به گزارش گروه اقتصاد ، غلامرضا منوچهری اظهار کرد: برای دستیابی به تکنولوژی‌های روز مورد نیاز باید با شرکت های بین المللی همکاری کنیم تا سرمایه، تکنولوژی و مدیریت را با هم به کشور بیاورند.

وی افزود: در آن سوی مخازن مشترک یعنی در قطر همه شرکت های صاحب نام بین المللی کار می‎کنند و ما نیز باید بتوانیم از فناوری روز دنیا استفاده کنیم تا در آینده دستیابی شرکت های ایرانی به این فناوری را شاهد باشیم.

منوچهری با اشاره به فازهای ١٧ تا ٢١ پارس جنوبی که در آستانه تکمیل و افتتاح رسمی قرار دارند، درباره لایه نفتی پارس جنوبی نیز گفت: خوشبختانه چاه‎ها و تاسیسات فراساحلی برای تولید روزانه ۲۷ تا ۳۰ هزار بشکه نفت در لایه نفتی آماده و شناور بهره برداری و ذخیره سازی نفتی  (FPSO) به ایران آمده است. این تجهیزات حدود ۳۵۰ میلیون دلار هزینه داشته است.

وی بر افزایش ضریب بازیافت نیز تاکید کرد و گفت: در قراردادهای فعلی در غرب کارون، ضریب بازیافت پیش بینی شده ٥,٥ درصد است، در صورتی که می تواند به ۲۰ و حتی بالای ۳۰ درصد برسد. این افزایش ضریب برداشت بیشتر از همه محصول تکنولوژی جدید است. باید بدانیم از لحاظ تئوری تکنولوژی مورد نیاز چیست و از نظر نحوه پیاده سازی، ابزارهایی که برای این منظور لازم است را نیز باید بشناسیم.

منوچهری توضیح داد: در بخش بالادستی صنعت نفت، اساسا شناخت نرم افزارها و سخت افزارهای سیستم های مدیریتی و دانش فنی و امکان پیاده سازی آن انتقال تکنولوژی به شمار می رود، بر این اساس اگر همکاری موفقی با شرکت های بزرگ بین المللی داشته باشیم، شرکت های ایرانی هم می توانند الگو بگیرند و به سرعت رشد کنند.

این مقام مسئول درباره عملکرد شرکت چینی در میدان آزادگان شمالی گفت: مجموعه عملکرد آنها قابل قبول بوده است. البته قرارداد موجود فقط تولید طبیعی مخزن را شامل شده و طبیعتا در قرارداد آتی تمرکز شرکت ملی نفت ایران روی بکارگیری تکنولوژی های برتر برای افزایش ضریب بازیافت است.

وی از برنامه ریزی برای برگزاری مناقصه بین المللی به منظور توسعه میدان نفتی یادآوران خبر داد.

منوچهری به عنوان مثال به توتال اشاره کرد و گفت: مثلا توتال که طرح توسعه فازهای ۲ و ۳ پارس جنوبی را با موفقیت مدیریت و اجرا کرد، شرکت های ایرانی هم در همکاری با این شرکت فرانسوی رشد کردند و در ادامه فعالیت های خود در دیگر پروژه ها از مدل توسعه فازهای ۲ و ۳ استفاده کردند و کمابیش موفق هم بودند.

وی به پتانسیل های ایران برای جذب سرمایه های خارجی اشاره کرد و افزود: بر اساس برآوردهای آماری شرکت بریتیش پترولیوم، ایران از نظر مجموع ذخایر نفت و گاز حائز رتبه نخست منابع هیدروکربوری در جهان است و از این رو کارشناسان معتقدند ایران مناسب ترین و بیشترین ظرفیت‎های سرمایه گذاری نفتی در جهان را دارد.

منوچهری یادآور شد: ایران امکان صادرات گاز و سواپ نفت را دارد و می تواند به عنوان مرکزی برای مبادلات انرژی مطرح شود؛ همچنین هزینه و ریسک پایین تولید نفت و گاز دو مزیت ایران برای جذب سرمایه است. 

 این مقام مسئول با بیان این که توسعه ایران با صنعت نفت گره خورده است، خاطرنشان کرد: اگرچه شاهد تحولات سریع در بخش انرژی مثل انرژی خورشیدی هستیم، اما همچنان در آینده شاهد رشد استفاده از منابع هیدروکربوری از جمله نفت و به ویژه گاز خواهیم بود.

منوچهری ادامه داد: شرکت ملی نفت ایران تاکنون برای توسعه میدان‎های نفت و گاز با ۱۹ شرکت بین‌المللی تفاهم‎نامه مطالعاتی و همکاری امضا کرده است که برخی از این تفاهم‎نامه‎ها مانند فاز ١١ پارس جنوبی در قالب موافقت‎نامه اصولی (HOA) پیش رفتند.

به گفته وی، تاکنون برای میدان های یاران، مارون، کوپال، فاز ۱۱ پارس جنوبی، پایدار غرب، آبان، آبتیمور، منصوری، دهلران، میدان نفتی سومار، چنگوله، کرنج، شادگان، رگ سفید، چشمه خوش، دالپری، بلال، آزادگان، یادآوران و میدان گازی کیش، سوسنگرد و فرزاد بی و همین اواخر میدان های گلشن و فردوسی تفاهمنامه مطالعاتی امضا شده که برای مطالعه بعضی از میدان ها با بیش از یک شرکت تفاهم‎نامه امضا شده است.

وی یادآور شد: معیارهایی مانند حجم تولید تجمعی، فناوری های مورد استفاده، پلاتوی تولید و مواردی از این قبیل در طرح های پیشنهادی شرکت های طرف تفاهم شرکت ملی نفت ایران مورد بررسی قرار می گیرد اما در نهایت تکلیف توسعه میدان ها بر اساس مناقصه مشخص می‎شود با این تفاوت که شرکت هایی که تفاهم‎نامه مطالعاتی امضا کرده اند، فرصت بیشتری برای مطالعه و بررسی میدان در اختیار داشته اند.

منوچهری با بیان این که در حال حاضر تولید گاز و مشتقات آن در کشور از حیث معادل هیدروکربوری با تولید نفت برابری می‎کند و حتی فراتر از آن است، اظهار کرد: هم اکنون روزانه در مجموع  بیش از هشت میلیون بشکه معادل نفت خام در کشور نفت، گاز و مشتقات گازی تولید می شود.