روایتی منسجم از دورانی ملتهب / رویدادی به مثابه ثبت واقعیت های تاریخ معاصر + عکس
فیلم سینمایی "ماجرای نیمروز" ساخته محمد حسین مهدویان اولین اکران خود در کاخ رسانه های جشنواره را دیروز با استقبال بی سابقه مخاطبان و تشویق اهالی نقد و رسانه پشت سر گذاشت.
کد خبر: ۲۷۵۷۹۹
تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۰
خبرگزاری میزان -
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، فیلم سینمایی "ماجرای نیمروز" ساخته محمد حسین مهدویان اولین اکران خود در کاخ رسانه های جشنواره را با استقبال بی سابقه مخاطبان و تشویق اهالی نقد و رسانه پشت سر گذاشت.
به همین منظور ، به واکاوی و تحلیل موفقیت این فیلم پرداخته است. فیلمی که تاکنون بالاترین رتبه را با اختلاف فراوان از سوی منتقدین به دست آورده است.
رویداد به مثابه ثبت واقعیت های تاریخ معاصر
بدون شک دست بردن به قطعه ای ملتهب از تاریخ سیاسی اجتماعی ایران همواره آرزوی بسیاری از کارگردان ها بوده است و اوضاع ملتهب پس از انقلاب و ظهور و بروز گروهک های معاند از هر سو یکی از چالش بر انگیزترین سوژه های مورد علاقه اهالی سینما است.
پیش از این و قبل از اکران فیلم ماجرای نیمروز مخاطب ایرانی موفق ترین فیلم در مبحث جاسوسی و حوادث پس از انقلاب را "به رنگ ارغوان" ساخته ابراهیم حاتمی کیا می دانستند. فیلمی که در همان دوران با استقبال ویژه تماشاگران و منتقدین روبرو شد.
حال پس از گذشت سالها کارگردان جوانی که همین سال گذشته برای فیلم "ایستاده در غبار" عنوان بهترین اثر را در جشنواره 34 به خود اختصاص داده بود به تحلیل و ساخت فیلمی در مورد سالهای اول انقلاب پرداخته است.
موضوعی ریسک پذیر و فوق العاده حساس که می توانست با بی دقتی و یا عدم مطالعه به سرعت انتقاد اکثر مردم را برانگیزد اما نه تنها انتقادی به همراه نداشت بلکه در تمامی سالن های مردمی جشنواره به سانس فوق العاده کشیده شد.
وجود محمود رضوی و تجربه موفق فیلم "سیانور" در کنار خلاقیت و ایده پردازی شاخص "محمدحسین مهدویان" دلیلی بود تا این فیلم علاوه بر زیبایی های بصری و سینمایی از قوت بالای تاریخی نیز برخوردار باشد.
فیلمسازی مدرن با استناد به تاریخ ایران
کارگردانی این اثر بیش از هر چیز و بی رابطه با فیلمنامه منسجم آن، به نوعی برای سینمای ایران نوید بخش ظهور جوانی بود که با تسلط کامل بر سینمای مستند حال پا در عرصه فیلمسازی داستانی گذاشته است.
وجود اسناد معتبر تاریخی و همچنین لزوم استفاده از آن همچنان رگه هایی پر رنگ از سینمای مستند را در فیلم "ماجرای نیمروز" با چشمان مخاطب آشنا می کند. سینمای مستند بی واسطه و در پس زمینه این فیلم به خوبی از این اسناد استفاده کرده و در خدمت متن فیلمنامه واقعیت گرایی را به اثر تزریق می کند.
فیلمنامه ماجرای نیمروز به دور از تمام مفاهیم و مضمون موجود از انسجام کامل در ژانر جاسوسی برخوردار بوده و تا پایان اثر بیننده را به دنبال جاسوس اصلی می کشاند و به درستی و بر مبنای فیلم های جاسوسی در آخر ضربه اصلی را زده و به نوعی مخاطب را غافلگیر می کند.
بدون شک باور پذیری تمامی شخصیت ها با الهام از فیلمنامه اصلی شکل گرفته و مخاطب با تک تک آنان همذات پنداری می کند. داستانی روایتی که نقاط تعلیق به جا و درستی را در زمان محدود ایجاد می کند.
نبود نقش اول در فیلمی با 5 نقش اول
اگر سینمای ایران به گروه بازیگران جایزه ای را اعطا می کرد بی شک گروه بازیگران فیلم ماجرای نیمروز جایزه را از آن خود می کرد و دلیل آن بازی های پخش شده بین بازیکران اصلی این فیلم بود.
همخوانی و ترتیب موازی بازی ها به شدت دقیق بوده و به هیچ وجه هیچ کدام از بازیگران در فیلم سوار نمی شد.
انتخاب بازیگرانی که اکثراً سابقه های متفاوتی داشتند در کنار هم ریسکی بالا بود که مهدویان آن را انجام داده و جواب گرفت. احمد مهران فر و جواد عزتی که به واسطه حضور در سریال های تلوزیونی طنز با این شخصیت ها بین مردم جا افتاده اند، قالب خود را شکسته و به سینمای جدی روی آوردند.
از سویی این فیلم را می توان یکی از بهترین بازی های مهرداد صدیقیان دانست. بازیگری که بازی های گذشته خود را فراموش کرده و قالبی تازه را آفریده است. نقشی دوگانه و درگیر تضاد که مخاطب را همراه خود می کشد. مخاطبی که گاه بر جاسوس بودن او شک می کند.
نوید آینده ای روشن در فیلمسازی معاصر
تجربه "ایستاده در غبار" و حالا "ماجرای نیمروز" بیش از لذت تماشای دو فیلم با دو ژانر متفاوت ما را به وجود کارگردانی صاحب امضا نوید می دهد. کارگردانی که ابتدای راه را با قدرت آغاز کرده و می توان آن را استعداد تازه دهه نود سینمای ایران دانست.
فارغ از این مساله و کیفیت این اثر یکی دیگر از نوید های سینمای ایران را می توان در ساخت آثاری درباره تاریخ معاصر دانست. تاریخی که همواره از همه سو مورد هجمه بوده و ساخت چنین آثاری به رونمایی و روشنایی حقیقت کمک می کند.
مهدویان در نشست خبری خود از علاقه اش برای ساخت فیلمهایی در مورد دهه 70، 80 و 90 صحبت کرد و این خود نشان می دهد، نسل جوان و نوجوان ایرانی می تواند حقایق تاریخی و صادقانه را از طریق سینما و بر پایه سرگرمی که سینما ایجاد می کند به درستی درک کرده و خود درگیر چنین هجمه هایی نشود.
علی صفری