، کتاب «خیابان بوتیک‌های خاموش» اثر پاتریک مودیانو با ترجمه‌ی زنده یاد ساسان تبسمی به چاپ دوم رسید.
اعظم کیان افراز، مدیر انتشارات افراز، گونه کتاب یاد شده را، معمایی – پلیسی خواند و درباره بازخورد و درصد اقبال عمومی از این اثر به خبرنگار فرهنگ و هنر ، گفت: هنوز خیلی زود است که درمورد بازخورد آن صحبت کنیم اما فکر می کنم با توجه به وسعت دایره مخاطبانی که در خود دارد، بتواند با بازخورد مناسبی از سوی علاقه مندان مواجه شود.
او همچنین « گنکور» را مهمترین و معتبرترین جایزه ادبی فرانسه خواند و در این باره افزود: به نظر من، «گنکور» حتی از نوبل هم می تواند معتبر تر باشد چرا که نوبل به مجموعه آثار یک نویسنده جایزه می دهد اما «گنکور»، جایزه را به یک اثر خاص نویسنده ای اهدا می کند.
به گزارش خبرنگار میزان، این کتاب مهم‌ترین اثر پاتریک مودیانو، برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ گنکور 1978 است.
نثر مودیانو نقطهقوت نویسندگی اوست. این نویسنده به کمک نیروی شگرف و ساده‌ی روایت، مخاطب را از صفحه‌ی اول با پرسه‌زنی‌های شخصیت‌های ضدقهرمانان داستان خود در قلب پاریس، عروس پیر و زیبای شهرهای جهان، با ذکر اسامی خیابان‌ها، کوچه‌ها، میادین، ایستگاه‌ها و متروها همراه می‌کند.
در نوشته‌های او، جمله‌ها از دقت بسیار بالایی برخوردارند، عاری از پیچیدگی زبانی، دقیق و به حدی روان که مانند لغزیدن آرام راوی در جای‌جای پاریس، روی خط می‌لغزند و در گوشه‌ای حساس از احساس خواننده می‌نشینند.
دنیای مودیانو ساده، معمولی، خطرناک و به طرز وحشتناکی اندوه‌بار است، چیزی میان رمانتیسم مطلق و رمان‌های پرتعلیق پلیسی، انگار شیوه‌ای خاص و بس شیوا بین فیتزجرالد و آگاتا کریستی، دنیایی آکنده از راز، ابهام و همزمان، واقعیت محض... طعمی از گذشته، اما آغشته به بو و عطر امروز. ازاین‌رو، همه‌ی، خوانندگان همواره رو به افزون مودیانو، به این درک می‌رسند که تمام قصه او بر اساس همان پرس زنی و شبگردی‌ها است؛ مهم رفتن است نه رسیدن به چیزی. تا آخر کتاب به دنبال او می‌روید، اما از آن رویداد که منتظرش هستید، خبری نیست... عجیب‌تر این‌که از این نبود، خوشحال‌اید و بی‌نهایت راضی...
جی‌ام جی لوکلزیو، برنده‌ی نوبل ادبی 2008، می‌گوید: «پاتریک مودیانو یکی از بهترین و خلاق‌ترین نویسندگان زنده‌ی فرانسه است که بی‌شک تأثیر بسزایی بر نویسندگان جوان گذاشته است.»
«خیابان بوتیک‌های خاموش»، داستانی از جست‌وجوی حقیقت و گذشته‌ی کارآگاهی حافظه‌باخته است که همانند همه‌ی شخصیت‌های ضدقهرمان داستان‌های مودیانو، سهمی از گذشته دارد که به بویی از امروز آغشته است.