: در حالی که بعد از موفقیت فراگیر "شیار143" چه در جشنواره سی و دوم و چه در اکران عمومی انتظار می رفت مسیر هنری مریلا زارعی بازیگر اصلی فیلم مسیری رو به پیشرفت باشد اما تازه ترین فیلم این بازیگر با عنوان "ماهی سیاه کوچولو" انتظارات را برآورده نکرد.

به گزارش مشکل اصلی "ماهی سیاه کوچولو" فیلمنامه آن است. در حالی که در زمان تولید، خبررسانی فراوانی در این مسیر صورت گرفته بود که این فیلم اثری است مرتبط با حوادث حماسه آمل اما مشکل اصلی فیلمنامه آن است که کمترین جایی را برای تشریح ماجراهای زمستان 1360 و درگیریهای آمل اختصاص نداده است.

بجای حماسه از رابطه دو چریک سخن گفته شده

نویسنده "ماهی سیاه کوچولو" و کارگردان آن بجای تصویرسازی بخشهایی از ایستادگی مردمان انقلابی آمل در برابر منافقان، به تصویرسازی رابطه ای پرداخته اند که بیرون از این حماسه و در جنگلهای اطراف آمل میان دو چریک، یکی مرد و دیگری زن روی می دهد.

البته که در بین تصویرسازی این رابطه، شعارهایی گل درشت در حواشی اتفاقات منجر به حماسه آمل داده میشود اما هیچ کدام از این شعارها کمترین جایگاهی در درامی ندارند که بنا بوده بخشی از تاریخ انقلاب را تصویرسازی کند.

بازیهای ضعیف بازیگران

بازیگر اصلی کار مریلا زارعی هم که به نظر میرسید در این کار یکی از متفاوت ترین کاراکترهایش را بازی کرده باشد حتی نتوانسته شرایط همذات پنداری نسبی میان کاراکتر و مخاطب را فراهم کند.

او آن قدر تیپیکال و بی آرمان تصویرسازی شده که انگار نه انگار چریکی است که همه چیز را رها کرده و به دل جنگل آمده. از زارعی که همواره از دقت در انتخابهایش و وسواسهایی که برای ایفای نقش دارد حرف میزند بازی در چنین شخصیت تیپیکال و سطحی عجیب است.

البته این بازی ضعیف فقط به زارعی منتهی نمیشود و بقیه بازیگران و از جمله همایون ارشادی و مصطفی زمانی هم کمترین جدیتی در ایفای نقش نشان نداده اند. البته که وقتی ماده خام پیش روی بازیگر برای پرداخت نقش پر و پیمان نباشد بدیهی است که وی نیز چاره ای ندارد جز آن که به کلیشه ای ترین شکل ممکن به ایفای نقش بپردازد و همین کلیشه هاست که وقتی در کنار دیالوگهای شعاری قرار می گیرد شلیک خنده مخاطب را به آسمان می برد.

ای کاش سنجیده تر وارد می شدید

ای کاش سینماگران ما وقتی میخواهند بر سوژه های انقلابی کار کنند ابتدا توانایی خود در پرداخت سوژه را بسنجند و سپس وارد کار شوند. ورود نسنجیده به سوژه های حساس نهایتا میشود "ماهی سیاه کوچولو" که نه میتواند اطلاعات جدیدی درباره حماسه آمل به مخاطبان بدهد و نه میتواند مخاطبان را به اندازه یک ساعت و نیم سرگرم کند.