به گزارش گروه بین‌الملل ، پایگاه معتبر «Global Firepower» به مانند هرسال لیست برترین ارتش‌های جهان را منتشر کرد که ایران در بین ۱۲۷ کشور مقام بیستم را کسب کرد.

کارشناسان نظامی این پایگاه، توانمندی نظامی ارتش‌های کشورهای را براساس ۵۰ فاکتور از جمله تنوع و میزان تسلیحات، موقعیت جغرافیایی، نیروی انسانی آماده به خدمت، بودجه نظامی سالانه، انعطاف‌پذیری لجستیکی، منابع طبیعی، و صنعت نظامی بومی بررسی می‌کنند.

تعداد نیروی انسانی آماده رزم از مهمترین فاکتورهای تعیین‌کننده در این رتبه‌بندی است، بنابراین کشورهای با جمعیت بالاتر به طبع در رده‌بندی جایگاه‌های بالاتری را به خود اختصاص می‌دهند.

بنا به گزارش وب‌ساست «Global Firepower» ایران از نظر توانمندی نظامی در بین کشورهای جهان مقام بیستم دارد با بیش از ۸۲ میلیون نفر جمعیت، ۴۷ میلیون نفر آماده به خدمت، ۳۹ میلیون نفر آماده رزم، ورود سالانه یک میلیون و پانصدهزار نفر مشمول خدمت، ۵۴۵ هزار نیروی نظامی که در صورت نیاز می‌تواند از یک میلیون و ۸۰۰ هزار نیروی ذخیره نیز استفاده نماید.

بنابر این گزارش ایران نزدیک به ۳ هزار دستگاه خودروی زرهی و تانک، ۳۲۰ فروند SPG، ۲۰۷۸ عدد تریلر توپخانه ای، ۱۴۷۴ لانچر پرتابگر موشک در اختیار داردهمچنین نیروی هوایی ارتش ایران نیز از ۴۷۷ جنگنده بهره می‌برد که ۱۳۷ فروند آن از نوع رهگیر بوده و ۱۳۷ بمب افکن و دیگر نمونه‌ها نیز در اختیار دارد. 

۲۰۳ فروند هواپیمای حمل و نقل هوایی، ۷۹ جت آموزشی و ۱۲۶ بالگرد نیز از دیگر دارایی‌های نیروی هوایی ارتش ایران است.

نیروی دریایی ارتش ایران از ۳۹۸ کشتی و قایق جنگی بهره می‌برد که از این تعداد ۵ ناوچه، ۳ رزم ناو، ۳۳ زیردریایی، ۲۳۰ کشتی دفاع از ساحل و ۱۰ ضد مین است.

نشریه آمریکایی «نشنال‌اینترست» در گزارشی به توان نظامی واقعی و قدرت مانور ایران در برابر آمریکا می‌پردازد و می‌نویسد: اگر کره‌شمالی را استثناء بگیریم ایران تنها کشوری است که در دوره پسا-جنگ سرد آمریکا را چالش می‌کِشد به گونه‌ای که همیشه ایران به عنوان یکی از مهمترین تهدیدهای امنیتی این کشور معرفی می‌شود؛ ایران از خاورمیانه تا آسیای مرکزی و آمریکای لاتین از هر فرصتی استفاده می‌کند تا آمریکا را به چالش بکِشد.

«نشنال‌اینترست» در توضیح اینکه چگونه ایران می‌تواند به سادگی ابرقدرتی مانند آمریکا را به چالش بکشد که در رده‌بندی ارتش‎های جهان همیشه مقام نخست را دارد تأکید می‌کند: دکترین بازدارندگی نظامی ایران مبتنی بر سه نوع توانمندی است:پایگاه وسیعی از موشک‎های بالستیک، جنگ‎های دریایی نامتقارن (به ویژه تهدید به بستن تنگه هرمز)، قدرت نرم در خاورمیانه که نیروهای مردمی منطقه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این گزارش در ادامه با بیان اینکه پیاده‌سازی چنین دکترینی به طبع نیازمند به‌کارگیری سلاح‌های نظامی متنوع است به توان موشکی ایران به ویژه به موشک‎های «سجیل» از خانواده موشک‎های شهاب و موشک کروز «قدیر» اشاره می‌کند.

به نوشته نویسنده موشک سجیل از ترسناک‌ترین نوع موشک‌هاست که برخلاف موشک‎های شهاب، زمان پرتاب به شدت پایین و برد آن نیز بیشتر است.

در سال ۲۰۰۹ «رابرت گیتس» وزیر دفاع وقت آمریکا در جلسه استماع کنگره اعلام کرد که برد موشک سجیل ایران در حدود ۲ هزار تا ۲ هزار و پانصد کیلومتر است که توان حمل ۷۵۰ کیلوگرم مواد منفجره را دارد و به تمام خاک فلسطین اشغالی و حتی بخش‎هایی از جنوب شرقی اروپا را نیز هدف قرار می‌دهد.

«نشنال اینترست» در پایان درباره موشک «قدیر» می‌نویسد: شاید بزرگترین نیروی بازدارنده ایران توانایی این کشور در تهدید محموله‌های نفتی در هنگام عبور از تنگه هرمز است که در حدود ۲۰ درصد از ذخایر نفتی جهان برای ورود به بازارهای جهانی باید از این تنگه عبور کنند؛ بنا بر برخی گزارش‌ها آمریکا از سال ۱۹۷۶ تاکنون مجبور شده بیش از ۸ تریلیون دلار برای محافظت از تنگه هرمز هزینه کند.

زیردریایی‌ها ارزشمندترین دارایی نظامی ایران خواهند بود اگر روز بگیرد که تنگه هرمز را ببندد و هم‌اکنون ایران انواع مختلف زیردریایی در اختیار دارد.