‌به گزارش گروه فضای مجازی به نقل از ایسنا، این محوطه یک زمین کشاورزی تقریباً مسطح در دامنه کوهی به نام تخت و مشرف به روستای سنگ‌تراشان است.

دسترسی به این روستا از طریق جاده کوهستانی و پر پیچ و خم در میان جنگل‌های بلوط امکان‌پذیر است که منازل روستایی سنگ‌تراشان به شکل پلکانی ساخته شده و حیاط یک منزل، پشت بام منزل جلویی است.

تاکنون 6 فصل کاوش باستان‌شناسی از سال 84 تا 90 در این محوطه صورت گرفته که حاصل آن کشف بیش از 2000 قطعه اشیاء مفرغی، آهنی، سفالی و سنگی مربوط به هزاره اول است.

اشیاء به دست آمده شامل بیش از 1200 قطعه سرپیکان اعم از سنگی، مفرغی و آهنی، نمونه‌های متنوعی از خنجر، کارد، سرتبر، سرگرز، سرنیزه، جام، کاسه، ظروف لوله‌دار، مجسمه‌های آئینی و نمادین، پیکرک‌های انسانی و حیوانی، پلاک‌های تزئینی، سردیس و دسته سوهان‌های متعدد از جنس مفرغ و آهن هستند. این اشیاء از نظر فنی در نهایت هنرمندی ساخته شده‌اند و در برخی از اشیاء که تلفیقی از دو شیء مفرغی و آهنی است، تکنیک اتصال مفرغ به آهن را می‌توان مشاهده کرد.

فصل ششم کاوش که تکمیل کننده کاوش‌های گذشته بود، تقریباً تمام فضای معماری سنگ‌تراشان مشخص شد.

این فضا شامل یک پلان سنگی خشکه‌چین مدور بود که گرداگرد محوطه را دربر می‌گرفت. کاوش در قسمت‌های غربی و جنوبی این محوطه هنوز به اتمام نرسیده است.

علیرغم شناسایی ساختارهای معماری و یافته‌های فراوان مفرغی و آهنی، نتایج ملموسی از استقرار مربوط به این دوره در محوطه شناسایی نشد.

از نظر کاربری و با توجه به اشیاء نمادین و آئینی که اغلب نقش انسان‌های در حال نیایش و پیکرهای مذهبی هستند، می‌توان این محوطه را یک مکان مقدس و با کمی تردید یک نیایشگاه عنوان کرد.

یافته‌های مفرغین، آهنی و به خصوص سفالین و نیز مقایسه صورت گرفته با آثار به دست آمده از محوطه‌های سرخ‌دم لری کوهدشت، تپه باباجان و گورستان باباجیان دلفان نشان می‌دهند محوطه سنگ‌تراشان طی هزاره اول قبل از میلاد و عصر آهن 2 و 3 مورد استفاده قرار گرفته است.

انتهای پیام