مکان معدن Nalaikh در ۴۰ کیلومتری پایتخت آن کشور "اولان باتور" است و عده زیادی از معدنکاران در آنجا در بدترین شرایط و برای ساعت های طولانی به کار می پردازند.

ریه بسیاری از کارگران این معدن به خاطر استشمام بوی زغال سنگ و نیکوتین آسیب جدی دیده و بسیاری از آنها دارای مشکلات سلامتی شدید و مرگبار هستند.

در این معدن از ابتدایی ترین وسایل برای حفاری استفاده می شود واغلب معدنکاران با استفاده از کلنگ و سطل به استخراج این طلای سیاه می پردازند.


زغال سنگ استخراج شده از این معدن عمدتاً برای گرمایش و تامین انرژی مورد نیاز بیش از نیمی از اهالی شهر "اولان باتور" مورد استفاده قرار می گیرد.

کشور مغلوستان در دنیا به خاطر داشتن منابع معدنی ازجمله زغال سنگ، مس و طلا مشهور است و بویژه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی استخراج از معادن آن افزایش یافته است.



کارشناسان اعلام کرده اند از سال ۲۰۰۰ تا کنون بیش از ۴۲۲ عملیات نجات بخشی برای کمک به معدنکاران محبوس دراین معدن انجام شده است و براساس آمارها حداقل ۱۷۵ معدن کار جان خود را از دست داده اند.

معدن کاران مغولی اعلام کرده اند با توجه به آب وهوای سرد کشور مغولستان به ویژه در زمستان چاره ای جز استخراج زغال سنگ ندارند.

این معدن دارای دفتر نظارتی خاصی نیست و در اطراف معدن ساختمان های مخروبه و رها شده دیده می شود و معدنکاران به طور مستقل به حفاری می پردازند.

به دلیل ریزش و آوار بسیار زیاد بخش هایی از معدن، کارگران مجبورند به طور مرتب چاله های جدید برای حفر زغال سنگ در دل خاک ایجاد کنند.

بالغ بر 2 هزار کارگر معدن در بازه های زمانی مختلف در این معدن کار کرده اند و حدود ۷۰ درصد ازمجموع یک میلیون تن زغال سنگ مورد نیاز هر سال کشور مغولستان را تامین می کنند.

اکثر کارگران این معدن زیر خط فقر هستند و برای تامین زندگی به انجام این کار خطرناک می پردازند، این کارگران روزمزد هستند و در 6 ماهه دوم سال به حفاری می پردازند.


دولت مغلوستان در تلاش است تا با همکاری چینی ها استخراج زغال سنگ ازاین معدن را در آینده به صورت مکانیزه درآورد.

منبع: باشگاه خبرنگاران