به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، ارکستر ملی ایران در جدیدترین سری اجراهای خود، در تالار وحدت با مخاطبان موسیقی کلاسیک دیدار کرد.

در این برنامه محمد اصفهانی به عنوان خواننده با این  ارکستر روی صحنه رفت که در نوع خود، اتفاقی قابل توجه به شمار می‌رود چرا که در روند معمول، در بیشتر موارد خواننده‌هایی که سابقه فعالیت در زمینه موسیقی ایرانی و موسیقی سنتی را دارند، با اینگونه ارکسترها روی صحنه رفته بودند.

 

در کنسرت بهاری ارکستر ملی ایران 5 قطعه از آلبوم "تنها ماندم" به آهنگسازی زنده‌یاد همایون خرم و تنظیم کامبیز روشن‌روان و یک قطعه از آلبوم "هفت‌سین" اجرا شد.

در این برنامه همچنین آثاری همچون "همیشه در میان" و همچنین قطعه‌هایی از ساخته‌های  فریدون شهبازیان و حسین دهلوی، علی‌نقی وزیری و دیگر بزرگان موسیقی ایرانی روی صحنه رفت.

 

اجرای اصفهانی همراه با ارکستر ملی برای نخستین مرتبه اتفاق افتاد و این موضوع در حالی است که این دو هنرمند از مدت ها قبل با یکدیگر در زمینه آهنگسازی فعالیت داشتند اما تاکنون در یک قاب روی صحنه اجرا حضور پیدا نکرده بودند.

براساس آنچه که فریدون شهبازیان به آن اشاره کرد، قرار است روند اجراهای ارکستر ملی ایران با محمد اصفهانی به عنوان خواننده در اردیبهشت ماه به گونه‌ای دیگر ادامه پیدا کند.

اصفهانی سابقه فعالیت با هنرمندانی همچون کامبیز روشن روان و فواد حجازی را در کارنامه دارد که در اجراهای آینده ارکستر ملی قرار است از این رپرتوارها استفاده شود.

 

در کنسرت‌های بعدی ارکستر ملی قرار است از آثار دیگری چون "مقام ملامحمدجان" و قطعه  "معصومیت از دست رفته" نیز استفاده شود.

فریدون شهبازیان به عنوان رهبر ارکستر ملی همیشه تلاش می‌کند از آثار آهنگسازان ایرانی برای اجرا روی صحنه استفاده کند که نمونه بارز این موضوع را می‌توان در کنسرت بهاری این ارکستر مشاهده کرد.

همچنین براساس اجرای ارکستر ملی در جشنواره سی ‌و دوم موسیقی فجر و گفت و گویی که چندی پیش سوسن اصلانی آهنگساز و همسر حسین دهلوی با خبرنگار گروه فرهنگی داشت، قرار است در ادامه روند اجراهای این ارکستر، آثار بیشتری از دهلوی به عنوان پایه گذار ارکستر مضرابی ایران که متاسفانه این روزها به بیماری آلزایمر دچار شده است، روی صحنه برود.

 

با جدیت شهبازیان در بهره‌گرفتن از خلاقیت در روند اجرای قطعه‌های متنوع در ارکستر ملی ایران، امکان استفاده از خواننده‌های دیگری همچون محمد منتشری که پیش‌تر هم از او نام برده شده‌بود، وجود دارد.