: نایب رئیس APPCEDبا بیان اینکه اساس تغییرات جوی تولیدگازهای گلخانه‌ای است، گفت: کشورهای آسیایی و اقیانوسیه بیشترین سهم تولید گازهای گلخانه‌ای را داشته که این خود مانعی برای رسیدن به توسعه پایدار است.

به گزارش ، مامیت امروز یکشنبه 2 شهریور ماه در هفدهمین مجمع عمومی کنفرانس نمایندگان کشورهای حوزه آسیا –اقیانوسیه پیرامون محیط زیست و توسعه پایدار با یادآوری اظهارات نمایندگان پارلمان کشورهای مختلف در خصوص تغییرات جوی، گفت: اساس تغییرات جوی تولید گازهای گلخانه‌ای است که درحال حاضر نیز روبه افزایش است.

وی افزود: در حال حاضر در مناطق مسکونی نیز قسمتی از اتمسفر زمین پهن‌تر شده و گازهای گلخانه‌ای موجبات جمع‌تر شدن کره زمین به ویژه در مناطقی که اسکان افراد وجود دارد را ایجاد کرده است.

مامیت ادامه داد: در حال حاضر در مناطق مسکونی می‌توان گازهای گلخانه‌ای را با طلوع خورشید که همراه با غباری در هوا وجود دارد مشاهده کرد که این امر در حین غروب آفتاب نیز قابل رؤیت است.

وی تصریح کرد: به واسطه قدرت جذب گازهای گلخانه‌ای از سوی خورشید هر روز شاهد جمع‌تر شدن هوای کره زمین و اثرات نامطلوب آن هستیم.

مامیت با بیان اینکه تشعشعات خورشید که گازهای گلخانه‌ای را همراه خود دارد در زمین می‌ماند، افزود: وجود این گازهای گلخانه‌ای دمای مناطق استوایی را حدود 5/5 درصد گرم‌تر کرده و باعث زخیم تر شدن لایه زمین در اثر گرما شده است.

وی همچنین از تدوین لوایحی در کشورهای در حال توسعه برای مقابله با گازهای گلخانه‌ای خبر داد و گفت: با همکاری و تعامل کشورها می‌توان به مقابله با گازهای گلخانه‌ای و اثرات نامطلوب آن بر زندگی و محیط زیست امیدوار بود.

مامیت با یادآوری تولید گازهای گلخانه‌ای در تمامی کشورهای دنیا، گفت: تولید 8/3‌میلیون مترمکعب گاز گلخانه‌ای در کشورهای آسیایی و اقیانوسیه فاجعه‌ای است که به گرم‌تر شدن زمین در این مناطق منجر شده و تمامی این موارد در حالی است که تولید گازهای گلخانه‌ای در دنیا رقمی در حدود 8/4‌میلیون است.

وی با بیان اینکه تغییر شرایط جوی در نتیجه افزایش انتشار گازهای گلخانه ای پیامدهای نامطلوبی در‌بر‌دارد، افزود: باید اقدامات عملی برای مقابله با گازهای گلخانه‌ای و بهبود شرایط زندگی انجام شود.

نایب رئیس APPCED یادآور شد: تأثیرات گازهای گلخانه‌ای بر تغییرات جوی بر کسی پوشیده نیست اما می‌توان اثرات این گاز را برای رسیدن به توسعه پایدار به حداقل ممکن با تعامل با کشورهای مختلف رساند.