: ابوالفضل فرهادی کارگردان تئاتر گفت: در کلیت استقبال مخاطبان شهرستانی نسبت به مخاطبان تهرانی کمتر است زیرا فضاهای مناسب برای اجرای نمایش در شهرستانها کمتر است. خودم نمایش "کسوف" را در سالنی در شیراز روی صحنه بردم که گنجاش آن 50 نفراست و بیش از 70 نفر درهر سانس به دیدن نمایش می آیند که این فشردگی، دیدن نمایش را برای مخاطب مشکل می کند.

ابوالفضل فرهادی که پیش از این با حضور در جشنواره تئاتر منطقه سه کشور و کسب عنوان اثر برگزیده، جواز حضور در سی و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر را به کسب کرده است با نمایش "کسوف" به جشنواره تئاتر فجر آمده است.

فرهادی در گفتگو با درباره این نمایش گفت: این نمایش روایتگر زندگی مهاجری افغانی است که از جنگ در افغانستان فرار کرده و به ایران پناه می آورد. پناهنده ای که پس از آشنایی با دختری کولی در تهران، با او ازدواج می کند. صاحب فرزندی می شوند و پس از شروع جنگ تحمیلی و بمباران تهران مجبور به مهاجرتی دوباره می شود.

روایت داستان زندگی آدمها در نقطه صفر مرزی
وی ادامه داد: در امتداد این داستان شخصیت های نمایش پس از آن که به سوی منطقه صفر مرزی می‌روند زندگی شان دستخوش حوادث ناگواری می شود و هر دو توسط مرزبانان ایرانی دستگیر شده و در بازجویی هایی که از آنها صورت می گیرد داستان زندگی خود را روایت می کنند.

این کارگردان افزود: این نمایش به مدت 16 روز درشهریورو دی ماه در سالن استاد هودی شهر شیرازروی صحنه رفت.

کمبود فضاهای مناسب برای اجرای نمایش باعث میشود اقبال مخاطبان شهرستانی به آثار کمتر باشد
این کارگردان در باره میزان استقبال مخاطبان شیرازی از تئاترش گفت: در کلیت استقبال مخاطبان شهرستانی نسبت به مخاطبان تهرانی کمتر است زیرا کیفیت برخی از این نمایش ها پایین است و دلیل دیگر کمبود فضاهای مناسب برای اجرای نمایش است.
فرهادی تاکید کرد: این نمایش در سالنی در شیراز روی صحنه می رود که گنجاش آن 50 نفراست و بیش از 70 نفر درهر سانس به دیدن نمایش می آیند که این فشردگی، دیدن نمایش را برای مخاطب مشکل می کند.

اولین بار زمانی که دانشجو بودم نمایشنامه را خواندم
فرهائی در مورد دلیل انتخاب متن نمایشنامه "کسوف" برای اجرا متذکر شد: برای اولین بار این نمایشنامه را زمانی خواندم که قرار بود به عنوان پایان‌نامه دانشجویی‌ یکی از هم دانشگاهی هایم در شیراز در آن بازی کنم. بعد از خواندن متن به آن علاقه پیدا کردم وموضوع نمای نامه در باره جنگ و تبعاتش برایم جذاب بود و به شخصیت اصلی مرد نمایش که یک افغانی مهاجر بود علاقه پیدا کردم.
وی در مورد این پرسش که برای اجرای صحنه ای نمایش چه تمهیداتی به کا ربرده است به میزان گفت: سعی کردم با توجه به اینکه فضای نمایش در دو موقعیت ( حال و گذشته) رخ می دهد با استفاده از وسایل ساده ای مثل بند رخت این دو زمان را از هم تفکیک کنم و کلا نمایش فضای ساده ای دارد.