به گزارش سرویس بین الملل  بانک جهانی در گزارشی نوشت: هفته گذشته انفجاری در کابل ۱۵۰ نفر را به کام مرگ فرستاد و این تنها یک نمونه از حوادثی است که هر روزه بر سر مردمان افغان فرو می‌ریزد.
 
جنگ در سالهای گذشته در حال افزایش بوده و بسرعت در سرتاسر افغانستان در حال گسترش است. براساس آمار سازمان صلح جهانی افغانستان در رده چهارمین کشور بعد از سوریه، سودان جنوبی و عراق از نظر اوضاع بد امنی قرار دارد و این منجر به آواره شدن افراد بسیاری در داخل این کشور شده است.
 
این افزایش ناامنی باعث شده که رفاه خانواده های افغانستانی تحت شعاع قرار بگیرد. طبق آمارها ۱۷ درصد از خانوارهای افغانستان تحت تاثیر شوکهای ناشی از اوضاع وخیم امنیتی قرار داشتند.
 
خانواده های که در مناطق ناامن زندگی می‌کنند، همچنین در معرض شوک های غیرامنیتی مانند بحرانهای کشاورزی،  بلایای طبیعی و بیمارهای واگیردار قرار دارند بطوری که ۵۳ درصد از این خانواده‌های در فواصل بین سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ تحت تاثیر این شوک‌ها قرار داشتند.
 
بنابر این گزارش، همچنین در مناطق ناامن سوء تغذیه بیشتر بوده و فرصتهای آموزشی بخصوص برای فقرا محدود بوده است.
 
با برگزاری انتخابات و محول کردن مسئولیت تامین امنیت به نیروهای افغانستان و بحران که به تبع آنها به این کشور جنگ زده وارد شده اثر اجتماعی و اقتصادی را بهمراه داشته که منجر به افزایش نابرابری های غنی و فقیر، زن و مرد  و دختران و پسران شده است. همچنین رشد اقتصادی بسیار کند باعث افزایش فقر از ۳۵ درصد در سال ۲۰۱۱ به ۴۰ درصد در سال ۲۰۱۴ شده است.
 
بیشتر افغانستاهای فقیر در مناطق روستایی زندگی کرده و همین عامل باعث شده که آنها در برابر شوکهای وارد شده بشدت آسیب پذیر شوند و نتوانند واکنش مناسب در برابر آن انجام دهند.
 
این گزارش نشان می‌دهد که وضعیت ناامنی تاثیر منفی بر خانواده های افغانستان داشته است. با رشد کم اقتصادی و افزایش جنگ، توسعه افغانستان با مشکل مواجه بوده و فقر ادامه خواهد داشت. همچنین ادامه این فقر و نابرابری بوجود آمده، باعث تضعیف انسجام اجتماعی  و در خطر انداختن توسعه خواهد شد.
 
برای بهبود فقر و نابرابری در وهله اول باید اوضاع امنیتی و عملکرد اقتصادی تقویت شود که در شرایط فعلی این امکان وجود ندارد، افغانستان نیازمند یک رشد اقتصادی جامع و فراگیر است و در این راستا بیشتر از گذشته نیازمند کمکهای خارجی خواهد بود.
 
/