به گزارش گروه فضای مجازی به نقل از تسنیم، بعثت رسول گرامی اسلام (ص) به قدری پر برکت بود که خداوند اولین آیات قرآن را در هنگام بعثت نازل کرد،‌ آیاتی که همواره چراغ راه امت اسلام است و بزرگان دین و خوبان درگاه خداوند با تمسک به این آیات منشأ بزرگ‌ترین تحولات بشری بودند و در ادامه سیر نظام بشریت همواره منشأ این تحولات مثبت خواهند بود. 

 

از سوی دیگر هنگام بعثت رسول اکرم(ص) فتنه آنچنان سراسر دنیا را فراگرفته بود که خداوند در قرآن از آن دوران با عنوان «جاهلیت اولی» یاد می‌کند؛ یعنی بشریت در تاریک‌ترین دوران خود به سر می‌برد تا جایی که بسیاری از اعمال زشت برای مردمان آن زمان زیبا جلوه می‌کرد. اما پس از بعثت رسول گرامی اسلام(ص) بشریت بعد از مدت‌ها با بهترین آموزه‌ها و ارزش‌های الهی آشنا شد تا جایی که بسیاری از اصحاب حضرت به بالاترین درجات معنوی دست یافتند. 

 

امیرالمؤمنین(ع) ضمن ایراد خطبه‌ای درباره برکات مبعث رسول گرامی اسلام(ص) فرمودند: 

 

 «پیامبر را در زمانى فرستاد که رشته رسالت منقطع، و خواب غفلت ملت‌ها طولانى، و فتنه‌‏ها جدى و امور حیات از هم گسیخته و آتش جنگ‌ها شعله‌‏ور بود. نور دنیا در کسوف، و دنیا با ظهور چهره فریبنده در حال خودنمایى، برگ‌هاى درخت زندگى زرد، نومیدى از بارور شدن شجره حیات بر دل‌ها چیره، و آب زندگى فروکش کرده بود. زمانى که نشانه‌‏هاى هدایت کهنه، علائم گمراهى نمایان بود. دنیا به اهلش روى زشت کرده و نسبت به خواهنده‌‏اش عبوس بود. میوه‏‌اش فتنه، غذایش مردار، جامه زیرش ترس، و جامه رویش شمشیر بود. 

 

آنچه پیامبر(ص) به شما شنواند من همان کار کردم 

پس اى بندگان خدا پند بگیرید، و به یاد آرید عقاید و آرایى را که پدران و برادرانتان در گرو آنند، و بر اساس آنها مورد محاسبه حق قرار گرفته‏‌اند. به جانم سوگند میان شما و آنان فاصله زیادى نیست و سال‌ها و قرن‌ها میان شما و آنها نگذشته، و شما در امروز از روزى که در اصلاب آنان بودید دور نیستید. به خدا قسم پیامبر چیزى را به گوش نسل گذشته شما نشنواند مگر اینکه من امروز به شما شنواندم، و گوش شما در این زمان پست‌‏تر از گوش آنان نیست و دیده‌‏هاى آنان بینا نشد، و دل‌هایى براى آنان در آن زمان‌ها قرار داده نشد مگر اینکه در این زمان به مانند همان چشم و دل به شما عنایت شده. 

 

    به خدا سوگند شما بعد از آنان به چیزى بینا نشده‌‏اید که گذشتگان آن را نمى‌‏دانستند، و شما به چیزى مخصوص نگشته‌‏اید که آنان از آن محروم شده باشند. و همانا بلا و آزمایشى بر شما فرود آمده که مهارش مضطرب و تنگش سست است. بنا بر این آنچه فریب‌خوردگان از آن بهره‏‌مندند شما را فریب ندهد، زیرا که فریبنده‌‏ها سایه‌‏اى گسترده تا زمانى معین است.» (خطبه89 نهج‌البلاغه) 

 

أَرْسَلَهُ عَلَى حِینِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ وَ طُولِ هَجْعَةٍ مِنَ الْأُمَمِ وَ اعْتِزَامٍ مِنَ الْفِتَنِ وَ انْتِشَارٍ مِنَ الْأُمُورِ وَ تَلَظٍّ مِنَ الْحُرُوبِ وَ الدُّنْیَا کَاسِفَةُ النُّورِ ظَاهِرَةُ الْغُرُورِ عَلَى حِینِ اصْفِرَارٍ مِنْ وَرَقِهَا وَ إِیَاسٍ مِنْ ثَمَرِهَا وَ اغْوِرَارٍ مِنْ مَائِهَا قَدْ دَرَسَتْ مَنَارُ الْهُدَى وَ ظَهَرَتْ أَعْلَامُ الرَّدَى فَهِیَ مُتَجَهِّمَةٌ لِأَهْلِهَا عَابِسَةٌ فِی وَجْهِ طَالِبِهَا ثَمَرُهَا الْفِتْنَةُ وَ طَعَامُهَا الْجِیفَةُ وَ شِعَارُهَا الْخَوْفُ وَ دِثَارُهَا السَّیْفُ. فَاعْتَبِرُوا عِبَادَ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا تِیکَ الَّتِی آبَاؤُکُمْ وَ إِخْوَانُکُمْ بِهَا مُرْتَهَنُونَ وَ عَلَیْهَا مُحَاسَبُونَ وَ لَعَمْرِی مَا تَقَادَمَتْ بِکُمْ وَ لَا بِهِمُ الْعُهُودُ وَ لَا خَلَتْ فِیمَا بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَهُمُ الْأَحْقَابُ وَ الْقُرُونُ وَ مَا أَنْتُمُ الْیَوْمَ مِنْ یَوْمَ کُنْتُمْ فِی أَصْلَابِهِمْ بِبَعِیدٍ. وَ اللَّهِ مَا أَسْمَعَکُمُ الرَّسُولُ شَیْئاً إِلَّا وَ هَا أَنَا ذَا مُسْمِعُکُمُوهُ وَ مَا أَسْمَاعُکُمُ الْیَوْمَ بِدُونِ أَسْمَاعِکُمْ بِالْأَمْسِ وَ لَا شُقَّتْ لَهُمُ الْأَبْصَارُ وَ لَا جُعِلَتْ لَهُمُ الْأَفْئِدَةُ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ إِلَّا وَ قَدْ أُعْطِیتُمْ مِثْلَهَا فِی هَذَا الزَّمَانِ وَ وَ اللَّهِ مَا بُصِّرْتُمْ بَعْدَهُمْ شَیْئاً جَهِلُوهُ وَ لَا أُصْفِیتُمْ بِهِ وَ حُرِمُوهُ وَ لَقَدْ نَزَلَتْ بِکُمُ الْبَلِیَّةُ جَائِلًا خِطَامُهَا رِخْواً بِطَانُهَا فَلَا یَغُرَّنَّکُمْ مَا أَصْبَحَ فِیهِ أَهْلُ الْغُرُورِ فَإِنَّمَا هُوَ ظِلٌّ مَمْدُودٌ إِلَى أَجَلٍ مَعْدُودٍ.