به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، "ثریا قاسمی" برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر برای حضور در مراسم اختتامیه دعوت نشد.

این بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون پس از بروز این اتفاق به بی خبری خود در خصوص دریافت این جایزه و دعوت نشدن به مراسم اختتامیه اذعان کرده و گفت: من از جشنواره و نتايج‌اش خبر چنداني ندارم و دوستان اطرافم به من گفتند چه اتفاق‌هايي افتاده و حتي آنها به من گفتند كه جايزه گرفتم اما من برای این مراسم اصلاً دعوت نشده بودم.

 
وی ادامه داد: من اصلا اطلاع نداشتم كه بخواهم به اين مراسم بيايم، قاعدتا بايد اينطور مي‌بود كه زنگ مي‌زدند و اطلاع مي‌دادند اما اين اتفاق نيفتاد. فكر مي‌كنم چنين رفتاري جزو آداب دعوت‌هاي رسمي است كه بايد به آنها اهميت داد. وقتي چنين رفتاري صورت نمي‌گيرد طبيعي است كه من هم پيگير نمي‌شوم و حالا هم از هيچ چيز اطلاع ندارم. البته ممكن است يك دعوتنامه‌اي به دفتر تهيه‌كننده فرستاده باشند ولي اين مساله به شخص من ربطي ندارد. وقتي ما مي‌خواهيم يك فرد به‌ويژه را به جايي يا حتي منزل‌مان دعوت كنيم از خود شخص رسما دعوت به عمل مي‌آوريم. اين كار را حتي با يك تلفن هم مي‌توان انجام داد و به نظرم پيش پا افتاده‌ترين حالت ممكن است. حالا ممكن بود من باز هم نروم و نتوانم در مراسم شركت داشته باشم اما فكر مي‌كنم اصول و قاعده چيزي غير از اين رفتار را مي‌طلبيد. من همانقدر براي مسئولان جشنواره بي‌اهميت بودم كه آنها براي من. اصلا من جايزه را مي‌خواهم چه كار كنم! بهتر است به جاي همه اين تشريفات و برو و بياهاي تجملاتي كه اين همه آدم ۶ ماه يا يكسال از وقتشان را براي ده روز صرف مي‌كنند كه آدم‌ها بيايند فيلم ببينند و بعد هم به چهار نفر سيمرغ بدهند، فكري براي ساماندهي وضعيت نا بسامان هنرمندان بيكار و بيمار بكنند. به جاي اين كارها بيايند چاره‌اي براي حال افرادي كه عمرشان را براي صنعت سينما تلف كردند بينديشند. از فيلمبردار، كارگردان و صدابردار و بچه‌هاي فني و سناريست‌ها بگيريد تا هنرپيشه‌ها خيلي‌ها بيكار هستند، چاره‌اي براي آنها بينديشيد. اين همه هزينه را اگر بخواهند بين كساني كه شرايط مناسبي ندارند تقسيم كنند خيلي اتفاق بهتري خواهد افتاد، لااقل امورات آنها مي‌گذرد. وگرنه جشنواره براي من چه اهميتي مي‌تواند داشته باشد.

 
بازیگر فیلم "ویلایی ها" این جایزه را تلخ دانست و خاطرنشان کرد: اصلا برايم شيرين نبود. واقعيت اين است كه گرفتن يا نگرفتن اين جايزه اصلا براي من فرقي نمي‌كند. من كارم را در تابستاني بسيار گرم انجام دادم و به تنها چيزي كه فكر نمي‌كردم جايزه بود. اين مسائل براي ما ديگر اهميتي ندارد، اين جايزه‌ها براي جوان‌ها كه مي‌آيند و مي‌خواهند مطرح شوند مهم است. شايد آنها از اينكه جايزه بگيرند خوشحال شوند و فكر كنند چيزي تغيير مي‌كند اما براي من اين صحبت‌ها و جايزه‌ها و سيمرغ‌ها مهم نيست. الان ديگر هيچ چيزي براي من خوشحال‌كننده نيست و طعم شيريني ندارد، نمي‌توانم دروغ هم بگويم، اين مسائل ديگر براي من خيلي دور است.