حسن قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در کانال تلگرامش منتشر کرد: امیرالمؤمنین در نامه‌ای خطاب به محمد بن ابی‌بکر، والی مصر نوشت، «پیامبر اسلام صلّى اللّه علیه و آله و سلّم به من فرمود: بر امتم، نه از مومن و نه از مشرک هراسى ندارم، من نگران منافقان هستم.» همچنین از پیامبر نقل است که فرمودند: من از فقر و نداشتن ثروت، بر امتم بیمناک نیستم؛ چیزی که من از آن نگرانم، فقر فکری و فقر اندیشه است. کافیست همین دو فراز را کنار هم بگذاریم تا متوجه شویم، چرا علی ابن ابی‌طالب (ع)، جانشین بر حق رسول الله (ص) شهید جهل و نفاق می‌شود و چرا در کربلا، فرزند پیغمبر خدا به قصد قربت، توسط لشگری با عنوان جندالله سر بریده می‌شود!. این درسی است برای همیشه تاریخ و امروز نیز همه ما در هر جایگاه و مقامی، به‌قدر توان‌مان وظیفه داریم، هوشیار باشیم تا خدای نکرده، پای نفاق به گفتار و رفتارمان باز نشود و به‌دنبال فریب افکار عمومی نباشیم. استاد مطهری که خود قربانی نفاق فرقانیسم شد، چه نیک می‌گوید: «اگر یک جنبه انسانی را بخواهند ملاک و مشخصه زمان ما قرار بدهند، باید بگویند عصر نفاق! و اگر بگویند در عصر ما بزرگ‌ترین ماشینی که اختراع شده، چه ماشینی است؟ به نظر من ماشین قلب حقایق است!» پس امشب که در سحرگاهش، شمشیر جهل و نفاق، فرق علم و اندیشه، بزرگ‌منشی و حق‎طلبی، عدالت و شرافت و در یک کلام، انسانیت را می‌شکافد؛ از خداوند منان بخواهیم، چشم ما را به حقیقت دین، مرام و مسلک پیامبر خدا و راه مولای‌مان علی (ع) روشن گرداند؛ تا بتوانیم وظایف انسانی و اجتماعی خود را بشناسیم و آن‌گونه که باید به آن‌ها عمل کنیم و از یاد نبریم که این مهم، با گروه‌گرایی، خودشیفتگی، لجاجت، پیشداوری و فراموش کردن منافع ملی سازگار نیست. خداوند عاقبت همه ما را ختم به‌خیر کند.

 

 

مهدی محمدی در کانال تلگرامش از دیدار دیشب رهبر معظم انقلاب با مسئولان ارشد نوشت که از این دیدار فقط یک جمله به یادگار خواهد ماند؛ آنجا که ایشان فرمودند: برخی مشکلات ما با امریکا اساسا حل نشدنی است چراکه مشکل آن‌ها با ما "خود ما"ست.

 

 

عباسعلی کدخدایی عضو شورای نگهبان در کانال تلگرامش نوشت: مردم در انتخابات به هرکسی رأی دادند، همه‌شان یک کار مشترک انجام دادند؛ کار مشترک اظهار اعتماد به نظام اسلامی برای انتخاب مسئول اجرایی کشور بود؛ این خیلی با ارزش است. از لابه‌لای این کار مشترک حرف‌هایی درنیاوریم جوری که اصل این حرکت را ضایع کنیم.