به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، روز گذشته یکی از تلخ مزاجی های طبیعت دامن کارگران زحمت‌کش معدن یورت آزادشهر گلستان را گرفت که سرخوش از روز کارگر و اندکی پاداش برای این روز، آسمان آبی را با سقف سیاه معدن ذغال سنگ عوض کردند و برای ادامه کار همیشگی خود به درون معدن رفتند.

معدن دل سیاه ذغال سنگ بار اول نیست که در کنار صورت کارگرانش، لباس خانواده های آنان را هم سیاه می کند اما اینبار شاید بی رحمیش بیشتر از گذشته شده بود.

بر اساس آمار اعلامی از سوی مدیر ستاد بحران استان گلستان، تاکنون پیکر ۲۰ نفر از قربانیان شناسایی شده است و در کل ۳۵ کارگر در این حادثه جان باختند.

به گفته مسئولان معدن ۱۴ نفر همچنان محبوس هستند و حتی نگرانی از احتمال انفجار مجدد تونل‎ هم وجود دارد.

آنطور که رييس اورژانس گلستان گفته: تعداد کل مصدومان تاكنون 83 نفر بوده که ۵۲ نفر در بیمارستان بستری، ۲۱ نفر ترخیص و ۱۰ نفر دیگر در محل درمان شدند.

بهرامن رییس خانه معدن هم ضمن تاسف از حادثه بوجود آمده از وقوع حوادث مشابه در معدن‌های کشورهای مختلف سخن گفت و یادآوری کرد: حوادث مشابهی در معادن کشورهای ترکیه، چین، شیلی و آمریکا اتفاق افتاده بود که اینبار هم چهره خشن طبیعت در استان گلستان نمایان شد.

به گفته وی تمام کارگران معدن بیمه هستند و از بابت هزینه های درمان و ... جای نگرانی وجود ندارد اما احوال و اوضاع خانواده معدنکاران شاید با هیچ بیمه ای جبران پذیر نباشد.

حالا پیامهای تسلیت است که از سازمان‌ها و نهادهای مختلف و مرتبط در رسانه ها منتشر می شود و افرادی که علی رغم مسئولیت حتی یکبار هم از این معدن دیدن نکرده بودند حالا روزی چندبار در صحنه حاضر می شوند.

به گفته وزیر کار، این معدن در سال گذشته از سوی وزیر صنعت به عنوان ایمن معرفی شده بود اما مشاور انجمن کارگران بعد از بازدید از این معدن مدعی شده حتی تیرچه های چوبی هم در سقف این معدن وجود نداشت که باعث این میزان ریزش و تلفات شده است.

پازل های اظهار نظرهای مختلف در مورد این حادثه گاهی درست کنار هم چیده نمی شود و این پازل زندگی خانواده کارگران زحمت کشی است که یا به دلیل سهل انگاری خود و یا کارفرمایان آنها، امروز بهم ریخته و شاید برای بسیاری از این حادثه دیدگان دیگر تکمیل نشود.

یادداشت از رضا حسینی