فارس: اگرچه شیمی‌درمانی یکی از راهکارهای موثر در درمان سرطان‌های مختلف است،، اما به نظر می‌رسد خودش روی سلول‌های سالم بدن تاثیر می‌گذارد و باعث می‌شود که با تولید نوعی پروتئین، به رشد و مقاوم‌تر شدن سلول‌های سرطانی کمک شود. بر همین اساس، نتایج تازه‌ترین مطالعات نشان می‌دهد شیمی درمانی می‌تواند موجب گسترش سرطان شود و حتی تومورهای سرطانی را بیشتر تهاجمی کند. شیمی درمانی اغلب به عنوان اولین گزینه برای درمان سرطان و به خصوص سرطان پستان پیشنهاد می‌شود، این در حالیست که ادعاهای جدید تحقیقاتی شیمی‌درمانی را عامل مهّمی در گسترش تومورهای سرطانی می‌داند. محققان که در این پژوهش بر روی سرطان سینه تأکید کرده‌اند، ادعا می‌کنند، کاهش تومور‌ها از طریق شیمی‌درمانی در واقع باز کردن دروازه بر روی آن‌ها برای گسترش تومور‌ها در سیستم گردش خون بدن است و همین مسئله نه تن‌ها موجب از بین رفتن آن‌ها نمی‌شود، بلکه آن‌ها را قوی‌تر از قبل به بدن بازمی‌گرداند. درست است که شیمی درمانی سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد و به خاطر همین طبیعت تهاجمی، این روش درمانی همچنان یکی از روش‌های پرکاربرد در مبارزه با سرطان است، اما این موضوع را باید در نظر گرفت که شیمی‌درمانی در برخی موارد، خودش می‌تواند به رشد تومور سرطانی کمک کند. دانشمندان کالج پزشکی آلبرت اینشتین در نیویورک می‌گویند: «شیمی درمانی تن‌ها یک راه حل کوتاه مدت برای درمان سرطان است». جورج، سرپرست ارشد این مطالعه می‌گوید: «این یافته‌های جدید نباید بیماران را از درمان سرطان دور کند و موجب بی‌خیالی آن‌ها برای پیگیری روند درمانی‌شان شود، بلکه ما موظف هستیم راهی بهتر برای نظارت بر حرکت تومور‌ها در بیماران تحت شیمی‌درمانی پیدا کنیم». این مطالعه فقط انتشار سلول‌های سرطانی ناشی از شیمی‌درمانی را در سرطان سینه مورد بررسی قرار داده است؛ در حال حاضر محققان در حال کار بر روی انواع دیگر سرطان هستند تا دریابند در دیگر سرطان‌ها هم این یافته‌های جدید صدق می‌کند یا تن‌ها مربوط به سرطان سینه می‌شود. با تغذیه صحیح نه تن‌ها از ایجاد سرطان پیشگیری می‌شود، بلکه در طول درمان هم می‌توان برای کاهش عوارض از آن کمک گرفت و پس از بهبود نیز احتمال عود را کاهش داد؛ تحقیقات نشان داده است رژیم‌های غذایی سرشار از آنتی‌اکسیدان که در میوه‌ها و سبزیجات یافت می‌شود، می‌تواند از بروز سرطان پیشگیری کند و روند درمان را بهبود بخشد.

 

 

 

 

تبیان: دویدن باعث بهبود حافظه شده و شرایط روحی را بهبود می‌دهد. کاهش بافت مغز یکی از تغییرات فیزیکی است که با گذشت زمان و پیر شدن اتفاق می‌افتد. این مسئله نیز مشکلات زیادی را برای افراد سالمند بخصوص فراموشکاری، مشکلات حافظه و زوال عقل کامل را بوجود می‌آورد. نتایج پژوهشی که در سال ۲۰۱۱ انجام شده حاکی از آن است که بهبود جریان خون در ناحیه پا‌ها که در نتیجه دویدن ایجاد می‌شود باعث ارسال اکسیژن و کلوگز بیشتر به بافت‌های مغزی می‌شود. در واقع همین تاثیر باعث می‌شود که حجم بافت مغزی به جای کوچک و منقبض شدن به میزان ۲ درصد افزایش پیدا کند. توصیه می‌شود برای مقابله با مشکلات مغزی در سالمندی از دوران جوانی شروع به دویدن روزانه کنید.

 

 

 

 

مهر: تحقیق جدید نشان می‌دهد مشکل در خوابیدن با ریسک بالای بیماری آلزایمر در برخی افراد ارتباط دارد. نتایج یک مطالعه کوچک توسط محققان دانشگاه ویسکانسین نشان می‌دهد افراد در معرض ریسک بالاتر از حد عادی ابتلا به آلزایمر که دارای کیفیت خواب بدتر، مشکلات خواب بیشتر و خواب آلودگی در طول روز هستند، دارای نشانگرهای بیشتر بیماری آلزایمر در مایع نخاعی شان در مقایسه با کسانی هستند که مشکلات خواب ندارند. نشانگرهای مشخص شده توسط محققان شامل علائم پروتئین‌های آمیلوئید و تاو، آسیب و التهاب سلول مغزی، همگی با احتمال ابتلا به آلزایمر مرتبط بودند. آمیلوئید پروتئینی است که موجب تشکیل و چند برابر شدن پلاک‌ها می‌شود. تاو پروتئینی است که ریزلوله‌ها را تثبیت می‌کند. این دو پروتئین در مغز افراد مبتلا به آلزایمر یافت شده و نشانگر اصلی این بیماری تلقی می‌شوند. باربارا بندلین، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می‌گوید: «مطالعه ما نشان می‌دهد خواب فاکتور پرخطری برای ابتلا به آلزایمر است. حال باید تحقیقات بیشتری در این مورد انجام شود که آیا بهبود خواب دارای تاثیر مفیدی بر مغز خواهد بود». این امکان وجود دارد تغییرات در مغز مرتبط با آلزایمر می‌تواند بر خواب تاثیر گذارد. این مطالعه شامل ۱۰۱ فرد با میانگین سنی ۶۳ سال بود. در شروع مطالعه، تمامی شرکت کنندگان دارای مهارت‌های فکری و حافظه نرمال بودند. اما همه آن‌ها در معرض ابتلا به این بیماری قرار داشتند چراکه یا والدین شان دچار این بیماری بود یا حامل ژن افزایش دهنده این بیماری موسوم به apolipoprotein E. یا APOE بودند. بندلین تاکید می‌کند با وجود تشخیص رابطه قوی بین مشکلات خواب و نشانگرهای آلزایمر در اکثر افراد، همه افراد دارای مشکل خواب دارای نشانگرهای بیماری در مایع نخاعی شان نبودند.

 

 

 

 

محققان دریافتند بیماری پارکینسون فرد را در معرض خطر ابتلا به سرطان پوست «ملانوما» قرار می‌دهد. محققان کلینیک مایو آمریکا دریافتند بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون حدوداً چهار برابر بیشتر دارای احتمال ابتلا به بیماری سرطان پوست ملانوما در مقایسه با افراد بدون این بیماری هستند. از سوی دیگر، افراد مبتلا به ملانوما نیز چهار برابر بیشتر در معرض ابتلا به اختلال حرکتی پارکینسون قرار دارند. در این مطالعه، تیم تحقیق شیوع بیماری ملانوما را در ۹۷۴ بیمار در مقایسه با ۲۹۲۲ فرد سالم بررسی کرد. برخی مطالعات قبلی نشان داده بودند که داروی پارکینسون موسوم به levodop ممکن است با ملانوما بدخیم همراه باشد، اما برخی دیگر متوجه رابطه بین این دو بیماری بدون درمان levodopa شده اند. نتایج جدید از وجود رابطه بین پارکینسون و ملانوما دفاع می‌کند. به گفته محققان این مطالعه، این احتمال بیشتر است که ناهنجاری‌های رایج زیست محیطی، ژنتیکی یا سیستم ایمنی موجب بروز این دو مشکل در فرد شود، اگرچه مطالعه بیشتری برای تایید این رابطه نیاز است. محققان تاکید می‌کنند بیماران مبتلا به یکی از این دو بیماری باید از نظر بیماری دیگر هم تحت نظر باشند تا تشخیص و درمان بموقع انجام شود.

 

 

 

 

مطالعه جدید نشان می‌دهد بالا و پایین رفتن از پله‌ها بیش از نوشیدن کافئین حس خوب سرزندگی و انرژی را در شما ایجاد می‌کند. این مطالعه شامل زنانی بود که به گفته خودشان دچار بیخوابی مزمن بودند، بدین معنا که کمتر از ۶. ۵ ساعت در شب می‌خوابیدند. در روزهای جداگانه، این زنان کپسول‌های حاوی ۵۰ میلیگرم کافئین (حدود یک قوطی سودا) یا دارونما مصرف کردند یا ۱۰ دقیقه از حدود ۳۰ پله بالا و پایین رفتند. پاتریک اوکونر، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه جورجیا، در این باره می‌گوید: «ما دریافتیم در هردو شرایط مصرف کافئین و دارونما، تغییر چندانی در نحوه احساسات فرد مشاهده نشد، اما در مورد ورزش آن‌ها احساس انرژی و سرزندگی بیشتری داشتند». به گفته محققان، ورزش موجب تقویت فوری حس سرزندگی شده هرچند کوتاه مدت است.

 

 

بی بی سی: تحقیقات برنامه سازمان بهداشت جهانی برای نظارت بر روند افزایش مقاومت میکروبی به آنتی بیوتیک‌ها که بین سال‌های ٢٠٠٩ و ٢٠١٤ در نقاط مختلف جهان انجام شده حاکی از آن است که باکتری عامل سوزاک به طور فزاینده در برابر سیپروفلوکساسین که داروی اولیه درمان آن است، مقاوم شده و مقاومت در برابر داروی دیگری به نام آزیترومایسین هم رو به افزایش است. آنچه که نتیجه این تحقیقات را نگران‌کننده‌تر می‌کند نشانه‌هایی از مقاومت باکتری سوزاک در برابر داروی نهایی درمان این بیماری یعنی آنتی بیوتیک‌های وسیع الطیف سفالوسپورین (ای‌سی‌اس‌ها) است. بر اساس نظر سازمان بهداشت جهانی، در بسیاری از کشورهای جهان، با افزایش مقاومت نسبت به درمان با آنتی بیوتیک‌های اولیه، استفاده از‌ای سی اس‌ها تن‌ها راه باقی مانده معالجه سوزاک است، اما مواردی از مقاومت در برابر این گروه دارو هم از پنجاه کشور جهان گزارش شده است. رئیس موسسه مشارکت جهانی برای تحقیق و توسعه آنتی‌بیوتیک‌ها این وضعیت را 'وخیم' توصیف کرده و از نیاز به کشف و ساخت داروهای جدید سخن گفته است. در همین حال، تلاش برای یافتن داروهای جدید درمان سوزاک چندان امیدبخش نبوده و تضمینی وجود ندارد که در آینده نزدیک، درمان موثری یافت شود. سازمان بهداشت جهانی گفته است که احتمال دارد دیر یا زود، سفالوسپورین به عنوان آخرین درمان موجود برای سوزاک نیز کارآیی خود را از دست بدهد. یکی از پژوهشگران این سازمان گفته است که میکروب عامل سوزاک به گونه‌ای است که هرگاه داروی جدیدی برای مبارزه با آن به کار می‌رود، بزودی نسبت به آن مقاومت پیدا می‌کند. سازمان بهداشت جهانی تخمین زده است که هر سال بیش از هفتاد و هشت میلیون نفر در جهان به سوزاک مبتلا می‌شوند. اگرچه این بیماری در برخی از مبتلایان، به خصوص زنان، نشانه روشنی ندارد، اما می‌تواند به بروز عوارض دیگری از جمله حاملگی خارج رحمی و نازایی منجر و حتی خطر ابتلای به اچ‌آی‌وی را افزایش دهد.

 

 

 

 

جام جم: باید بدانید استخر محل بسیار مناسبی برای انتقال بیماری‌های پوستی و عفونی است. از این‌رو، استفاده از این استخر‌ها همواره با مسائل و خطرات بهداشتی روبه‌رو است. ضدعفونی نکردن یا ضدعفونی کردن نامناسب و ناکافی استخر و جکوزی، تصفیه نامناسب یا تصفیه نکردن آب استخر و جکوزی به‌مدت طولانی (بیش از دو روز)، تجمع آلودگی‌های انسانی مانند چربی بدن، تعریق یا استفاده از کرم‌های آرایشی، استفاده از آب نامناسب یا به‌عبارتی، استفاده از آب‌های غیر از آب لوله‌کشی شهری برای کاهش هزینه مصرف آب، بی‌توجهی به نظافت محوطه استخر‌ها و جلوگیری نکردن از ورود افراد مبتلا به بیماری به‌عنوان شاخص‌ترین عوامل آلودگی آب استخر و جکوزی شناخته می‌شود. برخلاف باور عموم، اضافه کردن کلر به آب استخر‌ها در کاهش صددرصدی این آلودگی‌ها موثر نیست. درعین حال براساس آمارهای وزارت بهداشت بسیاری از استخر‌ها ممکن است گندزدایی را به‌طور کامل انجام ندهند و دقیقا به همین دلیل هر سال شاهد تعطیل شدن تعدادی از آن‌ها به دلیل رعایت نشدن مسائل بهداشتی هستیم. از طرفی، این روز‌ها شایع شده که در بعضی استخر‌ها به‌جای کلر از وایتکس استفاده می‌کنند. این موضوع تا چه حد مشکل‌آفرین است؟ به‌طورکلی، استفاده از وایتکس ممنوع است، چراکه تثبیت‌کننده‌های داخلی وایتکس که سمی هستند، در فضا متصاعد می‌شوند و باعث تغییر PH محیط شده، وضعیت آب را برای استفاده مردم نامساعد می‌کنند، اما طبق گزارش‌های سال گذشته تعدادی از استخرهای متخلف در این زمینه پلمب شدند؛ بنابراین استاندارد بودن و تمیزی استخر، عامل مهمی برای سلامت افراد محسوب می‌شود و قیمت پایین نباید ملاک باشد. همچنین عفونت‌های قارچی ازجمله بیماری‌هایی هستند که می‌توانند از طریق استخر منتقل شوند و انتقال هم معمولا از طریق راه رفتن بدون دمپایی روی سطوح مرطوب و لبه استخر است. اگر فردی که در ناحیه پا دچار عفونت قارچی است، با پای برهنه کنار استخر راه برود و پای فرد دیگری پس از او با آن محل تماس پیدا کند، شخص به عفونت قارچی مبتلا می‌شود. البته شرط اولیه انتقال این بیماری، مرطوب بودن سطوح است. با این حساب حتی دمپایی‌ها و دیگر وسایل استخر ممکن است آلوده به عفونت‌های قارچی باشند؛ بنابراین باید در محیط‌های مرطوب و از همه مهم‌تر، استخر دمپایی‌ها را در حوضچه کلر حداقل به مدت ۱۵ ثانیه ضدعفونی کنید. بسیاری از خانم‌ها با این سوال مواجه‌اند که چرا بعد از استفاده از استخر و جکوزی دچار قارچ و خارش می‌شوند؟ آیا واقعا انتقال عفونت زنانه از راه استخر منبع علمی دارد؟ باید گفت: بله! رفتن به استخر و شنا کردن ممکن است احتمال قارچ را بیشتر کند، بویژه در صورتی که ناحیه تناسلی برای مدت طولانی مرطوب بماند و فرد بعد از استخر لباس خود را تعویض نکند.

 

 

 

 

ایسنا: بوی غذا عاملی برای تحریک اشتهاست و بسیاری از افراد عادت دارند که غذا را بو بکشند، اما محققان بر این باورند که برای جلوگیری از افزایش وزن می‌توانید غذا را بو نکشید. صرف‌نظر از اینکه چقدر می‌خورید، بوی مواد غذایی سبب افزایش وزن می‌شود. همه ما می‌دانیم، عطر غذا عامل مهمی در لذت بردن از خوردن است. محققان این بررسی را روی موش‌ها انجام دادند و دریافتند موش‌هایی که به طور موقت حس بویایی نداشتند، وزن کمتری نسبت به گروه کنترل پیدا کردند. نتایج این بررسی می‌تواند روش جدیدی برای کاهش وزن در انسان باشد. این مطالعه در دانشگاه کالیفرنیا برکلی به سرپرستی پروفسور اندرو دییلین و سلین ریرا انجام شده است. در این تحقیق از ژن درمانی برای از بین بردن حس بویایی در موش‌ها استفاده شد. در طول این مطالعه، به دو گروه مورد بررسی رژیم غذایی با چربی بالا داده شد و در حالی که هر دو گروه از یک رژیم غذایی استفاده کرده بودند، موش‌هایی که حس بویایی ضعیفی داشتند، وزنشان ۱۰ درصد افزایش یافت این در حالیست که همتایان آن‌ها با حس بویایی قوی حدود صددرصد افزایش وزن داشتند. علاوه بر این، موش‌هایی که چاق بودند، بعد از اینکه حس بویایی خود را از دست دادند حتی زمانی که رژیم غذایی با چربی بالا مصرف کردند، به اندازه موش‌های نرمال شدند. در واقع وزن آن‌ها به شکل چربی از بین رفته بود و اندام، عضلات و توده‌های استخوانی تغییری نداشت همچنین موش‌هایی که عدم تحمل گلوکز داشتند، بعد از اینکه وزنشان نرمال شد تحمل گلوکز پیدا کردند. اگرچه دانشمندان هنوز در حال تلاش برای فهم این نکته هستند که در زمان گرسنگی چه اتفاقی می‌افتد که افراد نسبت به بو حساسیت بیشتری پیدا می‌کنند و اینکه از دست دادن این حس می‌تواند در تغییر وزن تاثیر داشته باشد. سیستم‌های حسی نقش مهمی در متابولیسم دارند. متاسفانه، از بین بردن حس بویایی در موش باعث افزایش شدید سطوح نئودرنالین، هورمون استرس شد که با سیستم عصبی سمپاتیک ارتباط دارد و افزایش آن منجر به حملات قلبی می‌شود.

 

 

 

 

ایرنا: رئیس انجمن آترواسکلروز ایران گفت که در حوزه پیشگیری از بیماری‌های قلب و عروق در دنیا تا حد قابل توجهی پیش رفته ایم و پیشگیری شامل مباحث خیلی پیچیده است که از ژنتیک شروع شده تا استفاده از برنامه‌های خانوادگی همچون ورزش مناسب، کیفیت زندگی و مسائل تخصصی‌تر برای کسانی که بیماری قلب و عروق دارند و در شرف حوادث قلبی و عروقی هستند و پیشگیری اولیه، ثانویه و ثالثیه را برای آن‌ها پیشنهاد می‌کنیم. روش هایی که با بدن سرکار دارد مثل آنژیوگرافی‌ها و تکنیک‌های معادل همچون عکسبرداری از داخل رگ‌های قلب با پیشرفت‌های محسوسی که در دنیا پیدا کرده نیز در این گنگره مورد بحث و گفتگو قرار می‌گیرد. در مورد موضوعات تخصصی تقسیم بندی خاصی انجام شده و یک گروه از قسمت قلب و عروق تخصصی ما منعطف شده به روش‌های بدون جراحی قلب باز که ما با این روش قادر هستیم در درمان بیماری‌های قلبی و عروقی بدن نقش داشته باشیم. رفع تنگی عروق کرونر یا رفع تصلب شرائین قلب از دیگر محورهای کنگره است که در کشور ما نیز موفق بوده و امروز بیماران دچار انفارکتوس قلبی در بسیاری از مراکز درمانی کشور اگر در همان ساعات اولیه بروز این بیماری، مراجعه کنند در هر موقع از شبانه روز قادر هستیم اقدامات لازم را انجام و عامل تنگی را رفع سازیم. روش‌های بسیار مدرن درمان نارسایی و تنگی دریچه قلب بدون جراحی باز همچنین نصب دریچه آئورت بدون استفاده از جراحی مدنظر قرار گرفته و قادر هستیم طی سال‌های اخیر در کشور با استفاده از یکی شریان‌ها همچون شریان پا دریچه‌ای را در قلب کار گذاریم حتی بدون استفاده از ورود به بدن از قفسه سینه که مسئله بسیار حائز اهمیت است. استفاده از روش اندوسکلار نیز مطرح می‌شود که تعبیه رفع تنگی‌ها و نارسایی و گشادی عروق بزرگ بدون جراحی در بدن است. همچنین در قسمت مربوط به الکتروفیزیولوژی یا درمان اختلالات ضربان قلب یا بهم خوردن ضربان قلب پیشرفت خوبی در کشور و دنیا حاصل شده است.

 

 

 

 

ریختن آب، روی سر مانع گرمازدگی نمی‌شود بلکه سبب سردرد افراد هم می‌شود. اما خنک کردن پا‌ها با آب در جلوگیری از گرمازدگی موثر و اولین اقدام برای رفع گرمازدگی، شست وشوی پا‌ها با آب خنک است. برای مقابله با گرمازدگی از گرفتن دوش آب سرد باید خودداری کرد، این موضوع می‌تواند عوارض نامطلوبی بدنبال داشته باشد. گرمازدگی در کلان شهر‌ها مانند تهران معمولا همراه با استرس است و موضوعاتی مانند ترافیک، می‌تواند تعرق بدن را بیشتر کند که این موضوع سبب افزایش عوارض گرمازدگی خواهد شد. دم نوش‌های گیاهی مانند به لیمو، گل گاوزبان به دلیل داشتن خاصیت آرامش بخش بودن، می‌توانند در این زمینه موثر باشند. ایجاد التهاب و ابتلا به اسهال از جمله عوارض گرمازدگی است که فرد گرمازده می‌تواند به آن ابتلا شود. همچنین به دلیل مصرف کم آب، ایجاد سنگ کلیه در این افراد می‌تواند افزایش پیدا کند. عرقیات گیاهی مانند بیدمشک، بهارنارنج، گلاب، کاسنی، شاتره و نعناع برای جلوگیری از گرمازدگی یا برطرف کردن عوارض آن، مفید و موثر است. تعریق زیاد یکی از عوارض گرمازدگی است که از این طریق آب بدن به طور چشمگیری کاهش می‌باید که با استفاده شربت‌های گیاهی مانند تخم شربتی، خاکشیر، سکنجبین و قدومه ظرفیت نگهداری آب در بدن افزایش می‌دهند و در نتیجه تعریق به کندی انجام می‌شود. مصرف اسانس‌های گیاهی مانند رزماری، گل بنفشه و محمدی می‌تواند حالت تهوع و سرد درد ناشی از گرمازدگی را در افراد گرمازده کاهش دهد. مصرف سکنجبین و کاهو نیز برای جلوگیری از گرمازدگی مناسب است. مصرف آن‌ها علاوه بر کمک به فعالیت مناسب دستگاه گوارش، راهکاری صحیح برای مقابله با این عارضه است. مصرف دوغ و ماست برای مقابله با گرمازدگی بسیار موثر است. مصرف خیار با ماست یا سکنجبین نیز برای این کار موثر و مفید است.