به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، تیم فوتبال جوانان ایران پس از 16 سال موفق شد به جام جهانی رده سنی خود صعود کند تا فوتبال‌دوستان امیدوار به شکل‌گیری نسل طلایی دیگری باشند.

 

شاگردان امیرحسین پیروانی که با امید فراوان و برگزاری مراسم بدرقه مفصلی به کره جنوبی سفر کردند، موفق شدند در اولین دیدار خود مقابل کاستاریکا که در گروه C مسابقات جام جهانی 2017 برگزار شد، دو طلسم را بشکنند.

تیم فوتبال جوانان ایران پس از 40 سال در این مسابقات هم گل زد و هم به پیروزی رسید. اولین و آخرین پیروزی ایران در جام جهانی 1977 جوانان مقابل ساحل عاج رقم خورده بود. هر چند جوانان زیر 20 سال ایران در سال 2001 هم به جام جهانی رسیدند اما با قبول 3 شکست پیاپی و ناتوانی در ثبت حتی یک گل به خانه بازگشتند.

این بار اما شرایط متفاوت بود. چندین بازیکن از جمع شاگردان پیروانی تجربه حضور در مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران را داشتند و فدراسیون فوتبال هم چندین اردوی برون‌مرزی برای این تیم تدارک دیده بود.

 

امید نورافکن، کاپیتان تیم جوانان، هافبک فیکس استقلال در نیم‌فصل دوم بود، مهران درخشان‌مهر توانست مهرداد قنبری، مدافع چپ ذوب‌آهن که سابقه دعوت به اردوی تیم ملی را هم داشت، نیمکت‌نشین کند، رضا شکاری از ذوب‌آهن به روستوف روسیه رفت، محمد سلطانی‌مهر، مهاجم سایپا در فهرست 60 استعداد برتر دنیا قرار گرفت و دیگر بازیکنان این تیم هم میادین داخلی و خارجی را دیده بودند.

تیم فوتبال جوانان ایران کار خود را با پیروزی شروع کرد و در اولین گام کاستاریکا را از پیش رو داشت. در بازی دوم شاگردان پیروانی موفق شدند زامبیا را بازنده به رختکن بفرستند اما از دقیقه 54 ورق برگشت تا امیرحسین پیروانی از عرش به فرش برسد.

تیمی که نیمه اول را با نتیجه 2 بر صفر پیروز شده بود، در نیمه دوم 4 گل دریافت کرد. تساوی پرتغال و کاستاریکا در دیگر بازی گروه، جوانان ایران را امیدوار نگه داشت چون شاگردان پیروانی با یک تساوی هم به دور بعد می‌رسیدند. حتی سوم شدن در گروه هم برای ایران بد نبود چون باز هم شانس صعود داشت اما در روز آخر همه چیز به ضرر ایران تمام شد.

شاگردان پیروانی مقابل پرتغال باز هم برنده به رختکن رفتند و باز هم در نیمه دوم نتیجه را واگذار کردند. پیروزی کاستاریکا مقابل زامبیا باعث شد ایران در گروه 4 تیمی، چهارم شود و از صعود به دور بعد باز بماند.

 

پیروانی که رزومه چندان سنگینی در مربیگری ندارد و کارنامه او به سرمربیگری در پارسه و داماش و دستیاری در ابومسلم، سایپا و گهر خلاصه می‌شود و البته مردم او را بیشتر به عنوان یک کارشناس فوتبال می‌شناسند، بعد از حذف، به سبک مربیان ایرانی، عدم برگزاری اردوهای طولانی‌مدت را دلیل عدم نتیجه‌گیری تیمش دانست.