات نیروی هوایی-فضایی با دقت بسیار زیاد و منحصرا به تاسیسات نظامی وارد می شود، ولی با این وجود کشورهای غربی تلاش می کنند تا تصویر دیگری از آنها نشان داده و بدون ارائه هیچ دلیل و مدرکی مسکو را به بمباران مناطق مسکونی در استان‌های حلب، دمشق و ... متهم کرده و با آب وتاب اعلام می کنند که «ببینید روسها خون مردم بیگانه سوریه را چگونه می ریزند». در حالیکه نیروهای روسی آنقدر با دقت عمل می کنند تا غرب حتی امکان متهم کردن آنها به کشتار مردم غیرنظامی در سوریه را نداشته باشند.

دقیقا به همین منظور، مقامات روس در زمان آغاز حملات در استان حلب دست به اقدام بی سابقه ای زده و برخلاف قواعد حاکم بر عملیات نظامی، ایجاد کریدور انسانی و تعیین وقفه انسانی را سازماندهی کردند تا این امکان برای مردم غیرنظامی در منطقه فراهم شود تا به مکانهای امن بروند. گذشته از این حتی امکان خروج نظامیان گروههای مسلح با سلاح‌ها و خانواده های خود از مناطق مسکونی در استان ادلب که تا آن زمان تحت کنترل مخالفان سوری بود، فراهم شد. دولت سوریه صرفا به پیشنهاد مسکو با این مسئله موافقت کرده بود.

این در حالی است که در شهر موصل عراق، اصلا چنین چیزی رخ نداد، هیچ کریدور یا وقفه انسانی برای مردم ساکن آن در نظر گرفته نشد. نیروهای دولتی عراق و مشاورین آمریکایی آنها از زمین و هواپیماهای ائتلاف بین المللی از هوا، بی وقفه به شهر موصل آنقدر حمله کردند تا مواضع گروه تروریستی داعش در موصل بطور کامل نابود شوند که البته این نابودی شامل مناطق مسکونی این شهر نیز شد و در این بین هیچکس به قربانی شدن مردم غیرنظامی موصل هم اهمیتی نمی داد، چون هدف آزاد سازی این شهر به هر قیمت ممکن بود.

اکنون شهر رقه سوریه نیز سرنوشتی مانند موصل عراق را دارد. نیروهای به اصطلاح «دموکراتیک سوریه» تحت فرماندهی نظامیان آمریکایی ها در حال حملات بی وقفه به این شهر هستند و هیچ راهی هم برای خارج شدن مردم غیرنظامی در نظر نگرفته اند. تروریستهای داعشی هم از شهروندان رقه بعنوان «سپر انسانی» استفاده می کنند و شبه نظامیان مورد حمایت آمریکا هم نگرانی از این مسئله ندارند که برای نابودی داعشی ها، مردم غیرنظامی هم قربانی شوند. آنها بخاطر نابودی یک تک تیرانداز، حاضر هستند کل یک ساختمان مسکونی را تخریب کنند که در نتیجه آنها دهها مردم غیرنظامی هم کشته شده اند.

حتی یک نمونه وجود ندارد که نظامیان آمریکایی یا انگلیسی در عراق یا سوریه، کمک انسان دوستانه‌ای به مردم این کشورها کرده باشند. در این رابطه هم مسکو انسانیت خود را به خوبی به نمایش گذاشته و سربازان روسی وظیفه خویش می دانند که با دست خود کمک‌های انسان دوستانه ارسالی را بین مردم مناطق آزاد شده از دست تروریستها تقسیم کنند.

بدین ترتیب زمانی که برخوردهای غیرانسانی نظامیان و سیاستمداران غربی نسبت به مردم غیرنظامی و آسیب دیده از جنگ در سوریه، عراق و افغانستان دیده می شود، کاملا واضح است سخت بتوان شعارهای شنیده شده از واشنگتن، لندن و بروکسل در مورد گسترش ارزش‌های دموکراتیک که غربیها به خاطر آن این همه جنگ راه انداخته اند، را جدی تلقی کرد. چرا که در واقع در سایه این شعارها، این حقیقت وجود دارد: ارزش‌هایی مانند دموکراسی، آزادی، انسان دوستی در درک کشورهای غربی فقط برای مردم خود این کشورها معنا پیدا می کند. ولی برای مردم در سایر کشورها چنین ارزش‌هایی در نظر گرفته نشده و یا تنها بعنوان بهانه‌ای برای رسیدن به اهداف خاص سیاسی غربی‌ها مورد استفاده قرار می گیرد.