: بهرام بدخشانی گفت: مشکل سینمای ایران آن است که در هر دوره ای یک ژانر در آن باب میشود و از شدت تکرار خسته کننده میشود مثلا در سالهای اخیر فیلمهای آپارتمانی با تکیه بر خرده پیرنگ مد شده است اما اگر با تنوع ژانری پیش برویم اوضاع بهتری را تجربه خواهیم کرد.

به گزارش بهرام بدخشانی فیلمبردار برجسته ایرانی که امسال با فیلمی با عنوان "نزدیکتر" در بخش فیلم اولیهای جشنواره فیلم فجر حضور دارد درباره کم کاری و البته گزیده کاری اش در سالهای اخیر به میزان گفت: همین کارهایی را هم که انجام میدهیم با یک سری مسائل مالی مواجه میشویم.

پیشنهادات خوب کم شده است

بدخشانی با اشاره به اینکه پیشنهادات سینمایی خوب کمتر شده است ادامه داد: یکی از دلایل کم کاری امثال من کم شدن پیشنهادات است و یکی از دلایل هم همین بدحسابیهای مالی است. در مجموع پیشنهادات خوب کم شده است و البته که گرایشات فیلمنامه نویسان نیز در این قضیه موثر است.

وی افزود: مشکل سینمای ایران آن است که در هر دوره ای یک ژانر در آن باب میشود و از شدت تکرار خسته کننده میشود مثلا در سالهای اخیر فیلمهای آپارتمانی با تکیه بر خرده پیرنگ مد شده است و همین باعث میشود وقتی به عنوان یکی از عوامل درگیر کار با پیشنهادات مواجه میشوی خیلی سریع حس میکنی بخش عمده ای از پیشنهادات شبیه به هم شده است.

این فیلمبردار خاطرنشان ساخت: در صورتی که اگر با تنوع ژانری پیش برویم و سعی کنیم فیلمهایی در ژانرهای مختلف تولید کنیم هم تعداد بیشتری از سینماگران به کار گرفته میشوند و هم اینکه مخاطبان از تماشای فیلمها لذت بیشتری می برند.

محدودیتهای مختلف ریسک سرمایه گذاری را بالا برده است

فیلمبردار آثاری چون "راه آبی ابریشم" و "تقاطع" با بیان اینکه سینمای ایران محدودیتهایی مانند مشخص نبودن خطوط قرمز را هم دارد بیان داشت: ممیزی همواره وجود داشته و از مرحله پروانه ساخت گرفته تا پروانه نمایش با سینماگران است. تازه بارها شده که فیلمهای مجوزدار هم به دلایلی خاص از پرده ها پایین کشیده میشوند و این محدودیتها هم ریسک سرمایه گذاری تولیدات سینمایی را بالا برده است.

مخاطبان امروز سینما خیلی زود کپی کاری را درک می کنند

بدخشانی درباره اینکه آیا شیوع سینمای آپارتمانی برآمده از موفقیتهای جهانی فرهادی است اظهار داشت: پیش از فرهادی هم این نوع سیما را داشتیم اما به هر حال همواره موفقیتهای کلان دنباله روان خود را هم ایجاد میکند اما نباید یادمان برود که در روزگار ما مخاطبان خیلی زود کپی کاری را درک میکنند و سریع هم آن را پس می زنند.