فرهاد اصلانی که این روزها فیلم «یک روز بخصوص» را روی پرده دارد، در گفت‌وگو با ایسنا درباره حضورش در این فیلم بیان کرد: اواخر سال 1394 و پس از بازی در فیلم «دختر» بود که پیشنهادی از طرف همایون اسعدیان دریافت کردم و خیلی سریع هم با آن موافقت کردم، چون ما سال‌ها قبل سریال خوبی به نام «راه بی‌پایان» را با یکدیگر کار کرده بودیم که در زمان خود بسیار خوب دیده شد و مجموعه ارزشمندی بود، اما در بخشی از کار با آقای اسعدیان به مشکل برخوردیم و طوری شد که در اواخر سریال دیگر کار کردن برایم غم‌انگیز شده بود.


فرهاد اصلانی در پاسخ به اینکه برای متفاوت کار کردن به جز پیشنهاد نقش‌های متفاوت، خودش فکر می‌کند چه کارهایی باید انجام دهد، بیان کرد: بخشی از این میل به متفاوت بودن به خود من بستگی دارد و معتقدم درباره خودم کم کاری می‌کنم، به همین دلیل از دست خودم عصبانی هستم و امیدوارم سال جدید در این‌باره جدی‌تر برخورد کنم.

او درباره اینکه از چه چیزهایی عصبانی است که قصد دارد جدی‌تر روی آن‌ها کار کند، گفت: رخوتی در من بوجود آمده که یکی از دلایل بوجود آمدن آن هم سینماست و این، شرایط بیرون آمدن از  رخوت و خلاف جهت شنا کردن را به یک کار سخت تبدیل می‌کند. شاید یک دلیل مهم آن هم این باشد که من واقعا نمی‌خواستم به صورت حرفه‌ای بازیگری کنم و بیشتر تجربی کار کردن را ترجیح می‌دادم، چون گاهی این شرایط حرفه‌ای شدن طراوت کار آدم را از بین می‌برد.

اعتقادم به داوری فجر را از دست داده‌ام

اصلانی در پاسخ به اینکه با توجه به جایزه‌های جهانی متعددی که در سال گذشته برای بازی در فیلم «دختر» کسب کرده، آیا دوست نداشت در جشنواره فجر هم با یک جایزه سال را به پایان برساند؟ گفت: آنقدر جشنواره فجر سال گذشته پر از اعتراض بود که به نظرم جایزه هم دیگر بی‌ارزش شده است، یعنی هم آن‌هایی که جایزه می‌گیرند و هم آن‌هایی که نمی‌گیرند حس خوشایندی ندارند. البته من شخصا اگر جایزه‌ای بگیرم خوشحال خواهم شد اما اعتقادم به داوری جشنواره فجر را از دست داده‌ام، چون مسائلی در این بخش در نظر گرفته می‌شود که خارج از بحث هنری است. در حالی که بارها در این باره صحبت شده و سال‌ها شیوه‌های مختلف کار را دیده‌ایم، اما نمی‌دانم چه زمانی قرار است این ماجرا درست شود.