به گزارش گروه ورزشی و به نقل از مجله آلبوم ورزشی، احمد نوراللهی و امید عالیشاه سرنوشت غم‌انگیزی داشتند؛ 2 بازیکنی که در پرسپولیس کم بازی می‌کردند، به تراکتور رفتند تا در یک محیط جدید دوره تازه‌ای را آغاز کنند اما دوره تازه برای آنها از آنچه حتی بدبین‌ترین آدم‌ها هم تصور می‌کردند کوتاه‌تر بود. نامه محکومیت تراکتور از حضور در پنجره نقل و انتقالات زمستانی آنها را از بازی در تیم جدیدشان محروم کرد و خیلی‌ها گفتند حق‌شان بود! چرا؟ چرا این بلا حق امید عالیشاه و احمد نوراللهی بود؟ جواب این سوال و چندین و چند سوال دیگر را از زبان احمد نوراللهی بشنوید. قرار بود این گپ و گفت که در قالب محاکمه سربازهای پرسپولیس تنظیم شده، همزمان با نوراللهی و عالیشاه باشد اما امید بنا به دلایلی که برای خودش مهم است و برای ما قابل احترام، از شرکت در این گفت‌و‌گو خودداری کرد و این شما و این هم محاکمه احمد نوراللهی.

 

درباره من اصلا چنین چیزی نیست.

 

 

چرا مثل بازجوها رفتار می‌کنید (خنده) من کجا گفتم در مورد عالیشاه هست. منظورم این است که من هیچ وقت برای هیچ کس نقشه نکشیدم و اگر کسی چنین تصوری دارد، لابد خودش برای هر کاری نقشه می‌کشد.

 

 

هواداران پرسپولیس اصلا چنین تفکری ندارند. اولا امید اگر می‌خواست برود تراکتور، همان اول فصل می‌رفت که پیشنهادخوبی هم داشت و می‌توانست خودش را سرباز کند. من هم تقریبا از دو ماه قبل هم به باشگاه و هم به برانکو گفته بودم می‌خواهم بروم خدمت.

 

 

این هم مثل همان تهمت قبلی کار چند بوقچی است که دوست دارند به هواداران پرسپولیس خط و اطلاعات غلط بدهند. اصلا چرا بحث می‌کنیم بروید از برانکو سوال کنید، او همه چیز را می‌داند. اگر من در حق پرسپولیس نامردی کرده بودم، برانکو آدمی بود که در بازی آخر به من بازوبند کاپیتانی تیم را بدهد؟ قطعا این کار را نمی‌کرد. برانکو حتی به من گفت برو با خیال راحت خدمت سربازی و من اگر همچنان در پرسپولیس باشم، تو برمی‌گردی.‌

 

 

من بالاخره که باید می‌رفتم خدمت. می‌توانستم یک ترم دیگر در دانشگاه ثبت‌نام کنم و معافیت تحصیلی بگیرم و در خدمت پرسپولیس باشم اما از دو ماه قبل به برانکو گفتم می‌خواهم بروم سربازی و او هم پذیرفت.

 

 

اشتباه شما درست همین جاست. مگر من به خاطر نیمکت‌نشینی از پرسپولیس رفتم که شرایط برایم عوض نشد؟ من رفتم خدمت و در تراکتور هم نیاز به زمان داشتم تا جا بیافتم. تراکتور در پست من مهدی کیانی را داشت که کاپیتان این تیم بود و طبیعی است یک نفر جدید وقتی وارد تیمی می‌شود که نفراتش با هم هماهنگ هستند و کنار هم جواب داده‌اند، نیاز به زمان دارد که برای من این زمان ایجاد نشد و درست هفته‌ای که قرار بود مقابل پرسپولیس بازی کنم، آن اتفاق تلخ افتاد.

 

 

شوکه بودم. همه شوکه بودیم. از خود قلعه‌نویی تا من و امید و تمام بچه‌های تیم. بالاخره تراکتور هم ما را روی حساب و کتاب جذب کرده بود و این شکلی نبود که آنها بی‌خیال باشند. من یکی که اصلا باورم نمی‌شد فکر می‌کردم اشتباه شده چون روز اول هم به ما گفتند تراکتور از این به بعد از نقل و انتقالات محروم است و ما فکر می‌کردیم فقط سجاد نمی‌تواند بازی کند چون سازمان لیگ با دستور مستقیم دبیرکل فدراسیون قرارداد ما را ثبت و کارت بازی‌مان را هم صادر کرده بود.

 

 

وقتی با تراکتور برای بازی با پرسپولیس آمدیم تهران. آن جا بود که به ما گفتند تا همین حالا هم غیرقانونی بازی کرده‌اید و دیگر نمی‌توانید برای تراکتور بازی کنید. بعد هم ما یک نامه زدیم به فدراسیون فوتبال که حداقل در حق ما ظلم نشود چون ما که مرتکب تخلف نشدیم ولی این نامه فایده‌ای نداشت.

 

 

چون خود فدراسیون و سازمان لیگ هم مانده بودند که موضوع چیست.

 

 

 این عادت ماست که همیشه دنبال مقصر می‌گردیم. بنگر از طریق تماس ما مطلع شد که می‌خواهیم برویم تراکتور و من فقط درباره شرایط تبریز از محسن پرسیدم و او هم اولش پرسید واقعا تصمیم خودت را گرفته‌ای؟ حتی سوال کرد نمی‌توانی تا آخر فصل صبر کنی و بعد بیایی؟ حالا چنین آدمی چطور می‌تواند ما را هوایی کرده باشد. کسی که اصلا خبر نداشت برنامه ما چه بود. از شایعات عبور کنید لطفا.

 

 

خودم هم دو مدل شایعه در مورد تهدید تراکتور شنیدم. یکی همین که شما گفتید و شنیدم همه جا پخش شده تراکتور به عالیشاه و نوراللهی گفته امسال بیایید قرارداد یک فصل و نیمه مالی حرفه‌ای می‌بندید و سال بعد بیایید حقوق سربازی می‌گیرید و یکی دیگر هم این بود که تراکتور تهدید کرده فقط امسال می‌توانیم سرباز بگیریم و سال بعد باید بروید لیگ یک بازی کنید!

 

 

هیچ کدام. اصلا تراکتور چنین بحثی با ما نداشت و دروغ محض است که تهدید کرده یا با پول خوب ما را فریب داده باشد. ما خودمان می‌خواستیم برویم خدمت.

 

 

با توجه به اتفاقی که افتاد و تراکتور محروم شد، چرا طبیعی است پشیمان باشم اما آن مقطع درست‌ترین تصمیم را گرفتم. من دوست داشتم خیلی زود به پرسپولیس برگردم و چون بخش زیادی از خدمت سربازی من نمانده بود، بهترین تصمیم همین بود که نیم فصل بروم برای تراکتور بازی کنم و سربازی‌ام لحاظ شود و دوباره به پرسپولیس برگردم. آن زمان برای سربازی یا باید می‌رفتم تراکتورسازی و یا ملوان که طبیعی بود تیم لیگ برتری را انتخاب کنم. آن زمان اگر نامه محرومیت تراکتور درست ترجمه شده بود، من هم با این تیم قرارداد نمی‌بستم و یا هر کاری می‌کردم که تا پایان فصل مرخصی داشته باشم.

 

 

توکل به خدا، چیزی دست خودم نیست که به شما بگیوم فلان تصمیم را می‌گیرم. فعلا باید ببینم چه پیش می‌آید. یک وضعیت خاصی دارم که قبلا شاید هیچ کس در فوتبال ایران تجربه نکرده بود.

 

 

به این شکل و با این جزییاتی که شما می‌گویید نه، اصلا چنین فکری نکردم اما روزی نیست که دلم برای پرسپولیس تنگ نشود.