نیویورکر: عدم تعیین زمانبندی خروج سربازان آمریکا "جنگ افغانستان" را فرسایشی خواهد کرد
نیویورکر نوشت: عدم تعیین زمانبندی خروج برای سربازان آمریکا، این امکان را از طالبان میگیرد که زمان دقیق این موضوع که دیگر آمریکا عامل تعیینکننده در افغانستان نیست را بداند.
کد خبر: ۳۲۴۰۴۸
تاریخ: ۱۱ تير ۱۳۹۶ - ۰۸:۰۰
خبرگزاری میزان - 
به گزارش سرویس بین الملل نیویورکر در گزارشی نوشت: هفته گذشته، ترامپ راهبرد خود برای مبارزه با طالبان و سایر گروهای تروریستی در افغانستان را رونمایی کرد. خبر خوب یا بد این بود که خود ترامپ مدیریت جنگ افغانستان را برعهده نخواهد داشت و در عوض به وزارت دفاع اختیار افزایش سربازان را بدون دخالت کاخ سفید صادر کرده است.
در ادامه این یادداشت آمده است از یک جنبه این خبر خوبی است، چون جلوی رئیس جمهوری که فاقد تجربه نظامی است و میتواند با تصمیمات اشتباه جنگ را تشدید کند را میگیرد.7
وزیر دفاع نیز که باهوشترین فرد کابینه ترامپ است تاکنون جنگ افغانستان را در قالب یک راهبرد کلی برای منطقه عنوان کرده و بدنبال افزایش بیش از حد سربازان آمریکا در افغانستان نیست. در حال حاضر وی به دنبال افزایش 4 هزار سرباز است. اگر از منظر مالیات و جان آمریکائیان این موضوع را نگاه کنیم، این تعداد افزایش سربازان اگر ماتیس بتواند طالبان، القاعده و داعش را از بین ببرند،هزینه زیادی نخواهد بود.
اما «هاکیش پوندیت» ستون نویس نیویرکر دلیل دیگری برای ستایش راهبرد ترامپ دارد: با عدم قرار دادن زمانبندی خروج برای سربازان، ترامپ از اشتباه اوباما اجتناب کرده است.
جنبه منفی این راهبرد این است که ماتیس یک ژنرال نظامی است و دادن اختیار تام برای مدیریت جنگ بدون نظارت مطمنا آثار منفی خود را دارد. لیک تحلیلگر بلومبرگ در این زمینه میگوید: فرماندهان تحت امر اوباما از ایجاد محدودیتهای وی برای حمایت از نظامیان افغانستان انتقاد میکردند. اما این محدودیتها باعث کنترل جنگ شده و همچنین نظامیان را مقید به توافقنامه امضا شده با دولت افغانستان میکرد.
اجازه به پنتاگون برای مدیریت حضور نظامی در افغانستان به معنای افزایش تشدید جنگ نیست، اما این احتمال را افزایش می دهد که مردان نظامی اقدام تهاجمی بیشتر را راهحل شکست بنبست بدانند. از سوی دیگر دادن اختیار به ماتیس این امتیاز را برای ترامپ دارد که پیروزی را اذان خود و شکست را بر گردن دیگر خواهد انداخت.
از سوی عدم تعیین زمانبندی خروج برای سربازان آمریکا، این امکان را از طالبان میگیرد که زمان دقیق این موضوع که دیگر آمریکا عامل تعیینکننده در افغانستان نیست را بداند، اما در این مورد راهبرد آنها این خواهد بود که ما را به حال خود واگذار کنند تا از درون پوسیده و خاک افغانستان را ترک کنیم و در نهایت آنها پیروز داستان شوند.
دانیل داوئوس ژنرال بازنشسته ارتش میگوید: بهتر است ترامپ رویای شکست طالبان و تقویت قوای نظامی ارتش افغانستان را کنار بگذارد و بجای آن به حفاظت از آمریکا علیه تروریسم و افزایش تلاشهای دیپلماتیک برای قانع کردن پاکستان در عدم حمایت از شبه نظامیان را پیگیری کند تا ریشه های تروریسم خشکانده شود.
/
به گزارش سرویس بین الملل نیویورکر در گزارشی نوشت: هفته گذشته، ترامپ راهبرد خود برای مبارزه با طالبان و سایر گروهای تروریستی در افغانستان را رونمایی کرد. خبر خوب یا بد این بود که خود ترامپ مدیریت جنگ افغانستان را برعهده نخواهد داشت و در عوض به وزارت دفاع اختیار افزایش سربازان را بدون دخالت کاخ سفید صادر کرده است. در ادامه این یادداشت آمده است از یک جنبه این خبر خوبی است، چون جلوی رئیس جمهوری که فاقد تجربه نظامی است و میتواند با تصمیمات اشتباه جنگ را تشدید کند را میگیرد.7
وزیر دفاع نیز که باهوشترین فرد کابینه ترامپ است تاکنون جنگ افغانستان را در قالب یک راهبرد کلی برای منطقه عنوان کرده و بدنبال افزایش بیش از حد سربازان آمریکا در افغانستان نیست. در حال حاضر وی به دنبال افزایش 4 هزار سرباز است. اگر از منظر مالیات و جان آمریکائیان این موضوع را نگاه کنیم، این تعداد افزایش سربازان اگر ماتیس بتواند طالبان، القاعده و داعش را از بین ببرند،هزینه زیادی نخواهد بود.
اما «هاکیش پوندیت» ستون نویس نیویرکر دلیل دیگری برای ستایش راهبرد ترامپ دارد: با عدم قرار دادن زمانبندی خروج برای سربازان، ترامپ از اشتباه اوباما اجتناب کرده است.
جنبه منفی این راهبرد این است که ماتیس یک ژنرال نظامی است و دادن اختیار تام برای مدیریت جنگ بدون نظارت مطمنا آثار منفی خود را دارد. لیک تحلیلگر بلومبرگ در این زمینه میگوید: فرماندهان تحت امر اوباما از ایجاد محدودیتهای وی برای حمایت از نظامیان افغانستان انتقاد میکردند. اما این محدودیتها باعث کنترل جنگ شده و همچنین نظامیان را مقید به توافقنامه امضا شده با دولت افغانستان میکرد.
اجازه به پنتاگون برای مدیریت حضور نظامی در افغانستان به معنای افزایش تشدید جنگ نیست، اما این احتمال را افزایش می دهد که مردان نظامی اقدام تهاجمی بیشتر را راهحل شکست بنبست بدانند. از سوی دیگر دادن اختیار به ماتیس این امتیاز را برای ترامپ دارد که پیروزی را اذان خود و شکست را بر گردن دیگر خواهد انداخت.
از سوی عدم تعیین زمانبندی خروج برای سربازان آمریکا، این امکان را از طالبان میگیرد که زمان دقیق این موضوع که دیگر آمریکا عامل تعیینکننده در افغانستان نیست را بداند، اما در این مورد راهبرد آنها این خواهد بود که ما را به حال خود واگذار کنند تا از درون پوسیده و خاک افغانستان را ترک کنیم و در نهایت آنها پیروز داستان شوند.
دانیل داوئوس ژنرال بازنشسته ارتش میگوید: بهتر است ترامپ رویای شکست طالبان و تقویت قوای نظامی ارتش افغانستان را کنار بگذارد و بجای آن به حفاظت از آمریکا علیه تروریسم و افزایش تلاشهای دیپلماتیک برای قانع کردن پاکستان در عدم حمایت از شبه نظامیان را پیگیری کند تا ریشه های تروریسم خشکانده شود.
/