بارداری یکی از زمان های خاص در زندگی خانم ها است ولی در بسیاری از زنان این زمان با گیج شدن، ترس، استرس و حتی افسردگی همراه است. بر اساس نظریه ی انجمن آمریکایی زنان و مامایی، بین ۱۴ تا ۲۳ درصد زنان علائمی از افسردگی را در طی بارداری خواهند داشت.

افسردگی یک اختلال خلقی است که ۱ نفر از هر ۴ خانم را درگیر می کند.  ولی افسردگی به درستی در طی بارداری تشخیص داده نمی شود، چون افراد تصور می کنند که این مشکل نوع دیگری از عدم تعادل هورمونی است.

افسردگی در بارداری یک بیماری است که می تواند مدیریت و درمان شود، ولی در مرحله ی اول، نیازمند حمایت است.

افسردگی در طی بارداری و یا افسردگی پس از بارداری، نوعی اختلال خلقی است که همانند افسردگی بالینی است. اختلالات خلقی  بیماری های روان شناختی هستند که تغییراتی را در مغز ایجاد می کنند. در طی بارداری، تغییرات هورمونی می توانند بر روی مواد شیمایی مغز اثر گذار باشند، و مستقیما با افسردگی و اضطراب ارتباط  دارند. این حالت در برخی شرایط تشدید می شود، که می تواند باعث افسردگی در بارداری شود.

نشانه های افسردگی در بارداری چیست؟

زنان مبتلا به افسردگی معمولا برخی از علائم را در ۲ هفته و یا بیشتر تجربه می کنند:

    غمگینی مداوم
    دشواری در تمرکز
    خوابیدن زیاد از حد و یا کم
    عدم علاقه به انجام کارهایی که معمولا لذت بخش بوده است.
    فکر کردن به مرگ، خودکشی و ناامیدی
    اضطراب
    احساس گناه
    تغییر در عادات غذایی

محرک های احتمالی افسردگی در طی بارداری کدامند؟

    مشکلات خانوادگی
    شرح حال فردی و یا خانوادگی افسردگی
    درمان های ناباروری
    از دست دادن بارداری قبلی
    وقایع پر از استرس
    عوارض بارداری
    سابقه ی سوء استفاده و یا آسیب

آیا افسردگی در طی بارداری می تواند به کودک من آسیب برساند؟

افسردگی که درمان نشود می تواند خطرات بالقوه ای را برای مادر و جنین داشته باشد. افسردگی درمان نشده می تواند باعث تغذیه ضعیف، نوشیدن الکل و استعمال دخانیات و رفتارهای منجر به خودکشی شود که می تواند باعث زایمان زودتر از موعد، کاهش وزن کودک در زمان تولد، و مشکلات نموی شود. فرزندان این مادران قدرت تحرک و فعالیت کمتری دارند و توجه کمی دارند و بی قرارتر هستند.

در مواردی که افسردگی خفیف تا متوسط باشد، می توان از گروه های حمایتی استفاده کرد و روان درمانی انجام دارد ولی اگر افسردگی شدید باشد، به روان درمانی و دارو نیاز است.

منبع: دکترسلام