به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، قصد ما از این یادداشت حمایت تمام قد از یک طیف خاص و نقد گروهی دیگر نیست بلکه حرف ما این است که تکواندو باید تغییر ذائقه بدهد و بجای منازعه، مخالفان پولادگر و مسئولان این فدراسیون دست در دست هم برای رهایی این ورزش از برزخ فعلی تلاش کنند.

چندی پیش برخی از چهره‌های نام آشنای تکواندو در بیانیه‌ای به وزیر ورزش و جوانان خواستار برکناری رئیس فدراسیون تکواندو شدند و تاکید کردند که راه موفقیت و احیای این ورزش، رفتن پولادگر است. اما حمایت قابل پیش بینی سلطانی‌فر از عملکرد پولادگر و متعاقب آن داورزنی از ایشان، نشان داد که این اقدامات نمی‌تواند راه چاره برای تکواندو باشد.

نکته جالب توجه اینجاست که امضا کنندگان این بیانیه از پیش می‌دانستند که پولادگر مورد حمایت وزیر ورزش قرار گرفته و می‌گیرد لذا صدور این بیانیه ره به جایی نبرد.

بدنبال این کش‌وقوس، هادی ساعی در نشستی خبری مجددا به رفتن رئیس فدراسیون تکواندو تاکید کرد و تصریح کرد که بیانیه مذکور دقیقا حرف دل وی و دیگر امضاء کنندگان است.

با این شرایط، بنظر می‌رسد باید ترتیبی اتخاذ کرد تا با فراخوانی هر دو طرف زیر یک سقف، نظرات نخبگان و راهکارهای آنها را شنید و از سویی دیگر برنامه‌های فدراسیون تکواندو برای رهایی از شرایط فعلی را هم مدنظر داشت.

به واقع آنچه که در حال حاضر باید در اولویت و کانون توجهات باشد این است که راهکارهای مخالفان در اتاق فکر شنیده شود و پس از برقراری صلح میان دو طیف، فضا برای اینکه قطار تکواندو بر ریل موفقیت قرار گیرد، مهیا شود. ما زمانی می‌توانیم تکواندو را از برزخ فعلی نجات دهیم که همگی نقدپذیر باشیم و با مشورت پذیری، راه را برای موفقیت این ورزش مدال آور هموار کنیم.

با اوضاع و احوال فعلی راهی به غیر از همگرایی در خانواده تکواندو وجود ندارد و طبعا بیانیه و نشست‌های خبری مخالف و موافق نمی‌تواند برگ برنده باشد.