در این پژوهش با مطالعه 250 دانش‌آموز مشخص شد که شرایط زندگی کودکان با توجه به موقعیت آنها در خانواده در تشکیل ساختارهای مغزی متفاوت در مناطق عصبی مربوط به تخیلات، اجتماع پذیری و کنترل احساسات  موثر است.

محققان بر این باورند که تاثیر پدیده تک فرزندی در بروز ساختارهای مغزی موثر در بروز برخی  خصیصه‌های اجتماعی مثل رفتارهای ناپسند از قبیل وابستگی، خودخواهی و نادانی اجتماعی اجتناب‌ناپذیر است.

اثرات پدیده اجتماعی شدن در کودکانی که حداقل یک خواهر و برادر دارند به طور کامل‌تری نمود پیدا می‌کند، چرا که کودک می‌داند نه تنها جایگاه او در محوریت جهان قرار ندارد بلکه برای رسیدن به جایگاهی برابر با اعضای خانواده باید تلاش کند.

متاسفانه در شرایطی که کودک خواهر و برادر ندارد، بسیاری از موقعیت‌های لازم برای کسب ابعاد پیچیده روابط ایمن اجتماعی با سایر افراد را کسب نمی‌کند و همچنین موقعیت‌های ضروری برای کسب مهارت‌های روانی و احساسی را نیز از دست می‌دهد.