وی درباره روش‌های اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی افراد سالم جامعه و معتادان و خانواده‌هایشان گفت: اگر اطلاع‌رسانی را فقط از طریق سایت‌ها در نظر بگیریم باید گفت که بسیاری از معتادان و خانواده‌هایشان دسترسی به این رسانه را ندارند، درست است که سایت‌های خوبی همچون سایت ستاد مبارزه با مخدر، وزارت بهداشت، سازمان بهزیستی، پیشگیری نوین در این زمینه فعال هستند؛ اما این سایت‌ها برای کسانیکه دسترسی دارند مفید فایده است، ولی برای جامعه هدف ما مثلا کارتن‌خواب‌ها این ارتباط تن‌ها از طریق سایت امکان‌پذیر نیست.

 حاجی رسولی ادامه داد: ارتباط علمی، انسانی، مستقیم و مستمر باید طوری باشد که مردم احساس کنند اگر مشکلی در این زمینه دارند می‌توانند به راحتی به مکان‌های مشخص و اشخاص کاردان و متخصص مراجعه کنند؛ لازمه این امر نیز این است که در محلات جاهایی برای این نوع ارتباط وجود داشته باشد و اشخاص متخصص در این حوزه جواب مردم دردمند را بدهند.

وی ابراز داشت: معتقدم اگر اطلاع‌رسانی‌ها رو در رو و چهره به چهره باشد بسیار موثر است مثلا هم‌اکنون از سوی شهرداری در تمام محلات سرای محله ایجاد شده است و انواع و اقسام کلاس‌ها در آن برگزار می‌شود؛ اما چرا کلاس‌های مشاوره رفع اختلالات رفتاری و پیشگیری از اعتیاد در این سرای محلات جایی ندارد پس بسیار خوب است که به طور ثابت چنین کلاس‌هایی هم برگزار شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه تاکید کرد: کسانیکه در این حوزه می‌خواهند کار کنند باید عشق داشته باشند و معتاد را یک هموطن بیمار بدانند و با عشق و علاقه در این حوزه کاری انجام دهند.

 حاجی‌رسولی همچنین درباره نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در عرصه مبارزه با مواد مخدر بیان داشت: من با همه NGO‌ها همکاری دارم، اما بیشترین همکاری را با کنگره ۶۰ دارم، این کنگره، سازمان مردم‌نهاد و شناخته شده‌ای است ولی باید به همه سازمان‌های مردم‌نهاد آزادی عمل بیشتری داده شود و آن‌ها تقویت شوند.

وی تصریح کرد: ما نیاز به بازنگری در رفتارمان با NGO‌ها هستیم، باید برایشان تسهیلات فراهم کنیم، با احترام رفتار کنیم و در عین حال کنترلشان کنیم و ببینیم چگونه عمل می‌کنند و از نتایج عملکردشان باخبر شویم تا شاهد نتایج بهتر و بیشتری در حوزه مبارزه با مواد مخدر باشیم.