به گزارش گروه اقتصاد به نقل از پایگاه خبری وستنیک کاوکازا، در اوایل ماه مارس، ایران و آذربایجان یک خط آهن ریلی کوتاه 10 کیلومتری را با تاثیرات قابل توجه و فرامنطقه ای راه اندازی کردند. این خط آهن 10 کیلومتری، یکی از حلقه های مفقوده کوریدور ترانزیتی شمال- جنوب است که هدف از آن اتصال روسیه، ایران و هند به یکدیگر است. این کوریدور که قرار است اواخر امسال تکمیل شود، می تواند نه تنها بر الگوهای اقتصادی کشورهای واقع در مسیر آن بلکه بر الگوهای اقتصادی بین اروپا و آسیا نیز تاثیر بگذارد.

پس از بیش از یک دهه تاخیر، بسیاری از فاکتورها در حال پیش بردن این پروژه به جلو هستند. تغییرات در تحریم های غرب، موجب شده تا این پروژه برای ایران قابل اجرا تر شود و برای روسیه نیز از ارزش بیشتری برخوردار گردد. از زمان لغو تحریم های ایران در ژانویه 2016، این کشور برای توسعه زیرساخت های ریلی خود، سرمایه و تخصص خارجی جذب کرده است. در مقابل، تصمیم روسیه برای تحریم واردات مواد غذایی از اتحادیه اروپا، ارزش توسعه روابط اقتصادی با هند به عنوان یک تولید کننده عمده محصولات کشاورزی را برای این کشور افزایش داده است.

ظهور دیگر پروژه های ترانزیتی منطقه ای نیز در سرعت بخشیدن به این پروژه موثر بوده است. چین در قالب پروژه یک کمربند یک جاده در حال ایجاد مجموعه ای از مسیرهای ترانزیتی دریایی و زمینی است. ایران و آذربایجان با مشارکت فعالانه تر در این پروژه می توانند خود را به عنوان یک قطب ترانزیتی منطقه ای بین آسیا و اروپا مطرح کنند.

هرچند احتمالا زیرساخت های مربوط به این پروژه احتمالا امسال تکمیل خواهد شد، اما برای برقراری کامل این کوریدور، باید مقررات ترانزیتی مرتبط کشورهای مشارکت کننده ارتقا یابد. صادر کنندگان استفاده کننده از این مسیر باید با مجموعه ای از مقررات متفاوت چند کشور مواجه شوند. از این رو، یکسان سازی مقررات ترانزیتی کشورهای واقع در مسیر این کوریدور ضروری به نظر می رسد.

بر این اساس تحلیلگران معتقدند ایران با تکمیل کوریدور شمال-جنوب به قطب ترانزیت منطقه تبدیل می شود.