به گزارش گروه فضای مجازی ، پروفسور آدریان وارد و همکارانش از دانشگاه تگزاس آستین آزمایشی طراحی کردند تا برای اولین بار میزان تمرکز افراد را، هنگامی که گوشی هوشمندشان در نزدیکی آنهاست ولی از آن استفاده نمی‌کنند، اندازه‌گیری کنند. این آزمایش که با استفاده از 800 کاربر گوشی هوشمند انجام شد نشان داد که مردم چگونه می‌توانند وظایف خود را بدون حواس پرتی به اتمام برسانند.

در یکی از آزمایش‌ها، دانشمندان از شرکت‌کنندگان خواستند که پشت یک کامپیوتر بنشینند و یک سری کار را که نیاز به تمرکز کامل داشت را انجام بدهند. هدف از این تست اندازه‌گیری ظرفیت شناختی در دسترس توانایی مغز در نگهداری و پردازش اطلاعات در هر زمانی است. قبل از شروع تست، از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا تلفن همراه خود را روی حالت بی‌صدا بگذارند و آنها را روی میز، در جیب، در کیف یا در اتاق دیگری قرار بدهند.

شرکت‌کنندگانی که گوشی هوشمند خود را در اتاق دیگری گذاشته بودند عملکرد بهتری از آنهایی که گوشی خود را روی میز قرار داده بودند، نشان دادند؛ همچنین عملکرد گروه اول بهتر از آنهایی بود که گوشی را در جیب یا کیف خود گذاشته بودند.

وارد می‌گوید: «یک روند خطی را می‌بینیم که نشان می‌دهد هرچه توجه به گوشی هوشمند بیشتر جلب شود، عملکردهای شناختی فرد شرکت کننده کاهش می‌یابد. ذهن آگاه شما به تلفن همراه فکر نمی‌کند اما این فرآیند (پروسه فکر نکردن به چیزی) بخشی از عملکردهای روانشناسی محدود شما را مشغول می‌کند».

منظور از عملکردهای روان‌شناختی یا شناخت (congnition)، توصیف، اکتساب، ذخیره‌سازی، تبدیل و مورد مصرف قرار دادن دانش است. عوامل مختلفی همچون ادراک، حافظه، زبان، استدلال، و تصمیم‌گیری از جمله فرآیندهای ذهنی هستند که در مراحل گوناگون شناخت دخالت دارند.

در آزمایش دیگری، دانشمندان به بررسی میزان وابستگی شخص به گوشی هوشمند خود در طی یک روز معمولی پرداختند، این عمل بر عملکردهای شناختی فرد تاثیر می‌‌گذارد. از شرکت‌کنندگان خواسته شد کارهایی را در یک کامپیوتر انجام دهند و گوشی هوشمند خود را روی میز، در اتاق دیگر، در جیب یا کیف قرار دهند. همچنین از بعضی از آنها خواسته شد گوشی خود را خاموش کنند.

شرکت‌کنندگانی که وابستگی بیشتری به تلفن همراه خود داشتند بدترین عملکرد را، نسبت به سایر شرکت کنندگان، نشان دادند؛ البته این نتایج در حالی حاصل شد که گوشی هوشمند آنها روی میز، در کیف یا جیب آنها بود.