به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، مدتها بود خبری از «فریبرز عربنیا»، بازیگر نقش مختار در سریال «مختارنامه»، نبود. تا اینکه چندی پیش باخبر شدم که عربنیا به دلیل تعطیلات تابستانی به ایران برگشته. همین فرصت مناسبی شد که به سراغش بروم و نحوه فعالیتهای هنریاش را جویا شوم. او در این گفتوگو به برخی از رفتارهای غیرحرفهای که در سینمای ایران رایج شده اعتراض داشت؛ مثل آوردن اسپانسر ازسوی بازیگران در فیلمهای سینمایی! یا اینکه چرا فیلمسازان بزرگ سینمای ایران همچنان باید برای ساخت فیلمشان اجازه بگیرند. همینطور تأکید کرد که افتخارات سینمای ایران نتیجه فعالیتهای ارزشمند فیلمسازان «سینمای مستقل» است و اینکه هیچوقت در تاریخ هنر، سینمای دولتی موفق نبوده و نیست. بخشی از گفتوگوی «شرق» با فریبرز عربنیا را در ادامه بخوانید.
حضورتان در فیلم «چ»» است که یکسری واکنشها و حواشی به وجود آورد. مثلا همواره این سؤال مطرح است مشکلتان با ابراهیم حاتمیکیا چه بود؟ حتی گفته میشد پلان آخر فیلم را بازی نکردید. البته آقای حاتمیکیا اعتراض خود را علنی کردند. اما شما همواره سکوت کردهاید. حالا که کفهای روی آب از بین رفته و سنگریزهها قابل تماشا هستند، بگویید ماجرای اصلی چه بود؟
البته من صلاح نمیدیدم که در آن مقطع وارد جزئیات شوم. حتی جاهایی کاملا مشهود بود که درباره من دروغ گفته میشود. فقط دو جا اشاره کردم به دلیل اینکه میترسیدم این دروغپردازی در آن زمان باب شود که متأسفانه شد! فرض کنید یک خبرگزاری با تمام امکاناتش به جنگ کسی برود که تمام حرفش این بوده که باید طبق قرارداد عمل کنید. بنده هم اسلحه روی شقیقه کسی نگذاشته بودم که قرارداد را امضا کند. همه از مفاد قرارداد کاملا مطلع بودند.
در جریان بودم که شما عدم حضورتان در صحنه در جمعهها را به اطلاع تهیهکننده رسانده بودید. اما ظاهرا کارگردان نمیدانسته؟
نمیدانم ایشان خبر داشته یا نه. اما در هرصورت مفاد محیرالعقولی نبود. نهفقط برای فیلم «چ» برای هر کاری که قرارداد میبستم، جزء اصول مردانگی میدانستم- و میدانم - که اگر شرطی دارم قبل از امضا بگویم. شرطهای من همیشه روشن بوده و هستند. سالهاست در همه قراردادها یکی از شروطم این بوده که جمعهها در اختیار پسرم باشم و سر صحنه فیلمبرداری نخواهم رفت. من گفتم اگر موافق نیستید، قرارداد نبندید. چیز پیچیده و خلاف قانونی نبود.
منبع: شرق
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.