به گزارش گروه فضای مجازی به نقل از الی گشت، یکی ازجنبه های جالب مسافرت به کشورهای مختلف این است که می بینیم این کشورها چقدر با همدیگر فرق دارند. منظورم غذا، زبان و مناظر طبیعی آن ها نیست، گاهی حتی معنی نشان دادن علامتی با دست از کشوری به کشوری دیگر کاملا فرق دارد. موقعیتی را تصور کنید که در حال صحبت با کسی هستید و ناگهان می بینید که او ناراحت شده است، می فهمید که حتما کار اشتباهی انجام داده اید اما دقیقا نمی دانید چه کاری! 

وقتی در کره جنوبی سوار بر اتوبوس یا مترو هستید متوجه این می شود که آنجا به طور عجیبی ساکت و بی سروصداست. چون مردم صدای بلند در این مکان ها را نوعی مزاحمت می دانند و به همین دلیل هیچ وقت این کار را انجام نمی دهند. دیدن این صحنه که راننده از بچه ها و گردشگران بخواهد که صدای خود را پایین بیاورند اصلا چیز عجیبی نیست. حتی اگر با صدای آهسته هم حرف بزنید باز هم ممکن است که بعضی ها شما را چپ چپ نگاه کنند پس بهتر است تا وقتی که کار واجبی پیش نیامده اصلا صحبت نکرد!

در کشورهای اروپایی تمیز کردن بینی به خصوص در فصل زمستان کاری عادی است اما در برزیل انجام این کار در ملاء عام کاری تنفر آور به حساب می آید. هرگز این کار را سر میز وقتی که دیگران در حال غذا خوردن هستند نباید انجام داد و اگر واقعا نیاز دارید که بینی خود را تمیز کنید به دستشویی یا اتاق دیگر بروید.

یکی از لذت بخش ترین کارهایی که در سفر می توانید انجام دهید این است که طعم غذاهای خانگی را که توسط افراد محلی پخته شده را بچشید. خیلی جالب است که ببینید فردی با موادی که گاهی شما اصلا نمیدانید چه چیزی هستند غذایی خوشمزه درست می کند. اگر تمام غذای بشقاب خود را میل کنید یعنی دارید به میزبان می گویید که غذا کافی نبوده و یا آن ها به خوبی از شما پذیرایی نکرده اند. حتی اگر این حس را دارید که نباید غذا را هدر ندهید اما باز هم کمی از آن را در بشقاب بگذارید چون نشانه احترام است!

تصور این که دادن گل به کسی بتواند باعث ناراحتی او شود خیلی عجیب است اما در فرانسه این اتفاق می افتد! برای مثال اگر برای شام دعوت شده اید باید صبح برای آن ها گل بفرستید. اما چه نوع گلی؟ و چند تا ؟ تعداد گل ها باید عددی فرد باشد اما ۱۳ نباشد، باید از این گل ها هم استفاده نکنید: گل سوسن یا داوودی چون از آن ها برای مراسم تشییع جنازه استفاده می کنند، گل زرد چون نشانه بی وفایی است و گل سفید چون فقط برای عروسی به کار می رود.

وقتی به آسیا سفر می کنید به سرعت متوجه این نکته می شوید که نباید با کفش وارد منازل یا عبادتگاه ها شوید. در میانمار حتی با جوراب هم نمی توانید وارد عبادتگاه ها شوید  وباید آن ها بیرون دربیاورید. همیشه یادتان باشد کفش های خود را در پشت در کجا می گذارید چون اگر یک نفر کفش را اشتباهی بپوشد دیگران هم این کار را می کنند.