پس از 2سالگى احتمال ابتلا به این بیماری كم میشود اما دوباره در سنین قبل از مدرسه احتمال بروز آن افزایش پیدا میکند. به ویژه دركودكانى كه دچار ضعف یا اختلال در سیستم ایمنى هستند و یا لولهی استاش گوششان ازنظر ساختمانى مشكل دارد.»
عفونت گوش میانی درپسر بچهها شایعتر است. بر همین اساس دکتر رادان درباره عوامل بروز عفونت گوش میگوید:« این بیماری در کودکانی که در خانوادههاى پرجمعیت بزرگ میشوند و سطح بهداشت پایینی دارند و بچههایى كه تغذیه خوبى ندارند بیشتر دیده میشود. یکی دیگر از عوامل زمینهای مهم در بروز عفونت گوش کودکان، دود سیگار است و هر چه بچهها بیشتر در معرض دود سیگار باشند، به همان اندازه احتمال ابتلا به عفونتهای گوش در آنها افزایش مییابد.
فصل زمستان هم یکی دیگر از زمینههای ابتلا به عفونت گوش است چون عفونتهاى ویروسى در این فصل بیشتر اتفاق میافتند ممکن است ابتلا به عفونت گوش هم بیشتر شود. در بچههایى كه مبتلا به سندرومهایی مانند شكاف كام یا سندروم دان هستند، عفونت گوش بیشتر مشاهده میشود.»
علائم ابتلا به عفونت گوش در کودکان زیر 1 سال، با بیقراری و تغییرات در خواب و خوراکشان قابل تشخیص است و آنها مدام به طرف گوش خود دست میبرند. اما کودکان بزرگتر از درد گوششان شکایت میکنند و آن را به پدر و مادرهایشان میگویند.
با استفاده از روشهای بسیار سادهای میتوان از عفونت گوش در کودکان جلوگیری کرد. به همین دلیل دکتر رادان درباره پیشگیری و درمان آن توضیح میدهد:« تماس نداشتن با افرادی که بیماریهای تنفسی دارند، دورى از دود سیگار، تغذیه با شیر مادر و تزریق واكسن مناسب بر علیه میكروبهاى شایعی که باعث عفونت گوش شدهاند در پیشگیری از بروز این بیماری بسیار موثر هستند. درمانهاى خانگى مانند گرم كردن یا سرد كردن ناحیهی گوش توصیه نمیشود و همین که والدین به موقع کودکشان را برای معاینه پیش پزشک ببرند و او را درمان کنند، از كمشنوایى او جلوگیرى میکنند.»
منبع: بیتوته