به گزارش گروه فضای مجازی ، ماشین حامل سه دیپلمات ایرانی به همراه یک عکاس، حین ورود به شهر بیروت و در هنگام عبور از پست ایست بازرسی، توسط مزدوران حزب فالانژ لبنان در ۱۴ تیر ماه ۱۳۶۱ متوقف شد و سرنشینان این خودرو توسط فالانژیست‌ها به گروگان گرفته شدند.

هرچند ابتدا گفته می‌‏شد که جاویدالاثر متوسلیان و همراهان وی کشته شده‌اند؛ اما شواهد و مدارکی دال بر زنده بودن و اسارتشان در زندان‌های اسرائیلی وجود دارد. سال‌هاست که دولت لبنان، یک کمیته حقیقت‌یاب برای بررسی این موضوع تشکیل داده که تاکنون هیچ پاسخ روشنی از بررسی‌های این کمیته منتشر نشده است.

سال گذشته سردار حسین دهقان وزیر دفاع ایران مدتی قبل در گفت‌وگو با دفاع پرس اظهار داشت مدارکی وجود دارد که ثابت می‌کند این چهار نفر زنده هستند و در زندان‌های رژیم صهیونیستی در اسارت به سر می‌برند. در همین رابطه پیش از این سید حسن نصرالله و شهید غضنفر رکن‌آبادی سفیر ایران در بیروت نیز خبر زنده بودن جاویدالاثر متوسلیان و همراهانش را اعلام کرده بودند. با وجود اقدامات متعدد جمهوری اسلامی برای آزادسازی دیپلمات‏‌ها با گذشت ۳۵ سال، هنوز اطلاع دقیقی از سرنوشت این افراد وجود ندارد.

سید رائد موسوی فرزند سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان در واکنش به سخنان سال گذشته سردار رضایی و دهقان مبنی بر وجود اسنادی دال بر زنده بودن این چهار دیپلمات، اظهار داشت: وجود اسناد و اطلاعات مبنی بر زنده بودن این چهار دیپلمات از گذشته بوده و خبر جدیدی نیست. در دورانی که سردار رضایی و دهقان خبر وجود اسناد را اعلام کردند احتمالا برنامه خاصی در جریان بوده که به هر دلیلی این برنامه اجرا نشده است.

وی ادامه داد: ما نیز از وجود اسناد و مدارک بی‌اطلاع هستیم و به ما نیز اطلاع رسانی نشده است. برای تبادل این چهار دیپلمات باید یک ساختاری ایجاد شود.

موسوی با بیان اینکه آزادی چهار دیپلمات ربوده شده در اولویت مسئولین نیست، گفت: در حال حاضر هیچ نهاد یا مجموعه‌ای در کشور جهت پی‌گیری آزادی این اسرا وجود ندارد.

فرزند جاویدالاثر موسوی خاطرنشان کرد: اگر بگوییم که در طی این ۳۴ سال هیچ اقداماتی از سوی دولت برای آزادی اسرا صورت نگرفته، بی‌انصافی است، ولی متاسفانه اولویت مسئولین پیگیری این پرونده نیست.

وی عنوان کرد: سالگرد اسارت این چهار دیپلمات سال گذشته همزمان با روز قدس بود، به همین منظور غرفه‌ای در مسیر راهپیمایی ایجاد شد که مورد استقبال مردم نیز قرار گرفت. فضایی ایجاد شد که مردم بیایند و مطالبات خودشان را درباره آزادی اسرا بیان کنند.