وی افزود: حضرت امام(ره) حساب ویژه ای روی بدنه هواییِ نیروهای مسلح باز کرده و به این رمز و راز پی برده بودند که این نیروها در کنار مردم گام برمی دارند. در شب این واقعه بزرگ تعدادی از نیروها را بسیج کردم که مسئولیت نظم و انضباط را در کنار کمیته استقبال از حضرت امام(ره) بر عهده بگیرند. آن روز هوا بسیار مطبوع بود و برنامه ریزی ها برای استقرار نیروها در فرودگاه و نقاط دیگر انجام شده بود. مردم در تاریکی شب در مسیرهای تعیین شده حضور داشتند و جمعیت بی شماری در بیابان های منتهی به بهشت زهرا(س) تجمع کرده بودند. ساعت 9 صبح به بهشت زهرا(س) رسیدیم و هواپیمای ایرفرانس در همان ساعات به سمت فرودگاه در حرکت بود. ساعت از 12 گذشته بود که خودروی امام(ره) وارد محوطه قطعه شهدا شد؛ به خودم که آمدم دیدم صف مستقبلین را رها کردم و به خودروی امام(ره) چسبیده ام!

وی خاطرنشان کرد: خودروی حامل حضرت امام(ره) خاموش بود و با موج حرکت مردم جلو می رفت؛ تا اینکه خودرو را به بالگرد مستقر در بهشت زهرا(س) -که برای حوادث پیش بینی شده بود هدایت کردیم. چاره ای نبود جز اینکه حضرت امام(ره) را سوار بالگرد و مابقی راه را طی کنیم.