به گزارش گروه جامعه به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری؛ عطا حسن‌پور سرپرست هیئت کاوش محوطه «چیا سبز» لرستان با اعلام این خبر اظهارداشت: روزهای پایانی کاوش در محوطه چیا سبز در روستای چم نقد علی واقع در حوزه آبگیر سد سیمره به کشفیات جدیدی از دوره هخامنشیان منجر شد.

وی بابیان اینکه پس از مطالعه یافته‌های سفالی و معماری محوطه «چیا سبز» مشخص شد که این محوطه باستانی در سه دوره استقراری مورداستفاده جوامع بشری قرارگرفته است،افزود: شواهد نشان می‌دهد این محوطه در دو دوره معماری و یک دوره گورستان در دو فاز مختلف فعالیت داشته است.

باستان شناس لرستانی با تأکید بر این‌که نخستین دوره حیات فرهنگی این محوطه به دوره هخامنشیان برمی‌گردد، عنوان کرد: سفالینه‌های شاخص هخامنشیان مانند ظروف بشقاب مانند، پیاله‌های سفالین، بشقاب ماهی، ظروف منقوش دالبری و دست‌افزارهای سنگی ازجمله شواهد جدید به‌دست‌آمده از محوطه «چیا سبز» هستند.

وی با اشاره به اینکه در کنار سفالینه‌های هخامنشی چندین قطعه سفال شاخص دوره اشکانیان معروف به «جلینگی» از این محوطه به دست آمد، بیان کرد: با احتساب زمان سکونت دوره اشکانیان در این محوطه، روند سکونت بشر به‌صورت حلقه‌های متصل‌به‌هم از دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان مشخص می‌شود.

حسن پور به آثار معماری کشف‌شده در این محوطه باستانی اشاره کرد و گفت: در روزهای پایانی کاوش یک اتاقک انباری در قسمت غربی محوطه کشف شد که دو خمره بزرگ ذخیره آذوقه در آن وجود داشت و دریکی از خمره‌ها با گچ پوشانده شده بود.

سرپرست هیئت کاوش محوطه «چیا سبز» لرستان خاطر نشان کرد: خاک و محتویات درون این خمره‌ها به‌منظور آگاهی از محتویات درون آن‌ها به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد.

وی اظهارداشت: فضایی با ستون و پایه ستون که در جریان این کاوش کشف‌شدو  فضایی دیگر نیز با دو ستون بدون پایه ستون کشف شد که ستون‌ها مدور بوده و روی کف گچی بناشده‌اند.

حسن‌پور افزود:با توجه به فاصله زیاد این ستون‌ها از دیوارها و پیگردی فضای ارگانیک فضا احتمال می‌رود که این بنا بخشی از یک تالار ستون‌دار باشد که کاربری مسکونی، اداری یا مذهبی آن هنوز مشخص نیست.

باستان‌شناس لرستانی با اشاره به اینکه گروه باستان‌شناس، در بخش جنوبی و قسمتی از شمال محوطه کاوش به تدفین‌هایی برخورد، در مورد ویژگی‌های این تدفین‌ها عنوان کرد:در قسمت شمالی محوطه تدفین فردی بزرگ‌سال با قدبلند کشف شد که به شیوه درازکش به پهلو در جهت شمال غربی جنوب شرقی خوابیده بود.

وی  پلان معماری این گور را به شکل چهار چینه سنگی دانست که روی آن با تخته‌سنگ‌های بزرگ پوشانده شده است و بیان کرد: طول ساختار این گور دو متر و 45سانت است که فرد دفن شده در آن نیز قدی بیش از دو متر داشته است.

سرپرست هیئت کاوش محوطه چیا سبز لرستان تصریح کرد: قسمت جنوبی محوطه گورستان متعلق به نوجوانان و کودکان بوده است که در آن نیز تدفینی از یک کودک کشف شد که به همان شیوه قبلی دفن شده بود.

وی خاطر نشان کرد: در کنار این تدفین‌ها سفالینه‌های ساسانی به‌وفور کشف شد، اما تشخیص نهایی دوره این اسکلت‌ها را نتیجه آزمایش کربن 14 نشان می‌دهد.

حسن‌پور بابیان اینکه با این کشفیات برگ دیگری از تاریخ دوران هخامنشیان در لرستان ورق خورد، گفت: بر اساس بررسی‌های انجام‌شده و کاوش‌های باستان‌شناسی پیش‌ازاین هیچ اثر شاخصی که بیانگر حضور هخامنشیان در لرستان باشد، به دست نیامده است.

باستان‌شناس لرستانی  بابیان این‌که یافته‌های سفالین این کاوش با مطالعات انسان‌شناسی و تحلیل فضاهای معماری به‌دست‌آمده، اظهارداشت: این کشف می‌تواند در شناسایی هر چه بیشتر دوران کم شناخته‌شده و تاریک هخامنشان در لرستان مؤثر باشد.