به گزارش گروه اقتصاد ، زنجیره ارزش شرکت ملی نفت ایران تحت تأثیر فعالیت‌های حفاری است. بر این اساس لزوم برنامه‌ریزی، توسعه کیفی و افزایش راندمان حفاری در رویکرد جدید شرکت ملی نفت ایران که به دنبال میدان محور کردن طرح‎ها و پروژه‎هاست، اهمیتی بسزا دارد. نکته حائز اهمیت در رویکرد میدان محور این است که تامین مالی بر عهده پیمانکاران حفاری خواهد بود و همچنین در این رویکرد ریسک انجام کار از کارفرما به پیمانکار انتقال خواهد یافت.

بر این اساس، ضرورت تحول در صنعت حفاری کشور با توجه به رویکرد میدان محور (عملکرد محور) و تغییر چارچوب قراردادی سنتی و اجرای قراردادهای نوین نفتی در سال‎های آینده ضروری به نظر می‎رسد که لازمه آن تدوین برنامه راهبردی از جانب شرکت‎های حفاری است. به این ترتیب برنامه راهبردی باید مشخص، قابل اندازه‎گیری، قابل دستیابی، منطقی و دارای زمانبندی باشد. همچنین شرکت‎هایی که قصد دارند نقشی در عرصه بازار حفاری کشور ایفا کنند، باید مقوله استراتژی را جدی گرفته و با تدوین برنامه مناسب، راهبردهایی که سبب تعالی و پیشتازی شرکت می‎شود را در پیش گیرند.

تجارب شرکت‎های بین‎المللی نشان می‎دهد در شرایط افت قیمت نفت خام، عواملی چون بهینه سازی قیمت تمام شده پروژه، مذاکره با بازیگران زنجیره پروژه جهت کاهش قیمت، تغییر ساختار هزینه‎های داخلی سازمان با توجه به مدل‎های قابل توجیه، ادغام‎های عمدی و افقی، چابک‎سازی سازمان، ارائه خدمات قراردادی یکپارچه و بهینه سازی کسب و کارهای نامنسجم و توجه به بازارهای منطقه و ... از جمله مهمترین موارد برای بقا در بازار حفاری است و بر این اساس تدوین برنامه استراتژیک با توجه به تغییر عوامل بازار حفاری امری ضروری می‎کند.

شرکت‎های فعال در زمینه حفاری باید با توجه به چشم‎اندازی که برای توسعه میادین شرکت ملی نفت ایران وجود دارد، با شناخت فرصت‌ها، چالش‌ها، پایش مستمر و راهبرد درست دارایی‎ها، برنامه‌ریزی‎های کوتاه‌مدت و بلند‌مدت تا رسیدن به اهداف تعیین شده را مد نظر قرار دهند؛ به گونه‎ای که در سرفصل برنامه‌ها افزایش بهره‌وری و بازدهی بیشتر مدنظر قرار گیرد و چشم‎اندازی روشن و تصویری مطلوب از آینده شرکت‎های حفاری ترسیم شود که بدون شک مبتنی بر واقعیت‌ها و توانمندی‌های صنعت حفاری کشور است.

عبدالصمد رحمتی

کارشناس حفاری در مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران