در خبرها خوانديم كه برادرمان جناب اقاى محمدعلی طلوعی مقدم رئیس راهداری و حمل و نقل جاده‌ای پردیس ، در حین کمک به مسافران در راه مانده به علت ریزش بهمن، جان خود را از دست داده است. ضمن اينكه اين حادثه را به خانواده ايشان و همه دوستانشان و راهداران عزيز تسليت عرض مى نمايم، بد نيست به اين مناسبت دو نكته را با هم مرور كنيم.

نخست آنكه به ياد داشته باشيم در هر گوشه كشور همواره چه عزيزانى به تلاش مشغولند و ما تا گرفتار نشويم درنمى يابيم كه تا چه حد تلاش ايشان از اهميت برخوردار است و تا مشكله اى عارض نشود شايد احساس نكنيم كه چقدر روح انسانهايى كه اطراف ما زندگى مى كنند بزرگ است و از چه ميزان ايثار و فداكارى برخوردارند.

و ديگر اينكه به خاطر داشته باشيم هر چه در اين دنيا پديد مى آيد چون برف و باران است. اگر با خود بركت به ارمغان مى آورد، مى تواند باعث مصيبت براى ما و يا ديگران شود. قانون عالم ماده ، حجاب است و اگر از رويه اى رحمت است مى تواند از جهتى چنين نباشد و اگر به نگاهى مصيبت است مى تواند به ديده ى ديگرى لطف باشد. چنانكه زينب كبرى پس از عاشورا فرمود " جز زيبايى نديدم". تنها اگر به آفريننده بنگريد و او را در نظر آوريد مى توانيد در هر چيز كرامتى و محبتى ببينيد و گرنه ماديات اگر تلخى بيشتر نزايند، حلاوت مستمر نبخشند. شايد به اين جهت مولانا مى سرايد:
‎خون ما بر غم حرام و خون غم بر ما حلال
‎هر غمی کو گرد ما گردید ، شد در خون خویش