به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، نشست نقد و بررسی فیلم «دریاچه ماهی» ساخته مریم دوستی با حضور کارگردان، مجتبی پیرزاده، حدیثه تهرانی، بازیگران فیلم، سعید سعدی، تهیه‌کننده، مصطفی رستگاری، فیلمنامه‌نویس، آرش معیریان، تدوینگر، مهرداد جلوخانی، صداگذار، مرتضی خان‌محمد، مدیر فیلمبرداری، با اجرای محمود گبرلو امروز (سه شنبه دوازدهم بهمن ماه) در سالن سعدی برج میلاد برگزار شد.

دوستی در ابتدای این نشست گفت: اهالی رسانه با دانش و آگاهی فیلم را می‌بینند و من از اینکه فیلم را با شما دیدم و بازخوردهای خوبی از شما گرفتم، خوشحال هستم.

وی با بیان اینکه در گذشته فیلم کوتاه ساخته‌ام، افزود: از ایده تا پایان کار سه سال طول کشید و من سعی کردم قدم اول فیلم بلندم را محکم بردارم.

کارگردان «دریاچه ماهی» با ابراز خوشحالی از همکاری با سعید سعدی در مقام تهیه کننده، اضافه کرد: در این جامعه اگر بخواهیم بدون رودربایستی نگاه کنیم، زن بودن زجر است و کار برای فیلمساز زن به دلیل نگاه نامطمئن مسئولان به کارگردان‌های زن بسیار مشکل است. به نظر من در فیلمسازی جنسیت مهم نیست و تفکر است که اهمیت دارد.

وی درباره عدم همخوانی موضوع فیلم «دریاچه ماهی» با نوع روایت و موسیقی که برای فیلم انتخاب کرده است، گفت: من سعی کردم سبک فیلمسازی ام را تثبیت کنم، سبک فیلمسازی و دکوپاژ من اینگونه است که ممکن است فیلم شاعرانه دلخواه همه نباشد.

وی درباره شباهت فیلم به آثار حاتمی‌کیا، گفت: ایشان از پیشکسوتان این ژانر هستند و من سینمای حاتمی‌کیا را دوست دارم. امیدوارم قدم‌های بعدی‌ام را در همین سبک محکم‌تَر بردارم.

سعدی با اشاره به اینکه این فیلم در ابتدا تهیه کننده دیگری داشت، اضافه کرد: ما خودمان از بازمانده‌های آن نسل هستیم و حضور در فیلم را دین می‌دانستم.

رستگاری با اشاره به اینکه «چهل سالگی» آخرین فیلمی بود که با آن در جشنواره حضور داشت، اضافه کرد: فکر کردم این فیلم نگاه متفاوتی به جنگ دارد و با رویکرد نقد اجتماعی و سیاسی امروز  و فاصله سی ساله از عملیات کربلای ۵ این کار را انجام دهم.

وی این فیلم را بی شباهت به آثار حاتمی‌کیا عنوان کرد و افزود: من سعی کردم داستان با تصویر جلو برود و تأکیدم بیشتر روی جلوه‌های بصری فیلم بود. اما دیالوگ‌ها که به شعار نزدیک شده است، به سلیقه کارگردان مربوط است.

فیلمنامه نویس «دریاچه ماهی» ادامه داد: از ابتدا با خانم دوستی قرار گذاشتیم فیلم سورئال نباشد و از واقعیت هم ارجاع داشته باشیم.

وی درباره پایان‌بندی فیلم گفت: درام داستان قبل از قاب پایانی تمام می‌شود و صحنه آخر تنها یک قاب است که می‌توان آن را جدا از فیلم دانست.

حدیثه تهرانی درباره ایفای نقش در این فیلم گفت: این نقش منفی و دو پهلو بود و از این که فیلمی در ژانر دفاع مقدس کار کردم خرسندم.