به گزارش خبرنگار گروه جامعه ، زندان "قصر" که از زندان های معروف واقع در قلب تهران بود چند سال است که به موزه تبدیل شده است. بازدید از زندان و سلول های تنگ و تاریک اگرچه احساس خوشایندی به همراه ندارد اما تداعی کننده ی برهه های گوناگون تاریخی است که در آن ها انواع شخصیت ها به اتهام های گوناگون زندانی شده اند. منتقدان، مفسدان، شاعران، سیاستمداران، تبهکاران و ... گروه های مختلفی بودند که به فراخور زمان و حکومت های وقت رنگ و روی زندان را دیده و "آب خنک" آن را نوشیده اند.

رواج اصطلاح آب خنک خوردن از این زندان نشات می گیرد زیر زندان قصر دارای چشمه ی آب بسیار خنکی بود و پس از آن که فردی وارد زندان می شد و از این آب خنک می نوشید، به اصطلاح به آب خنک رفته بود.

باغ موزه قصر، در ابتدا قصری بود که به دستور فتحعلی شاه قاجار در سال 1177 بنا شد و یکصد و 30 سال بعد از آن، اولین زندان ایران بر روی پایه های قصر قاجار که در اثر سیل مهیبی از بین رفته بود، پا گرفت و در سال 1308 زندان قصر نام گرفت.

تا پیش از انقلاب اسلامی ایران، بزرگترین و معروف ‌ترین مورد فرار از زندان قصر، درزمان رضاشاه مربوط به فرار سید فرهاد نامی از مخالفین رضا شاه بوده‌ است.

این موزه در اتوبان شهید صیاد شیرازی، خروجی خیابان پلیس واقع شده است.