به گزارش خبرنگار گروه سیاسی ، این روزها نقض عهدهای آمریکا در قضیه برجام، به قدری شدت گرفته است که نه تنها منتقدان این قراداد که حتی موافقان و دست اندرکاران آن هم، به صراحت و به صورت علنی و رسانه‌ای لب به گلایه و انتقاد گشوده‌اند.

 

حمید بعیدی نژاد سفیر ایران در لندن که در زمان مذاکرات فشرده و چندین ساله برای انعقاد برجام، بعنوان مدیر کل سیاسی وزارت امور خارجه عضوی از تیم مذاکره‌کننده ایرانی محسوب می‌شد، اخیرا طی توئیتی پیرامون مناقشه موشکی آمریکا و کره شمالی، کنایه و تعریضی ظریف در قبال رفتار آمریکا با برجام داشته است؛ بعیدی نژاد در اکانت توئیترش نوشته است: اگر کره شمالی در پاسخ به توصیه‌ها به تعامل برای رفع مناقشه سوال بپرسد که «چطور می‌توانیم به آمریکا اعتماد کنیم، وقتی دولت ایالات متحده برجامی را که خود به سختی بر سر آن مذاکره کرده و با آن موافقت کرده، خطرناک خوانده و بر خلاف قوانین بین‌المللی تهدید به خروج از آن می‌کند»، پاسخ ایالات متحده چه خواهد بود؟

 

محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه نیز که برخی از طرفداران دولت، او را بواسطه «برجام» موفق ترین مرد کابینه یازدهم می‌دانند، در هفته‌ها و ماه‌های اخیر به کرات نسبت به نقض برجام توسط آمریکا اعتراض کرده است.

 

ظریف 23 خردادماه که به منظور شرکت در مجمع اسلو ٢٠١٧ در ژنو به سر می‌برد؛ در جمع خبرنگاران پیرامون نامه‌نگاری با موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، گفت:« من دوبار در چند هفته اخیر در مورد بدعهدی‌های ایالات متحده و تأثیری که سیاست‌های مخرب این کشور در این زمینه دارد، برای خانم فدریکا موگرینی پیامی را به‌صورت کتبی ارسال کردم. همچنین در یک جلسه کمیسیون مشترک که یکی دو ماه قبل برگزار شد، در این زمینه بحث کردیم و در جلسه آینده کمیسیون مشترک نیز این موضوع بحث خواهد شد».

 

ظاهرا در بخش‌هایی از نامه ظریف به موگرینی، به اقدامات آمریکا از جمله تحریم‌های اخیر و نیز بعضی اقدامات در دستور کار آمریکا از ‌جمله لایحه موسوم به S.722 که در سنای آمریکا مطرح است، اشاره و تأکید شده است که در صورت تصویب و اجرایی شدن، قطعاً نقض صریح بندهای برجام خواهد بود. همچنین در این نامه با ذکر برخی جزئیات، به سنگ‌اندازی‌های فراوان آمریکایی‌ها در مقابل بهره‌مندی ایران از منافع اقتصادی برجام شدیداً اعتراض شده است.

 

همچنین وزیر امور خارجه کشورمان، هفته گذشته پس از پایان تور اروپایی‌اش و دیدار با مقامات آلمان و فرانسه و ایتالیا طی توئیتی، یانکی‌ها را نواخت و نوشت: سازمان ملل و تمام دنیا می‌گوید ایران بطور کامل به تعهداتش پایبند است، اما آمریکا به خاطر نفرت نهادینه شده‌ای که از تهران دارد، مجبور است حقیقت را انکار کند.

 

البته انتقاد و گلایه از برجام توسط  دست‌اندرکاران داخلی تدوین و انعقاد این سند بین‌المللی تنها به ظریف و بعیدی‌نژاد منحصر نمی‌شود و افراد دیگری همچون علی‌اکبر صالحی نیز در مقاطع مختلف، کنایه‌های ظریفی نثار برجام ستیزی‌های آمریکا کرده‌اند.   

صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی و مسئول فنی برجام را باید نخستین دست‌اندرکار برجامی دانست که حتی پیش از انعقاد این سند، نسبت به نقض عهدهای طرف مقابل، گلایه علنی کرد؛ وی در 20 اردیبهشت 94 طی سخنانی در مراسم بزرگداشت شهدای هسته‌ای، گفت: از حالا روی یکسری مباحثی که توافق کردیم «دبه» در آورده‌اند.

 

صالحی پاییز95 طی مصاحبه‌ای گفت:«مسائل بانکی در پسابرجام مقداری کند پیش می‌رود»؛ پس از این سخنان صالحی، به او گفته شد صرفا مسئول مسائل فنی برجام است.

 

مقام معظم رهبری، 22 خرداد سال جاری در دیدار رمضانی با مسئولان نظام، طی سخنانی در این باره فرمودند: «بنده مکرّر گفته‌ام، ما به مسئولینی که رفتند برجام را دنبال کردند، اعتماد داشته‌ایم و داریم، الان هم همین‌جور [است]، اینها را افراد خودی و علاقه‌مند و مؤمن می دانیم؛ لکن در همین قضیّه‌ برجام، ما در موارد زیادی -به‌خاطر اعتماد به حرف آن طرف مقابل، مذاکره‌کننده‌ مقابل- از یک نقطه‌ای صرفِ­‌نظر کردیم، به یک چیزی اهتمام نورزیدیم، یک خلأیی باقی ماند؛ دشمن همین الان از همان خلأ دارد استفاده می کند؛ اینها واقعاً مسائل مهمّی است. وزیر محترم خارجه‌ ما، آقای دکتر ظریف، یک نامه‌ گویایی به مسئول اروپایی می نویسند -البتّه این بارِ چندم است- و موارد نقض روح برجام و جسم برجام [را مطرح می کند]. گاهی می گفتند روح برجام نقض شده، ایشان می گوید که فقط روح برجام نیست، [بلکه] یک جاهایی هم خود برجام -یعنی جسم برجام- هم نقض شده به­‌وسیله‌ آمریکایی‌ها؛ ایشان فهرست کردند فرستادند برای آنها. یعنی این [شخص] دیگر کسی نیست که بگویند مخالفین این مذاکرات هستند که این حرف را میزنند؛ نه، خود وزیر محترم خارجه، چون انسان متدیّنی است، انسان باوجدانی است و انسان صاحب احساس مسئولیّت است، خود ایشان هم این اعتراض را دارد می کند. این به‌خاطر آن است که آنجا یک مسامحه‌ای انجام گرفته از ناحیه‌ ما؛ اگر این تسامح انجام نمی گرفت، اعتماد به دشمن نمی شد، راه دشمن بسته بود و نمیتوانست این کار را انجام بدهد».