دفاع مقدس یك فرهنگ است/ ایام نوروز، ایام ادبیات كهن
امین زندگانی، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، ساخت آثار مناسبتی ارزشمند و پرداخت به آیینهای باستانی كشور در فضای سینما و تلویزیون را منوط به حضور افراد باتجربه و حرفهای دانست.
کد خبر: ۲۸۷۴۶۰
تاریخ: ۱۷ اسفند ۱۳۹۵ - ۲۲:۱۰
خبرگزاری میزان - 
به گزارش گروه فرهنگی به نقل از پایگاه خبری حوزه هنریف امین زندگانی در زمینه جدی گرفتن آیینهای باستانی كشورمان در حوزه سینما و اهمیت به این مقوله گفت: به هر حال ما به عنوان كشوری كه سابقه چند هزار ساله فرهنگی دارد، چه در سینما و چه در قاب تلویزیون قابلیتهای زیادی داریم كه بتوانیم در این ژانر خلق اثر كنیم و آثار ارزشمند و موفقی داشته باشیم اما به شرطی كه فقط به دلایل خاص ارتباطی، تولید اثری را به كسی واگذار نكنیم. به عنوان مثال، ما آثاری داریم كه فقط به خاطر یك سری ارتباطات شخصی بعضا پیش آمده كه یك پروژه الف ویژه را به فردی كه اصلا ژانر مورد نظر را نمیشناسد داده شده و در نهایت هم كار خوبی از آب درنیامده است.
وی در ادامه همین اظهاراتش پیشنهاد داد: به عنوان نمونه اگر ما یك دانه مهدی فخیمزاده یا داوود میرباقری داریم، اگر این عزیزان سرشان شلوغ است و درگیر كارهای خودشان است، حداقل به عنوان مشاور و راهنما در آثارمان از آن ها استفاده كنیم و بهره بگیریم.
زندگانی سپس به تعریف درست از مناسبها اشاره كرد و در این زمینه توضیح داد: برای پرداخت به مناسبتها ابتدا باید تكلیفمان را با خودمان روشن كنیم كه اصلا تعریفمان از مناسبت چیست؟ آیا مناسبت فقط ایام سوگواری و یا ولادتها و یا چیز دیگری است؟ به عنوان مثال، ما هیچ وقت برای ولادت حضرت زهرا(س) سریال نساختیم ولی برای ایام فاطمیه همیشه مجموعههای غمگینمان را داریم؛ در حالی كه به نظرم باید همه مناسبتها را جدی گرفت. اگر تقویم را نگاه كنیم پر از مناسبت است.
بازیگر مجموعههای «مختارنامه»، «معصومیت از دست رفته»، «روزگار جوانی» و ... در بخشی دیگر به همین بحث اضافه كرد: البته ناگفته نماند كه ورود به عرصه تاریخ در همه جای دنیا گران است و شرایط ویژهای دارد؛ پس بنابراین اگر ما میخواهیم آیین باستانیمان را از طریق فضای سینما و هر فضای هنری دیگری حفظ كنیم، باید سازمان سینمایی، وزارت ارشاد، تلویزیون، مجلس و خیلی جاهای دیگر راهكاری خوب برایمان تعریف كنند. فرضا اگر ما بخواهیم مجموعهای از شاهنامه را بسازیم راه خیلی طولانی داریم. ما میتوانیم مناسبتهای ملی و مذهبیمان را در آثار ارزشمند لحاظ كنیم. همین دفاع مقدسمان خودش یك فرهنگ است اما متاسفانه بعضا به دست افراد نابلد سپرده میشود و آن طور كه باید و شاید ارزشهایش حفظ نمیشود؛ در حالی كه اگر به این قضیه نگاه جدی داشته باشیم میتوانیم در ارائه فرهنگ، تاریخ و آیینهایمان موفق باشیم.
وی در ادامه همین اظهاراتش پیشنهاد داد: به عنوان نمونه اگر ما یك دانه مهدی فخیمزاده یا داوود میرباقری داریم، اگر این عزیزان سرشان شلوغ است و درگیر كارهای خودشان است، حداقل به عنوان مشاور و راهنما در آثارمان از آن ها استفاده كنیم و بهره بگیریم.
زندگانی سپس به تعریف درست از مناسبها اشاره كرد و در این زمینه توضیح داد: برای پرداخت به مناسبتها ابتدا باید تكلیفمان را با خودمان روشن كنیم كه اصلا تعریفمان از مناسبت چیست؟ آیا مناسبت فقط ایام سوگواری و یا ولادتها و یا چیز دیگری است؟ به عنوان مثال، ما هیچ وقت برای ولادت حضرت زهرا(س) سریال نساختیم ولی برای ایام فاطمیه همیشه مجموعههای غمگینمان را داریم؛ در حالی كه به نظرم باید همه مناسبتها را جدی گرفت. اگر تقویم را نگاه كنیم پر از مناسبت است.
بازیگر مجموعههای «مختارنامه»، «معصومیت از دست رفته»، «روزگار جوانی» و ... در بخشی دیگر به همین بحث اضافه كرد: البته ناگفته نماند كه ورود به عرصه تاریخ در همه جای دنیا گران است و شرایط ویژهای دارد؛ پس بنابراین اگر ما میخواهیم آیین باستانیمان را از طریق فضای سینما و هر فضای هنری دیگری حفظ كنیم، باید سازمان سینمایی، وزارت ارشاد، تلویزیون، مجلس و خیلی جاهای دیگر راهكاری خوب برایمان تعریف كنند. فرضا اگر ما بخواهیم مجموعهای از شاهنامه را بسازیم راه خیلی طولانی داریم. ما میتوانیم مناسبتهای ملی و مذهبیمان را در آثار ارزشمند لحاظ كنیم. همین دفاع مقدسمان خودش یك فرهنگ است اما متاسفانه بعضا به دست افراد نابلد سپرده میشود و آن طور كه باید و شاید ارزشهایش حفظ نمیشود؛ در حالی كه اگر به این قضیه نگاه جدی داشته باشیم میتوانیم در ارائه فرهنگ، تاریخ و آیینهایمان موفق باشیم.
وی همچنین تاكید كرد: باید در این زمینه تعارفها و روابطمان را كنار بگذاریم و دلمان برای فردایمان بسوزد. اگر كمی در حفظ ارزشها، فرهنگ و آیینهایمان غفلت كنیم، روزی میرسد كه ابوعلی سینایمان را صاحب میشوند و خدای ناكرده به عنوان مثال شهدای ما را هم صاحب میشوند و شخصیتهای شاخصمان را میدزدند.