به گزارش گروه فضای مجازی ، کم نیست تعداد کودکان بااستعدادی که فقر نمی‌گذارد به آرزوهایشان برسند و برای همین یک زوج بوشهری به این کودکان و خانواده‌هایشان کمک می‌کنند تا آنها هم مثل بقیه بچه‌ها بتوانند خیالپردازی کنند!

آدم‌های خوب هر چند که تعدادشان کم باشد، می‌توانند کارهای بزرگ کنند. آدم‌هایی که در میان بی‌تفاوتی بقیه آدم‌ها کمر به همت برآوردن آرزوهای ریز و درشت آدم‌های دوروبرشان می‌کنند تا ثابت کنند یک دست هم گاهی صدا دارد! «سارا علی‌نیا» استاد دانشگاه بوشهری یکی از آدم‌هاست که ترجیح داده به جای تماشای درد و رنج مردم، از آن استثناهایی باشد که به کمک آنها می‌رود.


فاصله غنی و فقیر در بوشهر زیاد است

خانم علی نیا از اتفاقی بودن خیریه بی‌نام و نشانش می‌گوید و از اینکه چگونه این کار ادامه‌دار شد: «پولی که ما برای خریدن یخچال احتیاج داشتیم، خیلی زود تأمین شد و حتی بیشتر از میزان مورد نظر ما بود و همین باعث شد که کار ما ادامه‌دار شود. گران بودن شهر بوشهر هم باعث می‌شود فقر در آن بیشتر و انگیزه ما برای ادامه راه بیشتر شود. مثلا کرایه خانه اینجا گران‌تر است یا میوه چند برابر شهرهای دیگر قیمت دارد. برای همین بعضی وقت‌ها ما با خانواده‌ای مواجه می‌شویم که خیلی از میوه‌ها را نمی‌شناسند. ما اغلب سعی می‌کنیم برای آنها سبد غذایی تهیه کنیم؛ اما علاوه بر این سبد غذایی یک سبد بهداشتی هم در کنار آن به این خانواده‌ها اختصاص می‌دهیم به نظر من اهمیت بهداشت کمتر از مواد غذایی نیست و حداقل جلوی بسیاری از بیماری‌ها و تبعات بعدش را می‌گیرد. یا حتی کمک می‌کنیم که این بچه‌ها توانمند شوند و مثلاً آنها را در کلاسهای فنی و حرفه‌ای ثبت‌نام می‌کنیم.  من خیلی دوست دارم کارهای بزرگتر بکنم؛  اما هم بودجه کم است هم بوشهر از گران‌ترین شهرهای ایرانی است. و از آنجایی که تعداد ثروتمندان آن زیاد است، زندگی  معاش برای کسانی که توانایی مالی ندارند، مشکل است.»


خانمی که از آمریکا برای کودک فقیر کوله‌پشتی می‌فرستد


بعد از کمک به این خانواده‌ها یک دل سیر گریه می‌کنم!


خانم علی نیا آرزوهای بزرگی در سر دارد و در این آرزوهایش همین بچه‌ها سهم بزرگی دارند.«دوست دارم یک روز خیریه‌ای بزنم برای بچه‌هایی که کارآفرین هستند و توان مالی ندارند یا به هر دلیلی نمی‌توانند آن را اجرایی کنند و اسم آن را بگذارم راه امید. ازآنجایی‌که من خودم همیشه ایده‌های زیادی در سرم داشتم و امکانی نبود که آن را اجرایی کنم، دوست دارم به بچه‌هایی کنم که ایده‌های خوبی دارند؛ اما نمی‌توانند ایده‌هایشان را عملی کنند.»